-«Ὑπάρχει κάτι πού χρειάζεσαι;»
-«Πῶς μπορῶ νά βοηθήσω;»
-«Καταλαβαίνω τὶ σοῦ συμβαίνει!!» Συνέχεια
Ἀρχεῖα κατηγορίας: παιδεύομαι καί ἐκπαιδεύομαι
Πρὶν τὴν καταιγίδα…
Αἰσθάνεσαι κάτι νὰ διαποτίζῃ τὴν ἀτμόσφαιρα, τὸ δέρμα σου, τὴν σκέψιν σου…
Τὸ σῶμα σου παραμένει σφιγμένο καὶ τεντωμένο, δίχως νὰ γνωρίζῃς τὸν λόγο…
Κάτι σὲ κάνει νὰ μὴ κοιμᾶσαι… Νὰ μὴ χορταίνῃς… Νὰ μὴ χαλαρώνῃς…
Μία φωνούλα μέσα σου σοῦ ΚΡΑΥΓΑΖΕΙ πὼς πρέπει νὰ προσέχῃς ἀλλὰ ἡ ἄγνοια τοῦ τὶ ἔρχεται μεγαλώνει τὴν ἀνησυχία, δίχως νὰ βοηθᾷ στὴν προετοιμασία γιὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ ὅποιου κινδύνου. Συνέχεια
Μιά ζωή μέ πάθος ἤ μία παθητική ζωή;
Ὅλοι μας λαχταροῦμε νὰ ζήσουμε μιὰ ζωὴ γεμάτη πάθος καὶ κεραυνοβόλες στιγμές, νὰ ἀφήσουμε τὸν ἑαυτὸ μας νὰ παρασυρθῇ ἀπὸ αὐτὸ ἀλλά…… μόνο ἀπὸ ἀπόστασι καὶ σὲ μικρὲς δόσεις.
Οἱ περισσότεροι καθὼς ἀντιμετωπίζουμε τὴν καθημερινότητα πιστεύουμε ὅτι δὲν ὑπάρχει χῶρος γιὰ μιὰ παθιασμένη ζωή, ἔχουμε νὰ σκουπήσουμε τίς συναχωμένες μύτες μας, νὰ βγάλουμε βόλτα τὸ σκύλο, νὰ πᾶμε στὸν ὀδοντίατρο, νὰ μαγειρέψουμε γιὰ αὔριο……… Νὰ πῶς φεύγουν οἱ ἡμέρες μας, κυλοῦν σὰν αἷμα ἀπὸ μιὰ πληγή, καὶ ἡ ζωὴ φεύγει, χωρὶς τρομπέτες καὶ τυμπανοκρουσίες ἀλλὰ μὲ γκρίνιες καὶ μουρμοῦρες ἐπειδὴ δὲν καταφέρνουμε νὰ εὕρουμε τὴν ἀέναο παρουσία του μέσα στὴν καθημερινότητα μας. Συνέχεια
Αὐτοεκτίμησις.
Ὑπάρχουν πολλοὶ τομεῖς στὴ ζωή μας ποὺ εἶναι πιθανὸ ἡ χαμηλὴ αὐτοεκτίμησις νὰ εἶναι φανερή. Στὶς σχέσεις μας πολλὲς φορὲς νοιώθουμε χαμηλὴ αὐτοεκτίμησι ὅταν διαφωνοῦμε ἤ ὅταν τσακωνόμαστε μὲ τοὺς ἄλλους. Ἀμφιβάλλουμε καὶ ἀμφισβητοῦμε τὴ γνώμη μας πιστεύοντας πὼς οἱ ἀπόψεις τῶν ἄλλων ἔχουν μεγαλυτέρα ἀξία. Συχνὰ συγκρίνουμε τὸν ἑαυτό μας μὲ τοὺς ἄλλους καὶ πιστεύουμε ὅτι ἀξίζουμε λιγότερο. Θεωροῦμε τὸν ἑαυτό μας ἀνεπαρκὴ ὅταν δὲν ἀποκτοῦμε αὐτὰ ποὺ θέλουμε, νοιώθουμε ὅτι δὲν ἀξίζουμε ἤ ὅτι δὲν εἴμαστε ἱκανοί. Συνέχεια
Ἀντιμετωπίζω τό Αἴτιον ἤ τό Σύμπτωμα;
Ὅταν τὸ σῶμα μου ἀσθενῇ, ἐγὼ πασκίζω νὰ θεραπεύσῳ τὸ σύμπτωμα. Τὸ αὐτὸ κάνουν καὶ ὅλου τοῦ κόσμου οἱ ἰατροί.
Θεραπεύουν τὸ σύμπτωμα καὶ ἀρνῶνται, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον, νὰ ἐρευνήσουν τὸ ὁποιοδήποτε αἴτιον, ποὺ προκαλεῖ τὸ σύμπτωμα.
Αὐτὴ ἡ ὀπτικὴ ἀφορᾶ ὅμως στὰ ΠΑΝΤΑ!!!
Ἀφορᾶ στὴν πολιτική, στὴν οἰκονομία, στὶς κοινωνικές μας συναναστροφές, στὰ προσωπικά μας, στὶς σχέσεις μας μὲ τὰ παιδιά μας, στὴν ἐπικοινωνία μὲ τὸν ἑαυτόν μας… Συνέχεια
Μᾶς ἀξίζει νά ἤμαστε κομπάρσοι;
Μᾶς ἀξίζει νά συμπεριφερόμαστε σάν κομπάρσοι, σέ ἕνα μεγάλο ἰστορικό ἀφήγημα;
Μᾶς ἀξίζει νά ἔχουμε σχέσεις ὑποτελείας ἀπό τόν φόβο μιᾶς ψεύτικης ἀσφαλείας καί μιᾶς τόσης δά μικρῆς, μιᾶς λιλιπούτειας εὐτυχίας; Συνέχεια