Ἡ σημερινή μας πραγματικότης ἐμπεριέχει τὸ στοιχεῖον τῆς καταῤῥεύσεως σὲ ὅλους τοὺς τομεῖς τῆς καθημερινότητό μας. Ὅλα διαλύονται καὶ ὅλα, τὸ ἕνα μετὰ τὸ ἄλλο, χάνονται μέσα ἀπὸ τὰ χέρια μας. Ἐμεῖς δὲ αἰσθανόμεθα, σὲ ἕναν μεγάλο βαθμό, μουδιασμένοι καὶ οἱ ζωές μας, ποὺ ἀδυνατοῦμε πρὸς ὥρας νὰ προστατεύσουμε ἱκανοποιητικῶς, ἀκολουθοῦ αὐτούς, τοὺς γενικούς, ῥυθμοὺς … Συνέχεια
Κάτι γιὰ νὰ γελάσουμε… Διότι τὸ γέλιο ἀπουσιάζει ἀπὸ τὴν ζωή μας… Κι ἐμεῖς σιγὰ σιγὰ πρέπει νὰ ἀρχίσουμε νὰ βλέπουμε τὰ ἀστεῖα καὶ πάλι, μαζὺ μὲ τὰ εὐχάριστα…
Εἶναι μία ἁπλῆ φρασούλα… Μία τόση δὰ σκέψις… Μία μεγάλη ἀπόφασις… Νὰ γίνω ἐγώ… Νὰ μὲ εὕρω, νὰ μὲ συναντήσω, νὰ μὲ κατανοήσω καὶ νὰ μὲ ἀγκαλιάσω… Νὰ γίνω αὐτὸ ποὺ ὀφείλω σὲ ἐμέναν καὶ στοὺς γύρω μου κι ὄχι αὐτὸ ποὺ μοῦ ὅρισαν οἱ συνθῆκες, οἱ καταβολὲς καὶ τὰ ψέμματα.
Στὸν κόσμο μας οὐδέποτε ὑπάρχουν κύκλοι, ἀλλὰ σπεῖρες. Στὶς σπεῖρες ὅμως δὲν ὑπάρχει τέλος, μὰ ἀέναος κίνησις, ἐνᾦ ταὐτοχρόνως τὸ κάθε τέλος σηματοδοτεῖ ταὐτοχρόνως μίαν ἀρχή.
Ἕνα μεγάλο ἐρώτημα ποὺ μὲ ταλανίζει, ἐδῶ καὶ καιρό, εἶναι τὸ ποιὲς ἀπὸ τὶς ἀπόψεις / θέσεις / πεποιθήσεις μας καθρεπτίζουν τὰ βαθύτερα δομικὰ ἐκείνα στοιχεία, στὰ ὁποία δύναται νὰ πατήσῃ ὁ κόσμος μας γιὰ νὰ ἀναγεννηθῇ. Ὅλα τὰ πιστεύω μου, ὅλες οἱ ἀπόψεις μου καὶ ὅλες οἱ πεποιθήσεις μου, μία πρὸς μία, «ξεσκονίζονται», πρὸ … Συνέχεια
Ἡ άλήθεια εἶναι πὼς πράγματι «βλέπουμε τὸν κόσμο» μὲ τὰ «μάτια τῆς …καρδιᾶς» μὲ ἀποτέλεσμα νὰ μᾶς τυραννεύουν τὰ ἀποτελέσματα τῶν ἐπιλογῶν καὶ τῶν ἀποφάσεών μας, ποὺ ὅμως λαμβάνονται κυρίως βάσει συναισθημάτων. Αὐτὸ ποὺ λησμονοῦμε ὅμως συστηματικὰ εἶναι νὰ συμπεριλάβουμε καὶ τὴν λογική μας σὲ ὅλες τὶς διεργασίες τῶν ἀποφάσεών μας, πρὸ κειμένου νὰ μὴν … Συνέχεια
