Ἤ θὰ τὸν δημιουργήσουμε… Ἡ στασιμότης, ἡ παθητικότης καὶ ἡ ἡττοπάθεια ΔΕΝ μᾶς ταιριάζουν. Ἤ θὰ ἀγωνισθοῦμε, ἐκεῖ ποὺ πρέπει τοῦ κάθε ἑνός, ἤ ἄς μὴν …κλαῖμε!!! Ἤ θὰ ἀνακαλύψουμε ἐκ νέου τὴν ζωή, ἤ, συγγνώμη… …χάσαμε πρὶν τὴν ἔναρξιν τοῦ ἀγῶνος.
Ὥρα νὰ τελειώνουμε μὲ τὰ ἐρείπια…
Ἕνα σημαντικὸ στοιχεῖο ποὺ ἔπρεπε, πρὸ πολλοῦ νὰ κατανοήσουμε, εἶναι ἐκεῖνο ποὺ καταδεικνύει τὸν τρόπο ἀποδομήσεως ἑνὸς κόσμου. Θὰ μπορούσαμε νὰ ποῦμε, κάπως μεταφορικῶς, πὼς ὅταν ἕνα οἰκοδόμημα ἀποδομεῖται τότε λίγο λίγο, ὅλα τὰ δομικά του μέρη, διαχωρίζονται καὶ ἀποκολλῶνται ἀπὸ τὸν κεντρικὸ σκελετὸ στηρίξεώς του, μὲ ἀποτέλεσμα, σιγά-σιγά, νὰ τὸ ἀπογυμνώνουν, ἀφαιρῶντας του σταδιακῶς … Συνέχεια
Τὸ πεπρωμένον ὅσων δὲν ἔχουν …πεπρωμένον!!!
Οἱ νόμοι τῆς καθημερινότητος εἶναι γιὰ κάποιους τόσο ἀκριβεῖς, ὄσο οἱ νόμοι τοῦ σύμπαντος καὶ τῆς βαρύτητος, ποὺ κάνουν τὸ σήμερα ἀντίγραφο τοῦ χθές.
Θά παραιτηθοῦμε ἀπό τό δικαίωμα στήν Ζῳή ἤ θά πολεμήσουμε;
Ἕνα ἀγαπημένο μου τραγοῦδι, χρόνια τώρα, εἶναι «Ὁ Ἕκτωρ καὶ ἡ Ἀνδρομάχη» (στίχοι Ἰάκωβος Καμπανέλλης, μουσικὴ Μᾶνος Χατζιδάκις, τραγοῦδι Λάκης Παππᾶς, δίσκος Παραμῦθι Χωρὶς Ὄνομα):
Ἄς εἶναι ὁδηγός μας ἡ Ἑλληνικὴ σκέψις…
Ἄς εἶναι σήμερα, Φίλες καὶ Φίλοι μου, μία καλὴ ἡμέρα, ποὺθὰ τὴν διακρίνη ἡ Ἑλληνικὴ Σκέψις καὶ ἡ ἀρχὴ πολλῶν ἄλλων ἡμερῶν, ποὺ εὐχόμαστε νὰ ἔλθουν!!!
Ἄς φυλάξουμε μέσα μας λίγες ἀκτῖνες τοῦ Ἡλίου…
Εἶναι τόσο μεγάλη ἡ ἀνάγκη σήμερα τοῦ ἀνθρώπου γιὰ νὰ ἀναζητήσῃ νέους δρόμους, ἐναλλακτικούς, καὶ σαφῶς διαφορετικούς, ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ γνώριζε ἔως σήμερα, ποὺ τελικῶς ἡ μόνη μας διέξοδος εἶναι τὸ νὰ στραφοῦμε πρὸς τὴν μοναδικὴ πηγὴ τοῦ φωτός, ποὺ μᾶς δίδει ἐνέργεια.