Ὕβρεως κατάῤῤευσις…

Σὲ ὅλους τοὺς τομεῖς καὶ μὲ ὅλα τὰ μέσα.
Συμβαίνει ἤδη κι ἐκεῖ μόνον ὀφείλουμε διαρκῶς νὰ ἐστιάζουμε. Διότι δουλειά μας πλέον εἶναι νὰ κλείσουμε ὁριστικῶς αὐτὸν τὸν κύκλο τῆς παραζάλης καὶ νὰ θέσουμε τὰ ἀναγκαία καὶ γερὰ θεμέλια, γιὰ νὰ ἐπαναδομηθῇ ὀ κόσμος μας ἀπὸ τὴν ἀρχή.
Συνέχεια

Ἐκ μέρους τοῦ…

Τὰ ἴδια Παντελάκη μου!!!!!!!
Μοῦ συνέβη στὴν Ἀθῆνα!

Στὶς 12/6 καὶ ὤρα 13.00 εἴχα ῥαντεβοῦ μὲ γιατρὸ σὲ κρατικὸ νοσοκομεῖο τῆς Ἀθήνας.
Περιμένοντας στὸν προθάλαμο καὶ πρῶτος στὴν σειρὰ εἰσέρχεται ἄνδρας καὶ ἀπευθυνόμενος στὴν γραμματέα εἶπε: «ἔρχομαι ἐκ μέρους τοῦ κ. Κουρουκλῆ» (προφανῶς εἶχε περάσει ὡς πελάτης ἀπὸ τὸ γραφεῖο τοῦ ὑπουργοῦ)  καὶ παίρνει θέση μπροστά μου. Συνέχεια

Κι ὅταν χρειάζεται ἀνοίγουμε δρόμους…

Ἐκεῖ ποὺ δὲν ὑπάρχουν δρόμοι, ἐμεῖς τοὺς δημιουργοῦμε.
Δὲν εἶναι ἀναγκαῖον πάντα νὰ βαδίζουμε στὰ χνάρια ἄλλων.
Πολλὲς φορές, ἰδίως στὶς …περίεργες ἡμέρες ποὺ διαβιοῦμε, χρειάζεται νὰ ἀφήσουμε τὸ ἔνστικτό μας νὰ μᾶς ὁδηγήσῃ.
Σὲ αὐτὲς τὶς περιπτώσεις θὰ χρειασθῆ νὰ χαράξουμε ἐμεῖς τὸν δρόμο. Συνέχεια

Ὁ Γ΄ Παγκόσμιος Πόλεμος εἶναι ἐδῶ.

Ὁ Γ’ Παγκόσμιος εἶναι ἐδῶ, ἀφοῦ δὲν μποροῦμε νὰ τὸν ἀποτρέψουμε ἄς τὸν ὑποδεχθοῦμε ἕτοιμοι.!
ἘΝΩΜΕΝΟΙ
«οὐδὲν φίλτερον ἄλλο πάτρις»
Συνέχεια

Ἀλλοιῶς…;;;

Ἀλλοιῶς...;;;Ὅλα ὅσα ἔχουμε μάθει, καλὰ ἤ κακά, σωστὰ ἤ λάθος, συμβαίνει συχνὰ νὰ μᾶς ἐγκλωβίζουν σὲ καταστάσεις ποὺ δὲν μας ἀρέσουν.
Δὲν μᾶς ἀρέσει, γιὰ παράδειγμα, τὸ νὰ πονᾶμε. Μὰ δὲν γνωρίζουμε καὶ τὸ πῶς θὰ μπορέσουμε νὰ μειώσουμε ἤ νὰ ἐξαλείψουμε τὸν πόνο.
Δὲν μᾶς ἀρέσει, γιὰ παράδειγμα, νὰ μένουμε μόνοι μας. Μὰ δὲν γνωρίζουμε καὶ τὸ πῶς θὰ μάθουμε νὰ εἴμαστε πρωτίστως φίλοι τοῦ …ἑαυτοῦ μας.
Δὲν μᾶς ἀρέσει, γιὰ παράδειγμα, νὰ μὴν πραγματοποιοῦνται τὰ ὄνειρά μας. Μὰ δὲν γνωρίζουμε καὶ τὸ πῶς θὰ κάνουμε τὰ ὄνειρά μας νὰ πραγματοποιοῦνται πρὶν κἄν …πραγματοποιηθοῦν. Συνέχεια

Ἔχουμε πάντα μαζύ μας τὰ πολύτιμα…

Τὰ ὁποῖα εἶναι οἱ ἀναμνήσεις μας, οἱ σκέψεις μας, ἡ ἀντίληψίς μας, ἡ κρίσις μας, τὰ ὄνειρά μας καὶ ἡ αὐτογνωσία μας.
Ὅλα αὐτά, στὸν βαθμὸ ποὺ τὰ ἔχουμε ἀναπτύξει, εἶναι τὰ σημαντικότερα ποὺ χρειαζόμεθα γιὰ νὰ πορευθοῦμε στὴν ζωή μας.
Τὰ ὑλικὰ ἀγαθὰ εἶναι παρελκόμενα. Θὰ μπορούσαμε νὰ τὰ ἔχουμε, θὰ μπορούσαμε καὶ νὰ μὴν τὰ ἔχουμε.
Ἤ, ἀκόμη χειρότερα, θὰ μπορούσαμε μέσα σὲ μίαν μόνο στιγμὴ νὰ τὰ χάσουμε γιὰ πάντα.
Τὰ πολύτιμα ὅμως εἶναι μόνον αὐτὰ ποὺ πράγματι ἀξίζουν, μαζὺ μὲ τὰ ἀγαπημένα μας πρόσωπα.
Μόνον αὐτὰ πρέπει νὰ προστατεύουμε. Συνέχεια