Θέλω νὰ σὲ …διαπαιδαγωγήσω!!!

Μία σχέσις γιὰ νὰ πηγαίνῃ καλὰ χρειάζεται νὰ ἐνισχύῃ  συνεχῶς τὴν πεποίθησι ὅτι καὶ οἱ δύο μέσα στὴν σχέσι ἐπαρκοῦν.
Ἠ πληρότης καὶ ἡ ἀποδοχὴ ἐμπεριέχονται μέσα στὴν ἀγάπη…
Ὠστόσο οἰ περισσότεροι ἄνθρωποι ὅταν λὲν «σ’  ἀγαπῶ»  ἐννοοῦν «θέλω νὰ σὲ διαπαιδαγωγήσω».. Συνέχεια →

Φιλία…!!!

Φίλοι δὲν εἶναι ὅλοι αὐτοὶ ποὺ συναναστρεφόμεθα καθημερινῶς, σὲ κάθε μας κοινωνικὴ δραστηριότητα…
Καὶ κατὰ πάσαν πιθανότητα ΔΕΝ θὰ γίνουν ποτὲ φίλοι μας ὅλοι αὐτοί…
Φίλοι εἶναι μόνον αὐτοὶ ποὺ ἡ καρδιά μας τοὺς μετατρέπει σὲ …ἀδελφούς, συμπολεμιστές, συνταξειδιῶτες!!!

Γιατί ἡ καρδιά καί ὄχι ἠ λογική; Συνέχεια →

Ἀτομική ἤ ὁμαδική ἔκρηξις;

Γιὰ νὰ συμβῇ σὲ μίαν κοινωνία μία ἔκρηξις, πραγματική, πρέπει νὰ συμπράξουν πολλοί, μὲ τὴν αὐτὴν ἀνίληψιν, τοὺς αὐτοὺς στόχους καὶ τὰ αὐτὰ ὄνειρα.
Σὲ ἕναν τόπο ὅμως, σὰν τὸν δικό μας, ποὺ ἰσχύουν ταὐτοχρόνως τά:

  • «Ὁ θάνατός σου, ἠ ζωή μου…»
  • «Ὁ σώζων ἐαυτὸν  σωθήτω…»
  • «Ἠ δική μου ἀλήθεια εἶναι ἀλήθεια, ὄχι ἠ δική σου…»

Συνέχεια →

Φῶς καὶ σκιές…

Τὸ Φῶς μᾶς δωρίζει τὴν δυνατότητα νὰ δοῦμε καθαρὰ κάθε γραμμή, πρόσωπο, εἰκόνα.
Ἡ ἀπουσία του δημιουργεῖ σκιὲς μεγάλες ἤ μικρές, ποὺ τελικῶς ἀλλοιώνουν τὴν πραγματικότητα τῶν εἰκόνων.
Κάποιες ἀπὸ αὐτὲς τὶς ἀλλοιωμένες εἰκόνες, ὅπως γιὰ παράδειγμα ἕνα ὑπερόχο ἡλιοβασίλεμα, ἴσως νὰ μᾶς χαλαρώνῃ ἀλλὰ σίγουρα δὲν μᾶς ἐμφανίζει τὴν πραγματικότητα σὲ ὅλες της τὶς διαστάσεις.
Γιὰ αὐτὸ πρέπει, καὶ γιὰ ἐμᾶς, ἀλλὰ καὶ γιὰ ὅλους τοὺς ἄλλους γύρω μας, νὰ ἐπιλέγουμε ΠΑΝΤΑ τὸ Φῶς, ὄταν εἶναι νὰ ἀποφασίσουμε γιὰ τὸ ποιὲς ἀποφάσεις θὰ λάβουμε ἤ γιὰ τὸ ποιὲς διαδρομὲς θὰ ἀκολουθήσουμε… Συνέχεια →

Στάσου μερικὲς στιγμές…

Στάσου γιὰ μερικὲς στιγμές…..
Σταμάτα τὸν κόσμο…..
Κᾶνε μιὰ βουτιὰ μέσα σου. Συνέχεια →

Ἐλευθερία ἤ Θάνατος!!!

Κῦττα νὰ δῇς φίλε μου ποὺ τελικῶς τὸ ἀγώι ξυπνᾶ τὸν ἀγωγιάτη…
Ἤ, γιὰ νὰ τὸ πῷ πιὸ …ἁπλᾶ!!!
Ἡ ΑΝΑΓΚΗ, ἡ ΜΗΤΗΡ τῆς δράσεως, ΑΝΑΓΚΑΖΕΙ (ἐὰν θέλετε κι ΕΞΑΝΑΓΚΑΖΕΙ) κάποιους, μερικοὺς ἀπὸ τοὺς πολλούς, νὰ λειτουργήσουν ὅπως πρέπει!!! Νὰ σπεύσουν γιὰ νὰ σωθοῦν!!! Συνέχεια →