Μποροῦμε νὰ ζοῦμε μὲ δύο τρόπους.
Νὰ ζοῦμε πέντε λεπτὰ νὰ χρειαζόμαστε μίαν ἡμέρα γιὰ νὰ τὰ περιγράψουμε… Συνέχεια →

Κάποιες στιγμές, ποὺ ἡ κούρασις καὶ ἡ κόπωσις μᾶς καταβάλλουν, κάποιοι ἀπὸ ἐμᾶς ἐπιλέγουν τὴν παραίτησιν.
Ἔτσι λοιπὸν καταλήγουμε στὸ νὰ βλέπουμε διαρκῶς νὰ αὐξάνονται οἱ αὐτοκτονίες, οἱ καταθλίψεις καὶ οἱ παθητικότητες.
Τὰ συναντοῦμε πλέον καθημερινῶς ὡς φαινόμενα, σὲ ὅλες τους τὶς μορφές καὶ σὲ ὅλες τὶς ἐκδηλώσεις τοῦ βίου μας…
Συνέχεια →

Νόμος εἶναι ὁ Λόγος (Lex λατινιστί).
Γι’ αὐτὸ καὶ ὁ γνωστὸς πλατωνικὸς διάλογος συσχετίζει τὸν ΝΟΜΟΘΕΤΗ μὲ τὸν ΟΝΟΜΟΘΕΤΗ.
Ὁ Νόμος εἶναι Λόγος Δικαίου. Συνέχεια →

Ὑπάρχουν; Καί πότε τίς συναντοῦμε;
Μέ ποιόν τρόπο μποροῦμε νά ἀπολαύσουμε τήν εὐτυχία ὅσο τό δυνατόν περισσότερο;

Ἡ Εὐτυχία εἶναι θέμα …καλῆς τύχης κι ὄχι …συνταγή!!! Συνέχεια →

Δὲν ἔχει διαφύγει τῆς προσοχῆς μας ὅτι τελευταῖα ἀναπαράγονται κάποιες περίεργες τοποθετήσεις περὶ Πλάτωνος καὶ σοσιαλισμοῦ ἢ κεντρικοῦ σχεδιασμοῦ – ἀπολογητικὴ ποὺ ἔχει τὴν προέλευσή της σὲ δημοκρατικοὺς κύκλους τῆς ἐποχῆς τῶν Κλίντον (ἀπὸ ὅπου προέκυψαν κι ἄλλα παραμύθια, ὅπως ὁ ἀφροκεντρισμὸς ἢ ἡ ἀνθρωπογενὴς πλανητικὴ ὑπερθέρμανση ἢ ἡ …παγκόσμια κυριαρχία τῶν ἐκφυλισμένων ΗΠΑ καὶ τοῦ μονοπολισμοῦ).

Ἂς ξεκαθαρίσουμε λοιπὸν τὸ τοπίο.

Ἡ εἰρωνία εἶναι ὅτι ὁ Πλάτων ἔγραψε θεολογία στὴν «Πολιτεία», δηλαδὴ περιγράφει τὴν οὐράνια τάξη πραγμάτων (κατὰ τὴν θεώρησή του) καὶ χρησιμοποιεῖ τὴν ἀλληγορία τῆς πολιτείας γιὰ νὰ τὴν εἰσάγῃ.

Γενικὰ ὁ Πλάτων κάνει συχνὴ χρήση τῆς ἀλληγορίας (π.χ. Ἀτλαντίδα ὡς ἀλληγορία τῆς μινωικῆς Κρήτης, τὸ Σπήλαιο ὡς ἀλληγορία τῆς φιλοσοφικῆς ἀτραποῦ, ἡ ἱστορία τοῦ Ἴρου γιὰ τὰ περὶ Ἄδου καὶ παλιγγενεσίας κ.τ.λ.). Εἶναι δυσνόητος, πάντως, καὶ εὔκολο νὰ τὸν παρερμηνεύσουν, ἰδίως ὅσοι δὲν ἔχουν ὑπόβαθρο στὸν πολυθεϊσμό. Συνέχεια →

Ποιός πλησιάζει στόν θάνατον;

Γερνᾶ ἤ καὶ πέθανε αὐτὸς ποὺ ἔπαυσεε νὰ ὀνειρεύεται…
Τελείωσει ἡ ζωὴ του, ἤ ὀρθότερα, ὁ βίος του, ἐκεῖ ποὺ ἔπαψε νὰ ὀραματίζεται…
Κι ἀκριβῶς ἐκείνην τὴν στιγμὴ κάτι ἔχασε… Συνέχεια →