Ἀναστάτωσις καὶ φασαρία στὴν Μακεδονία
Διάταγμα τοῦ αὐτοκράτορος Καρακάλλα (198 – 217 μ. Χ.), ἀνάβει τὰ αἵματα στὴν Μακεδονία. Μῆλον τῆς ἔριδος τὸ προσκύνημα τοῦ Ἀλεξάνδρου!!!
Ἀμφίπολις, Θεσσαλονίκη καὶ Βέῤῥοια, ἔρχονται σὲ ἀντιπαράθεση.
Χαμός!!!.
Ἡ κάθε πόλις προβάλλει τὰ δικά της ἐπιχειρήματα καὶ ἡ Ῥώμη τὰ ἔχει χαμένα.
ΟΜΟΝΟΙΑ φωνάζει καὶ τὸ γράφει σὲ νομίσματα τοῦ Ἀλεξάνδρου. Ὁμόνοια γιὰ τὶς δύο πόλεις ποὺ ἔχασαν!!! Ὅλοι δὲν κερδίζουν, μόνον ἕνας!
Δικαιοῦται τελικῶς νά εἶναι Ἐθνικός μας ποιητής ὁ Διονύσιος Σολωμός;
Ἄραγε ἔχετε διαβάση καὶ τὶς 158 στροφές τοῦ «Ὕμνου εἰς τὴν Ἐλευθερίαν», ὅπου, ὡς γνωστόν, μόνον οἱ δύο πρῶτες στροφές ἐξ αὐτῶν ἀποτελοῦν τόν Ἐθνικό μας Ὕμνο; Συνέχεια
Ἡ Ναυμαχία τῆς Σαλαμῖνος
Ἡροδότου Ἱστορίαι,
VIII 83-84, 86-89, 98-99
Ὅταν τέλος οἱ Ἕλληνες ἔδωσαν πίστη στὰ λόγια τῶν Τηνίων, ἄρχισαν νὰ προετοιμάζονται γιὰ νὰ δώσουν ναυμαχία. Γλυκοχάραζε ἡ αὐγὴ κι αὐτοὶ ἔκαναν σύναξη τῶν πληρωμάτων· τὴν ὡραιωτέρα ἀγόρευση ἀνάμεσα σ’ ὅλους τὴν ἔκανε ὁ Θεμιστοκλῆς· ὁ λόγος τοῦ ἦταν μία ἀντιπαράθεσις ἀνάμεσα στὰ χειρότερα καὶ τὰ καλλίτερα, σ’ ὅσα ἔχουν νὰ κάνουν μὲ τὴν φύση τῶν ἀνθρώπων καὶ τὶς συνθῆκες τῆς ζωῆς τους· κι ἀφοῦ τοὺς παρῴτρυνε νὰ διαλέξουν τὰ καλλίτερα ἀπὸ αὐτὰ κι ἔκανε μία περίτεχνο κατακλείδα, τοὺς διέταξε νὰ ἐπιβιβασθοῦν στὰ πλοῖα. Κι αὐτοὶ ἐπεβιβάζοντο κιόλας, ὅταν ἔφτασε ἀπὸ τὴν Αἴγινα ἡ τριήρης ποὺ εἶχε ἀποπλεύση γιὰ νὰ φέρῃ τοὺς Αἰακίδες. Τότε οἱ Ἕλληνες ἀνοίχθησαν στὸ πέλαγος μὲ ὅλα τὰ πλοῖα τους· καὶ καθὼς αὐτοὶ ἠνοίγοντο, ἀμέσως τοὺς ἐπετέθησαν οἱ βάρβαροι.
Νὰ λοιπὸν τὸ πῶς οἱ Ἀμερικανοὶ ἔδωσαν τὴν Κύπρο δῶρο στοὺς Τούρκους
Μὲ μία σύντομο εἰσήγηση τοῦ παντοδυνάμου τότε Χένρι Κέσινγκερ πρὸς τὸν Ἀμερικανὸ πρόεδρο Τζέραλντ Φόρντ, σὲ δύο μόνο παραγράφους, ἀπεφασίσθη καὶ καθῳρίσθη ἡ Μοίρα τῆς Κύπρου καὶ τοῦ λαοῦ τῆς τὸ 1974. Συνέχεια
Τὸ ἀνάθημα τῆς ἑταίρας, Νίννιον, στὸ Ἱερό της Ἐλευσίνας.
Ἐπιγραφή: ΝΙΝΝΙΟΝ ΤΟΙΝ ΘΕΟΙΝ ΑΝΕΘΗΚΕΝ.
Ὁ ἐρυθρόμορφος σὲ σχῆμα ναΐσκου πήλινος πίνακας τῆς Νίννιον, χρονολογεῖται τὸ – 370 καὶ εἶναι ὁ μοναδικός του αἰῶνος αὐτοῦ, ὁ ὁποῖος ἀπεικονίζει ἀνθρώπους-μύστες. Συνέχεια
Ἡ «τρέλλα τοῦ Ἀδόλφου» καὶ τὸ «Ὁλοκαύτωμα τῶν Ἰουδαίων»
Γράφει ὁ Δημήτριος Μιχαλόπουλος
Γιατί ὁ Ἀδόλφος Χίτλερ μεταθανατίως χαρακτηρίζεται ὡς «τρελλός»; Τὴν ἐν προκειμένῳ ἀπάντηση μᾶς τὴν ἔδωσε -ποιὸς ἄλλος;- ὁ Γέρος μας τοῦ Μοριᾶ. Ἔλεγε λοιπὸν ὁ καπετὰν-Θοδωράκης μας Κολοκοτρώνης:
«Ὁ κόσμος μᾶς ἔλεγε τρελλούς· τώρα ὁποῦ ἐνικήσαμεν, ὁποῦ ἐτελειώσαμεν μὲ καλὸν τὸν πόλεμόν μας, μακαριζόμεθα, ἐπαινόμεθα·ἐὰν δὲν εὐτυχούσαμε [ὅμως] ἠθέλαμε τρώγει κατάραις, ἀναθέματα» [1].
