Πρὸ ἀρκετῶν ἐτῶν, σὲ μίαν βαρυχειμωνιά, κατεκάϋσαν, ἀπὸ τὸν παγετό, σχεδὸν ὅλα τὰ ἐσπεροειδὴ τῆς Πελοποννήσου.
Τραγωδία νὰ τὸ βλέπῃς. (Πρέπει νὰ ἔχουμε κλείσει πλέον δεκαετία ἀπὸ τότε, ἐὰν θυμᾶμαι καλῶς.)
Σὲ μίαν περιήγησι μου στὶς πληγεῖσες περιοχές, διεπίστωσα, μᾶλλον μὲ κρυφὴ χαρά, πὼς τὰ ἐσπεριδοειδὴ ποὺ κάϋκαν, δὲν κάϋκαν, ἀλλὰ ἁπλῶς ἐπανῆλθαν στὴν πρὸ ἐμβολιασμοῦ τους κατάστασι.
Ὄμορφα ποὺ εἶναι νὰ σὲ φωτίζῃ ὁ ἥλιος χειμωνιάτικα…
Νὰ σοῦ δίνῃ τὶς ψευδαισθήσεις τοῦ θέρους καὶ νὰ αἰσθάνεσαι πὼς σὲ γεμίζει ἐνέργεια…
Νὰ σοῦ ἀνατρέπῃ τὴν κακὴ διάθεσιν καὶ νὰ σὲ γεμίζῃ ζεστασιά…
Ὄμορφα ποὺ εἶναι νὰ σὲ γαργαλοῦν οἱ ἀκτῖνες του…
Ὄμορφα ποὺ εἶναι νὰ κλείνῃς τὰ μάτια καὶ νὰ ἀφήνεσαι στὸ χάδι του..
Ὄμορφα ποὺ εἶναι νὰ σοῦ ἀποδεικνύῳ πὼς ἡ ζωὴ κάνει διαρκῶς κύκλους, ὅπως ἡ ἡμέρα μὲ τὴν νύκτα… Συνέχεια
Χρόνια πολλὰ σὲ ὅλους τοὺς φίλους.
Καλὲς γιορτὲς. Συνέχεια
Ἡ γενικοτέρα τάσις τῆς ἐποχῆς μας εἶναι τὸ πλιατσικολόγημα.
Τὰ θύματα αὐτῆς τῆς τάσεως, ποὺ πάντα εἶναι οἱ λαοί, εἶναι κι αὐτοὶ ποὺ δέχονται ὅλες τὶς πιέσεις καὶ αἰσθάνονται πὼς διώκονται. Καὶ πράγματι, διώκονται.
Τὰ πρῶτα θύματα αὐτῆς τῆς κατρακύλας εἶναι οἱ πιὸ ἀδύναμοι…
Καὶ οἱ πιὸ ἀδύναμοι ἔχουν ἤδη ἀπογυμνωθεῖ ἀπὸ τὰ περισσότερα. Συνέχεια
Ἡ λέξις θίγω προέρχεται ἀπὸ τὸ θιγγάνω, ποὺ σημαίνει ἐγγίζω, χειρίζομαι, ψαύω, κρατῶ, πιάνω, ἐναγκαλίζομαι, συνευρίσκομαι, ἐπιχειρῶ, βάζω χέρι καὶ τελικῶς προσβάλλω.. (Ἐξ οὔ κι ἀθίγγανος, ποὺ εἶναι αὐτὸς ὁ ὁποῖος ΔΕΝ ἀρέσκεται νὰ τὸν ἐγγίζουν.)
Θίξις εἶναι ἡ ἐνέργεια τοῦ θιγγάνω, ἡ ψαῦσις, ἡ ψηλάφησις. Συνέχεια
Καθημερινῶς θὰ πρέπη νὰ ἐρευνῷ τὸ τὶ δρόμο πρέπει νὰ ἐπιλέξῳ. Δρόμους ποὺ μπορεῖ νὰ εἶναι κατεστημένο ἀλλὰ μπορεῖ κι ὄχι. Δρόμους, πολλὲς φορές, ἀνατρεπτικοὺς γιὰ τὸ κατεστημένον.
Ἐὰν αὐτὸ τὸ κατεστημένο εἶναι κάτι ποὺ μεγαλώνει τὶς ἀρετὲς τῆςκοινωνίας μας, ὀφείλω μὲ ὅλες μου τὶς δυνάμεις νὰ τὸ προστατεύσῳ. Συνέχεια
