Γίνε κομμάτι τοῦ δρόμου…
Γίνε ὁ δρόμος…

Μὴν φοβηθῇς τὸ ἄγνωστον…
Μὴν τρομάξῃς ἀπὸ τὴν ὁρμή του..
Μὴν πισωγυρίσῃς ἀπὸ τὸ βάρος τῆς εὐθύνης… Συνέχεια →

Ἔ καί; Ὅλοι δέν τό παθαίνουν;
Τὸ ζήτημα δὲν εἶναι ἐὰν ἔχουμε ψευδο-ἐμμονές.
Τὸ ζήτημα εἶναι τὸ ἐὰν μποροῦμε νὰ τὶς ἐγκαταλείψουμε, ὅταν αὐτὲς καταῤῥίπτονται.
Κι εὐτυχῶς, ὅλο καὶ περισσότεροι εἶναι αὐτοὶ ποὺ πράγματι, ὅσο κι ἐὰν ξεβολεύονται, τὶς ἐγκαταλείπουν γιὰ νὰ μπορέσουν νὰ σπάσουν μερικὰ ἀπὸ τὰ δεσμά τους. Συνέχεια →

Πυρκαϊές… Νεκροί… Ἄστεγοι…
Καταστροφὲς δίχως ἀρχὴ καὶ τέλος…
Μαυρίλα καὶ σκοτεινιὰ παντοῦ… Συνέχεια →

Κάθε φορὰ ποὺ συναντιόμαστε μὲ κάποιον μποροῦμε ἤ νὰα ἐπιβεβαιώσουμε τὴν ἀρνητικότητα, τοὺς φόβους καί τὶς ἀμφιβολίες του ἤ νὰ προσθέσουμε στὴν ἀγάπη, στὸ φῶς καὶ στὴν χαρά του. Συνέχεια →

Κάθε πρόβλημα, ὄσο δύσκολο, ἄλυτο ἢ ἀνυπέρβλητο κι ἐὰν φαντάζῃ στὰ μάτια μας, γιὰ νὰ ἐπιλυθῇ ἐπιβάλλεται νὰ ἀναλυθῇ μὲ τέτοιον τρόπο, ὥστὲ ἀκολουθῶντας τὰ ἀντίστροφα βήματα ποὺ τὸ ἐδημιούργησαν, νὰ γίνῃ κατανοητὸς ὁ μηχανισμός του καὶ νὰ ἀνευρεθῇ ἡ λύσις τους. Συνέχεια →

Εἰς πείσμα τῶν καιρῶν…
Εἰς πείσμα τῶν δολιοφθορέων…
Εἰς πείσμα κάθε σχεδιασμοῦ καὶ παρανοϊκῆς ὀνειρώξεως… Συνέχεια →