Πρὸ χθὲς λοιπὸν ἀναζητοῦσα μερικὲς εἰκόνες γιὰ τὸν Νικηταρᾶ. Ξέρετε, αὐτὲς ποὺ ὅλοι γνωρίζουμε.
Τὸν Νικηταρᾶ μὲ τὸ σπαθί… Σὲ νεαρὴ ἡλικία… Ἡλικιωμένο…
Καὶ ξαφνικὰ βλέπω αὐτό:
Τί διαβάζετε;
Τό πασιφανές;
Ναί, κι ἐγὼ τὸ πασιφανὲς διαβάζω!!!
Μόνον ποὺ βλέπω καὶ μίαν ὑπογραφὴ ἐκεῖ δίπλα….
Κέλτικοι σταυροὶ καὶ τριαλαρὶ τριαλαρό… Δὲν κατάλαβα….
Θυμήθηκα ὅμως μίαν ἄλλην φωτογραφία, ποὺ εἶχα δημοσιεύσῃ πρὸ ἡμερῶν. Συνέχεια
Ὅλοι οἱ ἄνθρωποι, ἤ μᾶλλον οἱ περισσότεροι, θὰ ἤθελαν νὰ ἀλλάξουν τὸν κόσμο…
Ὅταν μέσα μας αἰσθανόμαστε ἄσχημα τότε ὁ κόσμος μας φαίναται χάλια…
…καὶ κάποια ἅλλη στιγμή, ὅταν εἴμαστε γεμάτοι ὄμορφα συναισθήματα, τότε ὁ ἴδιος κόσμος μᾶς φαίνεται ὄμορφος ἡ τουλάχιστον συμπαθητικός. Συνέχεια
Λοιπόν, ἐὰν εἶναι δύσκολο, τότε ναί, κακῶς ἀναζητοῦμε. Διότι κάθε ἐπιλογή μας θέλει ὧρες κι ὧρες ἀναλύσεως, ἐρεύνης, προβληματισμῶν, ἀγωνίας, φόβου, ἀνασφαλείας…
Ἄρα ἡ ζωὴ εἶναι μία κόλασις καὶ πολὺ καλὰ θὰ κάνουμε νὰ τὴν παρατήσουμε ἥσυχη…. Νὰ μὴ τὴν κουράζουμε καὶ νὰ μὴ μᾶς κουράζῃ…
Ἐάν ὅμως δέν εἶναι ἔτσι;
Συνέχεια
Φαντάζομαι πὼς ὅλοι μάθατε γιὰ τὸ περιστατικὸ μὲ τὸ παιδὶ ποὺ χαράκωσαν κάποιοι.
Μάθατε φαντάζομαι πὼς τοῦ ἐπετέθησαν κάποιοι τύποι μὲ μαύρες μπλοῦζες καὶ δαφνοῦλες, σὰν σῆμα, ποὺ μέσα στὶς δαφνοῦλες ὑπῆρχε ἕνα ἄλλο σῆμα. Δῆλα δὴ ὅλοι μάθατε, μαζὺ κι ἐγώ, πὼς τὸ παιδὶ «φωτογράφιζε» τὴν χρυσὴ αὐγή.
Εἴδατε δῆλα δὴ κι ἐσεῖς, ὅπως εἶδα κι ἐγώ, αὐτὸ τὸ ταινιάκι: [youtube http://www.youtube.com/watch?v=OgpGNrvH3-Y]
Θυμώσατε, ἀγανακτήσατε, ἐξοργιστήκατε καὶ πρὸ πάντων ὅλων αἰσθανθήκατε θλίψι γιὰ τὸ παιδὶ καὶ πόνο γιὰ τὴν κατεστραμένη του ζωούλα. Ὅπως κι ἐγὼ ἄλλως τε…
Ἄμ δὲν τὰ μάθατε καλὰ ὅμως. Οὔτε κι ἐγὼ τὰ ἔμαθα. Δυστυχῶς.
Ἐχθὲς τὸ βράδυ εἶδα ἄλλο ταινιάκι, ποὺ ἔλεγε ἀκριβῶς τὰ ἀνάποδα: Συνέχεια
Τὸ παρακάτω ταινιάκι εὑρῆκα στὴν σελίδα τοῦ Δημήτρη Κολλάτου.
[youtube http://www.youtube.com/watch?v=y-XcTbvpZNQ]
Ναί, ἀνεστατώθην. Δὲν μοῦ ἄρεσε ἡ εἰκόνα. Καὶ εἶναι, δυστυχῶς, κατὰ ἕνα μεγάλο μέρος της ἀληθής.
Ὅμως εἶναι ἔτσι στό Ὅλον; Ἤ μήπως ἡ ἐξαθλίωσις, ἡ πείνα καί ἡ ἀπελπισία εἶναι γνώρισμα κάποιων, ἀλλά ὄχι ὅλων;
Δύσκολα περνᾶμε ὅλοι. Ζοριζόμαστε ἄσχημα. Ἀλλά τί θά κάνουμε; Θά σηκώσουμε τά χέρια ψηλά καί θά Συνέχεια
