Τὰ ἴδια Παντελάκη μου!!!!!!!
Μοῦ συνέβη στὴν Ἀθῆνα!

Στὶς 12/6 καὶ ὤρα 13.00 εἴχα ῥαντεβοῦ μὲ γιατρὸ σὲ κρατικὸ νοσοκομεῖο τῆς Ἀθήνας.
Περιμένοντας στὸν προθάλαμο καὶ πρῶτος στὴν σειρὰ εἰσέρχεται ἄνδρας καὶ ἀπευθυνόμενος στὴν γραμματέα εἶπε: «ἔρχομαι ἐκ μέρους τοῦ κ. Κουρουκλῆ» (προφανῶς εἶχε περάσει ὡς πελάτης ἀπὸ τὸ γραφεῖο τοῦ ὑπουργοῦ)  καὶ παίρνει θέση μπροστά μου. Συνέχεια →

Ἐκεῖ ποὺ δὲν ὑπάρχουν δρόμοι, ἐμεῖς τοὺς δημιουργοῦμε.
Δὲν εἶναι ἀναγκαῖον πάντα νὰ βαδίζουμε στὰ χνάρια ἄλλων.
Πολλὲς φορές, ἰδίως στὶς …περίεργες ἡμέρες ποὺ διαβιοῦμε, χρειάζεται νὰ ἀφήσουμε τὸ ἔνστικτό μας νὰ μᾶς ὁδηγήσῃ.
Σὲ αὐτὲς τὶς περιπτώσεις θὰ χρειασθῆ νὰ χαράξουμε ἐμεῖς τὸν δρόμο. Συνέχεια →

Ὁ Γ’ Παγκόσμιος εἶναι ἐδῶ, ἀφοῦ δὲν μποροῦμε νὰ τὸν ἀποτρέψουμε ἄς τὸν ὑποδεχθοῦμε ἕτοιμοι.!
ἘΝΩΜΕΝΟΙ
«οὐδὲν φίλτερον ἄλλο πάτρις»
Συνέχεια →

Τὰ ὁποῖα εἶναι οἱ ἀναμνήσεις μας, οἱ σκέψεις μας, ἡ ἀντίληψίς μας, ἡ κρίσις μας, τὰ ὄνειρά μας καὶ ἡ αὐτογνωσία μας.
Ὅλα αὐτά, στὸν βαθμὸ ποὺ τὰ ἔχουμε ἀναπτύξει, εἶναι τὰ σημαντικότερα ποὺ χρειαζόμεθα γιὰ νὰ πορευθοῦμε στὴν ζωή μας.
Τὰ ὑλικὰ ἀγαθὰ εἶναι παρελκόμενα. Θὰ μπορούσαμε νὰ τὰ ἔχουμε, θὰ μπορούσαμε καὶ νὰ μὴν τὰ ἔχουμε.
Ἤ, ἀκόμη χειρότερα, θὰ μπορούσαμε μέσα σὲ μίαν μόνο στιγμὴ νὰ τὰ χάσουμε γιὰ πάντα.
Τὰ πολύτιμα ὅμως εἶναι μόνον αὐτὰ ποὺ πράγματι ἀξίζουν, μαζὺ μὲ τὰ ἀγαπημένα μας πρόσωπα.
Μόνον αὐτὰ πρέπει νὰ προστατεύουμε. Συνέχεια →