Είναι δύσκολο να μιλάς για σύνεση σε αυτόν που τον έχει πιάσει ήδη ο πανικός και η απελπισία γιατί άρχισαν να μην του φτάνουν για να θρέψει την οικογένειά του. Που δεν έχει να δώσει 50 ευρώ στη γυναίκα του για να ψωνίσει στο σούπερ μάρκετ. Που δεν πήρε δώρα στα παιδιά του τις γιορτές. Που δεν μπορεί πια να φουλάρει το αυτοκίνητό του για να πηγαίνει στη δουλειά του. Αν έχει ακόμα δουλειά.

Είναι δύσκολο να μιλάς για σύνεση σε αυτόν που φοβάται πως ζυγώνει η ώρα και η στιγμή που θα του κόψει η ΔΕΗ το ηλεκτρικό στο σπίτι του γιατί δεν θάχει να το πληρώσει. Και θα αγκαλιάζει μέσα στο κρύο και στο σκοτάδι, τα παιδιά του, για να νιώσουν λίγη ασφάλεια και σιγουριά. Ετοιμος να κλάψει κι αυτός σαν μικρό παιδί, που δεν μπορεί να καταλάβει τι πήγε τόσο στραβά και ζει τώρα μέσα σε αυτό το κακό όνειρο.

Συνέχεια →