Οἱ εἴδησεις γιὰ τὴν Κίνα εἶναι παλαιότατες. Τὰ θυμήθηκα τώρα ποὺ διάβασα τὴν μία ἐξ αὐτῶν σὲ διάφορα ἱστολόγια. Ἐκτός ἀπό τὰ εὑρήματα τῆς Νίγια, ποὺ καταγράφεται πλέον ὡς πόλις τῆς ἐποχῆς τοῦ Ἀλεξάνδρου, παραμένει ἀναπάντητο τὸ ἐρώτημα τῆς ἐπαρχίας Γιουνάν στὴν Κίνα. Πότε καὶ πῶς πῆρε τὸ ὄνομά της;
Φυσικά δὲν ἔχει βρεθεῖ ἔως σήμερα μία ἀξιόλογος ἀπάντησις ποὺ νὰ ξεκαθαρίζῃ τὴν ὀνοματοδοσία. Δὲν πειράζει. Οἱ κατέχοντες, κατέχουν…. Συνέχεια
«Δανείζομαι» σήμερα ἕνα κείμενον, γιὰ μίαν γυναῖκα, ποὺ ἐπλήρωσε μὲ τὴν ζωὴ της τὴν κτηνωδία κάποιων ἀνεγκεφάλων καὶ ἠλιθίων. Κάποιων ποὺ ἐμπρός στὴν ἀπίστευτο γιὰ τὴν λογική τους δύναμι ποὺ ἀπέκτησαν, μέσῳ τῶν ὅπλων, διέπραξαν ἐγκλήματα κατὰ ἀθώων πολιτῶν καὶ κατὰ τοῦ ἔθνους γενικότερα.
Συνέχεια
(Ἀναρωτιέμαι γιατὶ τό λένε «τσουνάμι» κι ὄχι παλιῤῥοϊκό κύμα. Δὲν καταλαβαίνω. )
Σήμερα εἶπα νὰ σᾶς παρουσιάσω ἕνα ἄλλο παλιῤῥοϊκό κύμα, ὄχι σὲ κάποιον ὠκεανό. Ἀλλὰ στὸ μικρό μας Αἰγαῖο, τὸ ὁποῖον μελέτησαν, σὲ παγκοσμία πρώτη, οἱ Ἕλληνες ἐπιστήμονες Νικόλαος Ἀμβράσης καὶ Ἄγγελος Γαλανόπουλος.
Σεισμογενής περιοχή, ἀπὸ ἀρχαιοτάτων χρόνων, ἡ χώρα μας, ἔχει νὰ μᾶς παρουσιάσῃ πάρα πολλά ἀνάλογα φαινόμενα. Οἱ ἐπιστημονικὲς Συνέχεια
Ἕνα ἄρθρον τοῦ Γεωργίου Λεκάκη, στὴν ἐφημερίδα «Σεραϊκόν Θᾶρρος» τῆς 23ης Ἰανουαρίου 2005, μᾶς μεταφέρει τὴν ἀριθμητική κατανομή τῶν πληθυσμῶν τῆς Μικρᾶς Ἀσίας.
Ὅταν μιλᾶμε γιὰ γενοκτονία, θὰ πρέπῃ νὰ γνωρίζουμε πόσοι ἦσαν καὶ πόσοι ἀπέμειναν. Σὲ σύνολον 1.497.268 Ἁρμενίων καὶ 2.793.567 Ἑλλήνων (ἐπισήμως δεδηλωμένων), ἦτοι 4.290.835 ἄνθρωποι ποὺ τοὺς πλείστους ἐξ αὐτῶν «τοὺς ἔφαγε τὸ μαῦρο σκοτάδι» ἤ διαφορετικῶς τὸ αἱμοσταγὲς χέρι τοῦ «τούρκου», ἴσως καταφέρουμε νὰ ἀντιληφθοῦμε τὸ μέγεθος τῆς σφαγῆς!
