Ἀρχεῖα κατηγορίας: ἀφιερώματα

Ἔχεις παπούτσια;

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Θα ήθελα να επικοινωνήσω μαζί σας, δυο μέρες πριν από τον καινούργιο χρόνο, και αντί για τις συνηθισμένες ευχές – που έτσι κι αλλιώς βγαίνουν αυθόρμητα από την καρδιά μας – να μοιραστώ μαζί σας μια ιστορία…

Με την πρώτη ματιά έβλεπε κανείς απλώς μια γριούλα.
Έσερνε τα βήματά της στο χιόνι, μόνη, παρατημένη, με σκυμμένο κεφάλι. Όσοι περνούσαν από το πεζοδρόμιο της πόλης αποτραβούσαν το βλέμμα τους, για να μην θυμηθούν ότι τα βάσανα και οι πόνοι δεν σταματούν όταν γιορτάζουμε Χριστούγεννα.
Ένα νέο ζευγάρι μιλούσε και γελούσε με τα χέρια γεμάτα από ψώνια και δώρα και δεν πρόσεξαν τη γριούλα. Μια μητέρα με δυο παιδιά Συνέχεια →

Τελικῶς πῆγαν ἤ ὄχι οἱ Ἕλληνες στήν Ἀμερική;

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Βόμβα:
Πῆγαν οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες στήν Ἀμερική ναί ἤ ὄχι;
Ἄς ἀπαντήσουν οἱ καθὼς πρέπει ἐπιστήμονες.
Επάνω, στὴν πρώτη φωτογραφία, Ἀζτέκος μὲ κηρύκειον.
Σὲ Μουσεῖον τὸν ἔχουν. Συνέχεια →

Ὁ Ἥλιος μας ἐπανῆλθε…

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Μέσα στὴν χειμωνιάτικη ἀτμόσφαιρα, μέσα στὶς καταστροφὲς καὶ στὴν ἀπογοήτευσιν, ἕνας γελαστὸς Ἥλιος μᾶς φωνάζει μὲ ὅλην τὴν δύναμίν του: «Καλημέρα»!!!
Καλημέρα, πρὸ τελευταία ἡμέρα τοῦ ἔτους.
Ψύχος παντοῦ…
Οἱ αὐτοκτονίες, κι αὐτὲς τὶς ἡμέρες, ἐξακολουθοῦν… Εἶναι διότι μέσα σὲ ὅλα τὰ ἄλλα ἀπωλέσαμε καὶ τὸ λαμπερὸ φῶς τοῦ Ἡλίου μας…
Εἶναι διότι ἐκτὸς ἀπὸ τὶς φοβίες ποὺ μᾶς ἐπιβάλλουν οἱ κυβερνῶντες καὶ τὰ οἰκονομικὰ δεδομένα, ὁ Ἥλιος μας ἐσκιάσθη ἀπὸ τὰ νέφη.
Ἔξω λοιπὸν σήμερα… Συνέχεια →

Ἁπλᾶ ξέχασες τὸ ὄνειρό σου.

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

 

γράφει ο Άκης κουστουλίδης

 Και όμως έρχεται η στιγμή που αντικρύζεις μπροστά σου μια λευκή σελίδα.

Ξεφυλλίζεις το βιβλίο της ζωής σου και φτάνεις στην σελίδα που φοβίζει περισσότερο και από την πιο μαύρη σελίδα της ιστορίας σου που μπορείς να θυμηθείς. Συνέχεια →

Βίκτωρ Σαρηγιαννίδης.

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Ἐκπρόσωπος μιᾶς μεγάλης σχολῆς ἀρχαιολόγων. Τῆς Σοβιετικῆς. Ποῖος μπορεῖ νὰ λησμονήσῃ τὸν μεσαιωνοδίφην ἀρχαιολόγον Γερασίμωφ; Τὸν χαζαρολόγον Ἀρταμόνωφ; Τὸν Οὐκρανὸν ἀλταϊστὴν Ῥουντένκο;
Ὅποιαν γνώμην καὶ ἂν ἔχῃ κάποιος διὰ τὴν Σοβιετίαν, -ὁ γράφων κινεῖται εἰς τὰ ὅρια τῆς ἀντιπαθείας-, ὑπῆρξαν τομεῖς ποὺ ἐδοξάσθησαν στὰ 70 αὐτὰ μαρτυρικὰ χρόνια τοῦ ὑπερόχου λαοῦ της.
Ὅπως στὴν μουσικήν. Ποῖος μπορεῖ νὰ λησμονήσῃ τὸν ἔξοχον ἀρχιμουσικὸν Ὀδυσσέα Δημητριάδην καὶ τὰ «γκρίζα» ἔσχατα χρόνια του στὴν «πατρίδα»; Συνέχεια →

Πανελλήνιες 2014 – Θέμα Μαθηματικῶν

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Έστω οτι παραγγέλνεις 3 πιτόγυρα (με απ όλα) απ τον ντελιβερά της γειτονιάς
σου. Στην πορεία όμως καταλαβαίνεις οτι ξέμεινες απο τσιγάρα και λες «δεν
πετιέμαι μέχρι το περίπτερο;» Και επειδή πεινάς σαν πούστης, περνάς και από
το γυράδικο να πάρεις την παραγγελία, αντί να περιμένεις να στη φέρουν. Η
πείνα σου είναι τέτοια, που την πρώτη μπουκιά (αυτή που έχει όλο το τζατζίκι
που κάθεται στην κορφή) την τρως μέσα στο γυράδικο, ενώ το υπόλοιπο πιτόγυρο
το τρως στον δρόμο και κρατάς τα άλλα δύο για να τα φας στο σπίτι. Συνέχεια →