«Ὅλα τὰ σφάζω ὅλα τὰ μαχαιρώνω.!»
Βέβαια δὲν μπορῶ νὰ πῷ τίποτα, διὰ τὰ καθημερινὰ σκουπίδια, (τύφλα νἄχουν οἱ Φώτης καὶ ἡ Μαρία ὁ Μουτσινᾶς καὶ ἡ Μενεγάκη), ἐδῶ ἔχουμε σκουπίδια πρώτης διαλογῆς κατ᾿εὐθείαν ἀπὸ τὸ Σανοπωλεῖο τοῦ διαδικτύου· τὰ δὲ σχόλια καλύπτουν ἀπόλυτα καὶ τὴν πιό ἀπαιτητικὴ κυράτσα, ἀφοῦ τὰ διαβάζει ἀνελειπῶς μεταξὺ τῶν Τουρκικῶν σήριαλς, καί φυσικὰ τὸν κάθε λούπη-ἀλούπη Ἕλληνα ξερόλα.
Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: γκρέμισέ το τὸ ῥημάδι
Τελικὰ μᾶς ἔμειναν τὰ μνημόνια…
Ὄχι δῆλα δὴ πὼς πιστέψαμε ποτὲ πὼς θὰ τὰ σκίσουν τὰ κωλοτουμπιασμένα τὸ ὁποιοδήποτε μνημόνιον….
Ἐλπίδες πωλοῦν… Ἐλπίδες… Καὶ μᾶς …ἐλΠΗΔΗΞΑΝ μὲ αὐτὲς τὶς ἐλπίδες…
https://www.facebook.com/omadaalithias/videos/794955643927199/
Κι ἀπὸ τὴν ἄλλην, νά…
Βαρέθηκα νὰ βλέπῳ τοὺς συνανθρώπους μου νὰ πέφτουν θύματα τῶν γελοίων ἀθρωποειδῶν, ποὺ τοὺς πωλοῦν ἐλπίδες.
Βαρέθηκα τὶς μεγαλοστομίες, τὶς ἀοριστολογίες καὶ τὰ ἀσύστολα ψεύδη… Συνέχεια
Οἱ πειθήνιοι καὶ ὑπάκουοι στρατοὶ τῶν δούλων…
Οἱ ἐξαγγελίες τῆς κυβερνήσεως ἦσαν τέτοιες, ποὺ ἐὰν ἦμασταν πιὸ προσεκτικοί, θὰ τρομάζαμε.
Βέβαια, δὲν φταίει αὐτὴ εἰδικῶς ἡ κυβέρνησις, γιὰ τὶς ὅποιες ἐξαγγελίες της, ἐφ΄ ὅσον ἡ γενικοτέρα τάσις εἶναι τέτοια, ποὺ τελικῶς καταλήγουμε στὸ νὰ ἔχουμε ἀνάπηρες κοινωνίες, ἀνίκανες νὰ σκεφθοῦν, νὰ ἀντιδράσουν, νὰ διεκδικήσουν, νὰ δημιουργήσουν, νὰ παράξουν ἔργο, νὰ ἀναπτυχθοῦν…
Ἀλλὰ ἄς τὸ πιάσῳ ἀπὸ τὴν ἀρχή του καλλίτερα. Συνέχεια
Γιά πόσο ἀκόμη θά …«κανιβαλίζουμε» καί θά λατρεύουμε πτώματα;;;
Εἰλικρινῶς ἔχω ἀπογοητευθεῖ σὲ πολλὰ ζητήματα, γιὰ πολλὲς ὑποθέσεις στὴν ἔως τώρα ζωή μου…
Ὅμως πάντα, ὅσο βαρὺ κι ἐὰν εἶναι τὸ …«κτύπημα», τὸ ἀντιμετωπίζω μὲ ἀποφασιστικότητα καὶ ἕνα εἶδος «ἐμμονῆς». Λέω δῆλα δὴ στὸν ἑαυτόν μου πὼς «ὅλα ξεπερνῶνται… Ἀκόμη κι ὁ θάνατος. Ὁ Ἄνθρωπος πρέπει νὰ κινεῖται γιὰ νὰ μὴν πεθάνῃ… Συνεπῶς σήκω καὶ …ΤΡΕΧΑ!!!».
Κι ἔτσι, μὲ αὐτὰ καὶ μὲ τὰ ἄλλα, πάντα, ὅσο κι ἐὰν εἶναι βαρὺ τὸ κτύπημα, τελικῶς μαθαίνω πολλά, προχωρῶ καὶ ἀφήνω πίσω μου τὸν ὅποιον πόνο. Συνέχεια
Τὸ …«ταξείδι» ποὺ ἄρχισε στὸ Καστελλόριζο φθάνει στὸ τέλος του…
Καὶ κάπως, ἔτσι τὸ ταξείδι ποὺ ἄνοιξε στὸ Καστελόριζο, θὰ κλείση μὲ τὴν ἑδραίωση τοῦ νέου εὐρωπαϊκοῦ status quo.
…ἰδιαιτέρως ἂν μπῇ σὲ ἕνα γενικότερο σχέδιο τελικῆς λύσεως, ὅπως ἀναφέρει ὁ Μιχάλης Ἰγνατίου, συμψηφισμοῦ χρέους μὲ (μέρος ἀπό) γερμανικὲς ἀποζημιώσεις. Συνέχεια
Ἄς ἔλθουμε ὅμως στὴν Ἑλλάδα τοῦ σήμερα….
Τὴν Ἑλλάδα τῆς «μεταπολιτεύσεως», τῆς Γενεᾶς τοῦ Πολυτεχνείου (αὐτή μας διοικεῖ) καὶ τῶν κομματικῶν καπέλλων.
Τὴν Ἑλλάδα ποὺ ὑπερασπίζεται μὲ στεντόριο φωνὴ τὸ «δίκιο» τοῦ ἐργάτου, τὴν ἰδίαν στιγμὴ πού, μεθοδικά, φροντίζει νὰ ἀπαξιώνῃ τὸ ἴδιο τὸ ἐργατικό της δυναμικὸ ὑποσχομένη διορισμὸ σὲ δημόσιες θέσεις, οἱ ὁποῖες εἶναι, ἐν γένει, ἁπλὴ ἐργασία διαχειριστικῆς φύσεως, μὴ παραγωγικοῦ χαρακτῆρος. Συνέχεια