Σημείωσις (μεταγενεστέρα ἀλλὰ …ἐπὶ τῆς οὐσίας) γιὰ τὰ κάτωθι
Ὁ κος Μάρτης, ποὺ γράφει, ἦταν ἐπίσης ὑπουργὸς αὐτῶν τῶν κυβερνήσεων ἄρα καὶ μετέχων τοῦ ἐν λόγῳ συστήματος, καθὼς φυσικὰ καί, ἐν μέρει (δὲν θὰ πῶ συνολικῶς), συνεργός, τοὐλάχιστον σὲ ὅσα συνέβησαν ἐπὶ δικῆς του περιόδου εὐθύνης, ἐφ΄ ὅσον καὶ τότε, ὅπως καὶ τώρα φυσικά, ἡ διαπλοκὴ ὑφίστατο. Συνεπῶς ὁ κος Μάρτης ἦταν καὶ γνώστης, ἐκ τῶν ἔσω, ὅλων αὐτῶν ποὺ τώρα καταγγέλλει δημοσίως καί, ἐπὶ τέλους, διαπιστώνουμε ἐμεῖς οἱ χαχόλοι πλέον ἀπὸ κοινοῦ. Γιατί δέν ἐμίλησε τότε περί διαπλοκῆς;; Γιατί δέν παρῃτήθη τότε λόγῳ διαπλοκῆς; Γιατί δέν τά ἔγραφε ἀπό τότε τά περί διαπλοκῆς;
Ὑπῆρχαν βέβαια καὶ ἐπὶ ἐποχῆς του οἱ «γνωστοὶ-ἄγνωστοι νταβατζῆδες» (κατὰ καραμανλῆ νεωτέρου) στὰ «ἐντός, ἐκτὸς κι ἐπὶ τὰ αὐτά». Ἦσαν δῆλα δὴ αὐτοὶ ποὺ «ἔλυαν κι ἔδεναν» διαρκῶς στὰ τῶν ἀποφάσεων γιὰ ἐπενδύσεις, γιὰ ἐνέργεια καὶ γιὰ ἀνάπτυξιν. Σωστά. Καὶ ἦσαν, εἶναι καί, (κατὰ πῶς φαίνεται), θὰ εἶναι (γιὰ ἀρκετὸν καιρὸ ἀκόμη) καὶ οἱ μόνοι ποὺ ἤλεγχαν, ἐλέγχουν καὶ θὰ ἐλέγχουν «θέσεις-κλειδιὰ» τέτοιες, ποὺ νὰ καθορίζουν τὸ ἐὰν ἡ χώρα θὰ ἀναπτυχθῇ ἢ θὰ μείνῃ ὑπό-ἀνάπτυκτος καὶ θὰ τὴν λεηλατοῦν, ἐφ΄ ὅσον θὰ τοὺς συμφέρη ἢ ὄχι. Ἀληθῆ ὅλα τοῦτα… Ἰσχύει ὅμως καὶ τὸ δικαίωμα, καθὼς καὶ ἡ ὑποχρέωσις, τῆς ἀνοχῆς ἢ τῆς μή.
Τὸ ἐὰν (ἤ ὄχι) ἐπὶ ἐποχῆς του ἡ διαπλοκὴ δροῦσε στὸ παρασκήνιον καὶ σήμερα (ἐπισήμως) διαφεντεύει τὴν χώρα, εἶναι μία συνθήκη ποὺ δὲν ἀλλάζει.
Συνέχεια
Τρίτη συνέχεια ἀπό τὸν λαογρᾶφο μας Γεώργιο Λεκάκη τῆς περιγραφῆς γιὰ τὴν βουλγαρική κατοχὴ στὴν Θράκη, τὴν περίοδο 1941-1944.
Η βουλγαρική Κατοχήστην Κομοτηνή: Ληστρική επιδρομή Βουλγάρων δικηγόρων.
Ήλθε μουφτής με… καπέλλο, από την Βουλγαρία.
Ξύλο καθημερινώς!
Στα καταστήματα ψωνιζαν μόνον Βούλγαροι!
Τρόφιμα με δελτίο έπαιρναν μόνον όσοι είχαν βουλγαρικά ονόματα.
Κάθε γελαδάρης πλήρωνε ημερήσιο φόρο γάλακτος ανά αγελάδα του!
Τουφεκίσθηκε εξόριστος ο πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου, Αθ. Θεοδωρίδης!
