Κάθε μεγάλη ἀπόφασις, σὲ ὅλα τὰ ἐπίπεδα τῆς ζωῆς μας, ἀπαιτεῖ μικρὰ καθημερινὰ βήματα, ποὺ ἐπιβεβαιώνουν καὶ ἰσχυροποιοῦν τὴν ληφθήσα ἀπόφασιν καὶ τὰ ὁποῖα μᾶς ὁδηγοῦν πλησιέστερα στὸν στόχο μας. Συνέχεια
Ἀρχεῖα κατηγορίας: παιδεύομαι καί ἐκπαιδεύομαι
Κάποιοι ἀρκεῖ νὰ ἁπλώσουν τὸ χέρι καὶ νὰ χαμογελάσουν…
Εἶναι δύσκολο νὰ μάθῃς τὸ πῶς νὰ εἶσαι ὁ καλλίτερος φίλος τοῦ ἑαυτοῦ σου…
Τὸ πῶς νὰ εἶσαι πιὸ ἀνοικτός, πιὸ εὐαίσθητος καὶ πιὸ συνειδητός.
Ἀκόμη πιὸ δύσκολο εἶναι νὰ βουτήξῃς σὲ αὐτὸ τὸ σημεῖο μέσα σου, ποὺ κρύβεις ὅλη τὴν ἀγάπη, ὥστε νὰ ἀνασύρῃς ἀρκετὴ γιὰ νὰ θρεύσῃς τὸν ἑαυτό σου, ἀλλὰ καὶ νὰ τὴν μοιρασθῇς μὲ τοὺς ἀνθρώπους γύρω σου. Συνέχεια
Γιὰ νὰ ἔλθῃ τὸ νέο, πρέπει νὰ πετάξῃς τὸ παλαιό.
Ὑπάρχουν κάποια πράγματα ἤ κάποιες συνήθειες ἤ κάποιοι ἄνθρωποι, ποὺ ἀπὸ καιρὸ πλέον δὲν μᾶς χρειάζονται.
Ῥοῦχα ποὺ ἀραχνιάζουν στὶς ντουλάπες…
Συνήθειες ποὺ μᾶς κάνουν κακό…
Ἤ ἄνθρωποι ποὺ ὑπάρχουν στὴν ζωή μας σὰν …διακοσμητικὰ στοιχεῖα.
Ἀπὸ ὅλα ἔχουμε…Μὰ οὐσιαστικῶς …δὲν ἔχουμε. Συνέχεια
Σὰν παιδιά…
Σὰν παιδιὰ εἴχαμε ὅλοι μας μεγάλο χῶρο γιὰ νὰ φιλοξενήσουμε τὴν ψυχή, τὸ πνεῦμα καὶ τὴν φαντασία μας ποὺ ἦταν ἀπέραντα καὶ μαγικά.
Σὰν παιδιὰ μπορούσαμε νὰ βάζουμε πράγματα τὸ ἕνα δίπλα στὸ ἄλλο ἔτσι ποὺ τὰ μυαλὰ τῶν ἐνηλίκων θὰ πάθαιναν σύγχυσι καὶ θὰ εὑρίσκοντο σὲ ἐμπόλεμο κατάστασι, ἐὰν τὸ τολμοῦσαν. Συνέχεια
Ποιός μᾶς μισεῖ τόσο πολύ;
Μόλις διάβασα ἕναν τίτλο βιβλίου «Περὶ τῆς ἐποικήσεως σλαυϊκῶν τινῶν φυλῶν εὶς τὴν Πελοπόννησον»· τόσον καιρὸ κατηγοροῦμε τοὺς Ἐβραίους καὶ τὸ Ἰσραῆλ γιὰ τὰ δεινὰ ποὺ είχαμε ὑποστεῖ κατὰ τὴν ἐπιβολὴ τῆς νέας θρησκείας…
Τὸ ὅ,τι οἱ Ἐβραίοι μισοῦν τοὺς Ἕλληνες, διότι ἡ λογικὴ καταῤῤίπτει κάθε θρησκεῖα, εἶναι πασίγνωστο, ἀλλὰ δὲν εἶναι αὐτοὶ ὑπεύθυνοι γιὰ τὶς πράξεις τῶν Σλαύων δολοφόνων…!!! Οἱ ἴδιοι δὲν κάνουν κατὰ μέτωπο ἐπίθεσι (ὅπως συνέβη μὲ τὴν ἐπιβολὴ τοῦ Χριστιανισμοῦ) εἶναι «ἀόρατοι» ἐχθροὶ… Συνέχεια
«Ῥατσισμός».
Ὁ ῥατσισμός, ἀπὸ ὅπου κι ἐὰν προέρχεται, εἶναι ἐπικίνδυνος καὶ ἀπευθύνεται σὲ ὑπανθρωπίδια.
Οἱ πραγματικοὶ Ἄνθρωποι δὲν ἀσχολοῦνται μὲ αὐτόν. Δὲν τοὺς ἀφορᾶ.
Δυστυχῶς ὅμως, γιὰ τὴν ὥρα, αὐτοὶ ποὺ καθορίζουν ἀκόμη καὶ τὸν τρόπο σκέψεῶς μας, δὲν εἶναι οἱ πραγματικοὶ Ἄνθρωποι μὰ τὰ ἀνθρωποειδή.
Καὶ τὰ ἀνθρωποειδὴ γνωρίζουν πάντα τὸν τρόπο, χρησιμοποιῶντας τὸν ἀγαπημένο τους θεό, ποὺ λέγεται χρῆμα, νὰ προσεγγίζουν ἀνεγκεφάλους, νὰ τοὺς ἐμφυτεύουν μέσα στὶς κοινωνίες μας καὶ νὰ τοὺς ὠθοῦν ἀφ΄ ἑνὸς στὸ νὰ τὶς διασπάσουν, ἀφ΄ ἑτέρου στὸ νὰ τὶς κρατοῦν ὑπὸ τὸ κράτος τοῦ τρόμου ἀκινητοποιημένες. Συνέχεια