Ὅποτε κι ὅπου θὰ τὸ εὕρουμε, μᾶς ἀξίζει νὰ τὸ ἀπολαύσουμε.
Τὸ ἀνθρώπινο χάδι, ἀλλὰ ὄχι μόνον, εἶναι μία ἐκδήλωσις τρυφερότητος, ποὺ μᾶς προσφέρεται μὲ ἀγάπη καὶ χαρά.
Ἐὰν ἐμεῖς τὸ φοβόμαστε, τὸ χάδι δὲν θὰ μᾶς ἐγγίξη… Καὶ εἶναι κρίμα… Συνέχεια
Ἀρχεῖα κατηγορίας: παιδεύομαι καί ἐκπαιδεύομαι
Γιὰ ὅλα ὑπάρχει ἕνας λόγος

Ὁ ἄνθρωπος παραμένει μυστήριο καὶ οἱ πράξεις του φαίνεται νὰ εἶναι ἀκατανόητες τόσο στὴν παιδικὴ ἡλικία ὅσο καὶ στὴν ἐνήλικη ζωή του!!
Yπάρχουν ἄνθρωποι ποὺ παίζουν τὴν ζωή τους κορώνα γράμματα γιὰ νὰ πατήσουν πρῶτοι στὴν κορυφὴ ἑνὸς βουνοῦ. Ἄλλοι ποὺ θυσιάζουν τὸν ἑαυτό τους γιὰ νὰ κατακτήσουν ἕναν ἄνθρωπο, ποὺ ὅμως αὐτὸς δὲν θέλει νὰ τοὺς ξέρει. Συνέχεια
Ἡ ζωὴ εἶναι στὴν …διαδρομή!
Ἡ πραγματικὴ ζωὴ γιὰ ὅλους μας εἶναι ἐκεῖ ἔξω. Ποτὲ δὲν μᾶς προσέφερε χαρὰ ἡ περιφρούρησις καὶ ἡ ἀσφάλεια. Ἀντιθέτως μάλιστα, μᾶς περιόρισε δικαιώματα καὶ ἐλευθερίες. Συνέχεια
Προσδοκωμένη εὐτυχία.
Τὶς περισσότερες φορὲς φορτώνουμε τὴν ζωή μας μὲ τόσες προσδοκίες, ποὺ χάνουμε τὸ ἀληθινό της νόημα καὶ σπεύδουμε νὰ ποδοπατήσουμε, ἢ νὰ καταστρέψουμε τὴν εὐτυχία, ἂν δὲν εἶναι ἀκριβῶς στο νούμερο μας. Συνέχεια
Ἡ ἐλευθερία μου ξεκινᾶ ἐκεῖ ποὺ τελειώνουν τὰ πάθη μου!
Ὁ πραγματικὰ Ἐλεύθερος Ἄνθρωπος εἶναι αὐτὸς ποὺ μπορεῖ νὰ ἐπιλέξῃ ἀνάμεσα στὰ «πάθη» του καὶ στὰ «θέλω» του γιὰ τὸ ἐὰν θὰ τοὺς …ἀφεθῇ ἤ γιὰ τὸ ἐὰν θὰ τὰ χρησιμοποιῆ, κατὰ τὶς ἀνάγκες του.
Οὐσιαστικῶς ὁ πραγματικὰ Ἐλεύθερος Ἄνθρωπος ἐπιλέγει γιὰ τὴν εὐαρέσκειά του καὶ γιὰ τὸ πότε θὰ τὴν βιώση, ὅταν αὐτὸς κρίνῃ δίχως ὅμως νὰ γίνεται ἔρμαιο τῶν παθῶν καὶ τῶν ἐπιθυμιῶν του. Συνέχεια
Θῦμα καὶ σωτήρας

Γιὰ νὰ προστατεύσουμε τὰ εὐάλωτα συναισθήματα μᾶς πολλὲς φορὲς ἀναπτύσσουμε τὸ ρόλο τοῦ θύματος. Τὸ θῦμα στέλνει τὸ μήνυμα, ἂχ ἐγὼ ὁ καημένος δὲν τὰ καταφέρνω φρόντισε μέ !! Ἐτσι ἀγκιστρώνεται σὲ κάποιον ποὺ θὰ τὸν σώσει καὶ θὰ τὸν περιποιεῖται, καὶ ἔτσι θσ κερδίσει μιὰ δυναμικὴ προστασία γιὰ τὸ ἀδύναμο κομμάτι μέσα του. Δὲν ἀναλαμβάνει τίς εὐθύνες τῆς ζωῆς του ἐπειδὴ αἰσθάνεται ἀνήμπορος καὶ ἀνίσχυρος. Αἰσθάνεται ὅτι ἡ ζωή του εἶναι πέρα ἀπὸ τὸν ἔλεγχο του καὶ κατηγορεῖ τοὺς ἄλλους γιὰ ὅτι τοῦ συμβαίνει. Κατηγορεῖ τους γονεῖς του, τὴν παιδική του ἡλικία, τὴν κακοτυχία του, τὸ σύστημα καὶ πιστεύει ὅτι γιὰ ὅτι τοῦ συμβαίνει φταίει κάποιος
ἄλλος. Ὁ καημένος εἶναι τόσο ἀνήμπορος ἀλλὰ ἀποφασισμένος νὰ μείνει γατζωμένος σὲ κάποιον ἄλλο γιατί μόνος του δὲν μπορεῖ νὰ τὰ καταφέρει. Ἂν κάποιος προσπασθήσει νὰ τὸν βοηθήσει νὰ σταθεῖ στὰ πόδια τοῦ τότε ἐκεῖνος θὰ βρεὶ ἑκατομμύρια δικαιολογίες γιὰ τὸ ὅτι δὲν μπορεῖ νὰ κάνει τίποτε. Συνέχεια