Ὅπως ἤδη θὰ ἔχουμε διαπιστώσει, ὁ …«πανέμορφος» κόσμος μας, αὐτὸς ποὺ γνωρίζαμε καὶ στηρίζαμε καὶ θεωρούσαμε σημαντικό, καταῤῥέει… Ὅπως καταῤῤέουν καὶ οἱ ἀνθρώπινες σχέσεις, μαζὺ μὲ τὶς κοινωνίες μας…
Κι ὅλα, κατὰ πῶς φαίνεται πρέπει νὰ τὰ ξαναπιάσουμε ἀπὸ τὴν ἀρχή, γιὰ νὰ τὰ κτίσουμε σωστὰ καὶ ὄμορφα καὶ μὲ βάσιν τοὺς φυσικοὺς νόμους. Συνέχεια
Ἔχουμε μάθει νὰ ἀντιμετωπίζουμε τὶς ζωές μας καὶ τὸ μέλλον μας μὲ …ἀναβλητικότητα.
Ἀπὸ τὴν στιγμὴ ποὺ ξεκίνησε ἡ οἰκονομικὴ κρίσις εἶναι γεγονὸς πὼς ξεκινήσαμε κι ἐμεῖς νὰ ἀποδομοῦμε σιγὰ σιγὰ πολλὰ ἀπὸ αὐτὰ ποὺ θεωρούσαμε ὡς δεδομένα.
Μερικὰ ἀπὸ αὐτὰ εἶναι ἡ στάσις ζωῆς, ἡ σχέσις μας μὲ τοὺς γύρω μας, ἡ ἀλήθεια τῶν ἀναγκῶν μας… Κι ἀκόμη στὴν ἀρχὴ εἴμαστε… Συνέχεια
Κάθε φορὰ ποὺ ἐπιλέγουμε τὴν ἀσφάλεια, τὴν σιγουριά, τὸ βόλεμα κάτι, πολὺ μεγάλο, ἔρχεται γιὰ νὰ μᾶς βγάλῃ ἀπὸ τὴν ἡρεμία μας καὶ νὰ μᾶς ὑποχρεώσῃ νὰ ἐπαξετάσουμε τὶς δομὲς τῆς ζωῆς μας.
Ὅταν ἀρνούμεθα νὰ ἐπεξεργασθοῦμε τὸ γεγονός, νὰ τὸ ἀναλύσουμε καὶ νὰ μάθουμε ἀπὸ αὐτό, τότε ἡ ἐπομένη φορά, ποὺ κάποιο …«τυχαῖον» περιστατικὸ θὰ μᾶς ξεβολεύση, θὰ εἶναι ἀκόμη πιὸ ἄγριες κα Συνέχεια
Τόσο δύσκολο ἀλήθεια…
Μὰ καὶ τόσο ἀναγκαῖον…
Μὲ κάθε εὐκαιρία. Συνέχεια
Ἀνασαίνω βαθειά…
Νὰ φθάσῃ ὁ ἀέρας σὲ κάθε μου κύτταρο…
Νὰ αἰσθανθῷ τὴν δύναιμιν ποὺ μὲ αὐτὴν μὲ γεμίζει…
Κι ὅσο ἀνασαίνω, τόσο πεισμώνω…
Ἔχω ἀκόμη δυνάμεις…
Ἔχω ἀκόμη θέσιν στὸν πλανήτη…
Πῆρα τὴν ἀνάσα μου… Πρέπει νὰ ἐπιστρέψῃ τὸν Ἀγώνα…!!! Συνέχεια
Ὅταν ἡ ἡμέρα μας ξεκινᾶ, εἶτε ἀπὸ συνήθεια, εἶτε ἀπὸ μίμησιν καλημερίζουμε τοὺς συνανθρώπους μας.
Σπανίως ὅμως αὐτὸ τὸ καλημέρισμα πηγάζει ἀπὸ τὴν καρδιά μας…
Σπανίως …εἴμαστε ἐκεῖ, μὲ ὅλο μας τὸ εἶναι… Συνέχεια
