
Αὐτὰ τά, σπουδαία γιὰ ἐμᾶς πρόσωπα, οὐδέποτε ἦσαν ἄεργα ἢ …χαλαρά. Σήμερα θαυμάζουμε Λεωνίδες, Ἀλεξάνδρους καὶ Κολοκοτρώνηδες (κι ὄχι μόνον!!!)…
Ἀλλά τί κάνουμε γιά νά τούς μιμηθοῦμε;
Μὲ εὐχολόγια δὲν ξεπερνᾶ κάποιος τὸ φράγμα τῆς ἀδρανείας. Αὐτὸ τὸ φράγμα σπάει μόνον μὲ συνειδητὴ καὶ στοχευμένη ἐργασία…!!!
Ἀκόμη κι ἐὰν δὲν τὸ πιστεύῃς….
Γιὰ νὰ διακρίνουμε τὸ τὶ προπαγάνδα ἔχουμε ἀποδεχθεῖ ὡς κάτι ἀληθές, θὰ πρέπη νὰ καταπιασθοῦμε, λεπτομερῶς, μὲ ὅλες αὐτές, μίας πρὸς μίαν, ἀλλὰ τὶς περισσότερες φορὲς εἶναι καὶ ἀδύνατον καὶ παράλογον, ἐφ΄ ὅσον ἔχουν περιπεπλεχθεῖ μέσα μας τὰ πάντα, σὲ ἕνα ὁμοιογενὲς ἰδεοληπτικὸ κουβάρι, ποὺ ἀρχὴ καὶ τέλος δὲν ἔχει.
Οἱ βαθμοὶ ὡριμότητός μας εἶναι πολυεπίπεδοι καὶ ἐν τελῶς διαφορετικοὶ γιὰ κάθε τομέα τῆς ζωῆς μας.
Πόσες φορές ἔχουμε ἀναρωτηθῆ γιά τό πόσο …«μεγάλοι» εἶναι αὐτοί πού μᾶς παρουσιάζονται ὡς μεγάλοι;
Ἡ βία καὶ ἡ σκληρότης τῆς καθημερινότητός μας μᾶς ὑποχρεώνουν νὰ ἑστιάζουμε διαρκῶς σὲ ὅλα ἐκεῖνα ποὺ μᾶς ἀπομακρύνουν ἀπὸ τὸ ἀληθὲς νόημα τῆς ζωῆς.