Πῶς ἀναχαιτίζεις ἕναν καρκίνο;

Πῶς ἀναχαιτίζεις ἕναν καρκίνο;

Πῶς ἀναχαιτίζεις ἔναν καρκίνο πού ἔσπειρες μέ τίς πολιτικές σου καί τήν  ἀκόρεστη δίψα γιάα τήν ἁρπαγή τοῦ πλούτου τῶν ἐθνῶν; Μὰ πολὺ ἁπλᾶ φυτεύοντας ἄλλον ἔναν, πιὸ ἐπιθετικό,  μέσα του…. Τὰ διαφορὰ χαλιφᾶτα τῶν γεννιοφόρων σαλαφιτών, δὲν προέκυψαν ἀπὸ παρθενογέννεση … Ἀκολουθῶντας τὴν ῥοὴ τοῦ χρήματος καὶ τῆς ἐφοδιαστικὴς ὑποστηρίξσεωςς ἀποκαλύπτονται οἱ ΧΟΡΗΓΟΙ…

Ἀντί τῶν εἰδήσεων ἀσχολούμεθα μέ τό νά ξυπνήσουμε ἕνα κορόιδο;

Ἀντί τῶν εἰδήσεων ἀσχολούμεθα μέ τό νά ξυπνήσουμε ἕνα κορόιδο;

Καλησπέρα μας… Εἰδήσεις καὶ πάλι ἀπόψε… Ὅπως κάθε βράδυ δῆλα δή… Δέν εἶναι ὅμως καλλίτερα νά ἀποφύγουμε κι ἀπόψε τίς εἰδήσεις;

Οἱ ἀγνοηθέντες ἀγνοούμενοι τῆς Κύπρου

Οἱ ἀγνοηθέντες ἀγνοούμενοι τῆς Κύπρου

Ἄκρως ἀπόῤῥητον ἔγγραφον τῆς κυπριακῆς ΚΥΠ. Ἡμερομηνία 26.,.1985 (11 χρόνια μετὰ τὴν εἰσβολή!) «…Οἱ Ἕλληνες ἀγνοούμενοι ἀπὸ τὴν Τουρκικὴ Εἰσβολὴ ἦσαν 76 καὶ κρατοῦντο στὸ ΜΟΥΣ τῆς Τουρκίας. Ἀπὸ αὐτοὺς 11 πέθαναν ἀπὸ λοιμώδη ἀσθένεια καὶ τοὺς ὑπολοίπους τοὺς μετέφεραν τὸν Δεκέμβριο 1984 (προσοχή 1984 – δέκα χρόνια μετὰ τὴν εἰσβολή!!!) στὴν Ἀλμυρὴ λίμνη Τουρκίας…»

Γιέ μας… Γιὰ τὴν Πατρίδα τὰ νειάτα σου!!!

Γιέ μας… Γιὰ τὴν Πατρίδα τὰ νειάτα σου!!!

Τέτοιες ημέρες, πριν τρία χρόνια, μια μάνα θρηνούσε την απώλεια του παιδιού της. Στις 19 Αυγούστου 2010, ο σημαιοφόρος του Πολεμικού Ναυτικού Γιώργος Λυκάκης έπεσε στο κενό από ύψος 22 μέτρων στην δύσκολη δοκιμασία της «αράχνης», κατά την διάρκεια της εκπαιδεύσεώς του, στην Μονάδα Υποβρυχίων Καταστροφών. Το διπλό δίχτυ ασφαλείας δεν λειτούργησε. Σκίστηκε (προφανώς από … Συνέχεια →

Κίρκη

Κίρκη

Η ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΟΜΗΡΟΥ -ΟΤΑΝ ΜΑΣ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΟΥΣΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΙΡΚΗ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥΣ «ΧΟΙΡΟΥΣ» Τῆς Εὐστρατίας Σουραβλᾶ Πρόσεχε ταξειδιώτη τῆς ζωῆς γιατὶ κάπου μέσα στὸ διάβα της, θὰ συναντήσης ἔνα νησὶ μὲ μιὰ Κίρκη νὰ παραμονεύῃ …. Ἡ Κίρκη καλοδέχεται τοὺς συντρόφους τοῦ Ὀδυσσέως, τοὺς περιποιεῖται, τοὺς κάνει πλουσιοπάροχο τραπέζι καὶ τοὺς μεταμορφώνει σὲ χοίρους. … Συνέχεια →

«Ἡ περιουσία σου κυλᾶ στὶς φλέβες σου…»

«Ἡ περιουσία σου κυλᾶ στὶς φλέβες σου…»

  Καθῶς ὁ χρόνος κυλάει -εὐτυχῶς ὄχι γραμμικά καὶ ἐνίοτε γλυτώνουμε μερικὰ ἀπὸ τὰ πάντα περιττὰ σημάδια του- κάποτε ἔρχεται ἀναπόφευκτα καὶ τὸ γνωστὸ ἐρώτημα στὴν ζωὴ τοῦ κάθε ἀνθρώπου… Αὐτὸ εἶναι ὅλο; Εἶναι σὲ μία δισδιάστατη καὶ περιορισμένη πραγματικότητα, μὲ τὶς στατικὲς της καὶ ὁμιχλώδεις ψευτογνώσεις καὶ μὲ τὶς καθημερινὲς της ἀνάγκες καὶ βιομέριμνα … Συνέχεια →