Ἀνύπανδρος ἡ ἐλεύθερος, μὲ παιδιὰ ἢ χωρὶς παιδιά, κάθε ἡμέρα ὁ κάθε ἕνας κάνει τοὐλάχιστον ἕναν συμβιβασμό.
Ὑπάρχουν μικροὶ συμβιβασμοὶ ἀλλὰ καὶ μεγαλύτεροι.
Ὑποφερτοὶ συμβιβασμοί, ποὺ εἶναι αὐτοὶ τοὺς ὁποίους ἀποδεχόμεθα πλήρως, γιατὶ ὑπάρχει μιὰ γνώσις Συνέχεια
Καὶ οἱ ἐλεύθεροι…
Ὤ, ναί… Οἱ ἐλεύθεροι…
Αὐτοὶ ποὺ ἀκόμη ἀντέχουν νὰ ἀποῤῥίπτουν ὅλα αὐτὰ ποὺ τοὺς δουλοποιοῦν.
Αὐτοὶ ποὺ ἀκόμη φιλτράρουν ὅσα τοὺς σερβίρουν…
Αὐτοὶ ποὺ ἀκόμη ἐπιλέγουν νὰ εἶναι διαφορετικοί, ἄν καὶ στὰ μάτια τῶν πολλῶν …ἀλλοπρόσαλλοι! Συνέχεια
Ὅταν ἀρχίζουμε νὰ ἐμπιστευόμαστε τὴν σοφία τῆς καρδιᾶς μας…
…καὶ νὰ κάνουμε ἐπιλογὲς βασισμένες σὲ αὐτό ποὺ εἶναι σωστὸ γιὰ ἐμᾶς, Συνέχεια
Ἡ θυσία πολλὲς φορὲς μοιάζει μὲ τὴν ἀγάπη…
Στὴν πραγματικότητα ὅμως δὲν εἶναι μιὰ πράξις ἀγάπης…
Εἶναι φόβος…
Θυσιάζεται κάποιος ἐκεῖ ποὺ φοβᾶται. Συνέχεια
«Μικρὸς αἰσθανόμουν δυστυχισμένοςυ ποὺ δὲν εἶχα παπούτσια νὰ φορέσω, μέχρι ποὺ συνάντησα κάποιον …χωρὶς πόδια…»
Μενέλαος Λουντέμης
Ὅλοι μας λίγο πολὺ γνωρίζουμε τὴν παραπάνω φράσιν…
Καὶ ὤ… Τί ἀστεῖο…
Στεκόμεθα, τὴν θαυμάζουμε γιὰ μίαν στιγμή, γιὰ τὴν ἀλήθεια της κι ἀμέσως μετὰ …προσπερνοῦμε γιὰ νὰ ξανὰ κλεισθοῦμε στὰ δικά μας… Στὰ καθημερινά μας… Σὲ αὐτὰ ποὺ ἐχάσαμε καὶ σὲ αὐτὰ ποὺ μᾶς λείπουν γιὰ νὰ γίνουμε …εὐτυχισμένοι… Σὲ αὐτὰ ποὺ δὲν ἦλθαν ἀκόμη… Σὲ αὐτὰ ποὺ ἡ …τύχη μᾶς ὑστέρησε… Ἥ σὲ αὐτὰ ποὺ μᾶς ἔκλεψαν…
Κι ὅμως…
Εἴμαστε ἐδῶ, ζωντανοί, ὑγιεῖς…
Τί περισσότερο χρειαζόμεθα;
Τὸ μεγαλύτερό μας δῶρο εἶναι ἡ ἐπικοινωνία ποὺ ἔχουμε μὲ τὸν ἑαυτὸ μας.
Καὶ τὸ μεγαλύτερο λάθος μας εἶναι ἡ κατασπατάλησις αὐτῆς τῆς ἐπικοινωνίας.
Ἂν αὐτὸς μπορῇ νὰ εἶναι τόσο χαρούμενος καὶ ἐμεῖς δὲν μποροῦμε νὰ ἀπολαύσουμε τὴν ζωή μας. Συνέχεια
