Ἔχουμε θησαυρούς…
Ἔχουμε Βέρμια… Ἔχουμε Παγκαῖα… Ἔχουμε Χαλκιδικές…
Ἔχουμε Παρθενῶνες… Ἔχουμε Φαιστούς… Κνωσσούς…
Ἔχουμε ἀναμνήσεις, κειμήλια, κληρονομιὲς γιὰ πούλημα…
Ἔχουμε ὅλα αὐτὰ ποὺ ΔΕΝ ἐκτιμοῦμε καὶ θὰ μᾶς σώσουν ἀπὸ τοὺς τοκογλύφους…
Ἔχουμε ὅλα αὐτὰ ποὺ κάποιοι ἄλλοι, ποὺ ἐσέβοντο ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ τοὺς ἑαυτούς τους, ΔΕΝ πῆραν μαζύ τους στὸν τάφο τους, ἀλλὰ τὰ ἄφησαν, ὡς κληροδότημα στὰ παιδιά τους καὶ στὰ ἐγγόνια τους… Δῆλα δὴ σὲ ἐμᾶς…
Ἀλλὰ ἐμεῖς, ὡς κλασσικοὶ τζαμπατζῆδες, χ@στήκαμε…
Νὰ μειώσουμε τοὺς κραδασμούς, ἀπὸ τὴν …«κρίσιν» καὶ ἄς πάῃ καὶ τὸ …παλιάμπελο, μαζὺ μὲ αὐτοὺς ποὺ ἔχυσαν τὸ αἷμα τους γιὰ νὰ φθάσῃ ἔως ἐμᾶς.
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: γκρέμισέ το τὸ ῥημάδι
Γιὰ τὴν …πάρτη τους!!!
Κάποτε λοιπόν, πολὺ κάποτε, σὲ αὐτὸν τὸν τόπο, ἀλλὰ κι ἀλλοῦ, ὅσα ἐδημιουργοῦσε ὁ ἄνθρωπος, τὰ ἐδημιουργοῦσε γιὰ νὰ ὀφεληθῇ τὸ σύνολον. Γενικῶς.
Κάθε δημόσιον ἔργο ἦταν λίγο, ἔως πολύ, …ἀθάνατον.
Κάποτε αὐτά…
Πολὺ κάποτε.. Συνέχεια
Πρόθεσις ΟΛΩΝ τῶν κυβερνήσεων ἡ καταστροφὴ τῶν μνημείων καὶ τῆς κληρονομιᾶς μας!!!
Πόσο θλιβερό καὶ ἐξοργιστικό μπορεῖ νά εἶναι τό ἀνθελληνικό γραικυλικό κράτος – παρωδία, στό ὁποῖο ζοῦμε;
Τὴν ὥρα ποὺ τὰ ὑπουργεῖα χορηγοῦν χρήματα γιὰ ἀναστηλώσεις τζαμιῶν καὶ χαμὰμ ἀνὰ τὴν Ἑλλάδα, οἱ ἀρχαιότητες (ποὺ στὸ κάτω κάτω φέρουν πολλὰ ἔσοδα) εἶναι παρατημένες στὴν τύχη τους…
Συνέχεια
Αὐτὸ μᾶς ἀξίζει…
Αὐτὴ ἡ χώρα κατοικεῖται ἀπὸ κατοίκους πού:
-
- Θαυμάζουν τοὺς Ἄραβες, τοὺς Ῥώσσους, τοὺς Κορεάτες, τοὺς Βενεζουαλούς, τοὺς Κουβανοὺς καὶ τοὺς θεωροῦν συμμάχους μας…
- Μισεῖ τὶς σταθερὲς κοινοβουλευτικὲς δημοκρατίες τῆς Εὐρώπης καὶ τὶς κατηγορεῖ περίπου γιὰ τὰ πάντα…
- Ἀγαπάει τοὺς μωαμεθανούς, τοὺς Ἰρακινούς, τοὺς Συρίους, τοὺς Πακιστανούς, τοὺς Παλαιστινίους, τοὺς Ἀφγανούς, τὴν Χαμάς, τοὺς τρομοκράτες κλπ. Συνέχεια
Εἶναι πολλὰ τὰ λεφτά…
Λέμε…
Βέβαια τὸ «πολλά» εἶναι ὑποκειμενικόν!
Γιὰ ἄλλον τὸ «πολλά» εἶναι μερικὰ εὐρόπουλα καὶ γιὰ κάποιον ἄλλον μερικὰ ἑκατομμύρια ἤ καὶ δισεκατομμύρια.
Κι ἐὰν ἀναλογισθοῦμε τὸ μέγεθος καὶ τὴν ἀξία τους, γιὰ τὸν κάθε ἕναν ἀπὸ ἐμᾶς ξεχωριστά, ναί, τὸ «εἶναι πολλὰ τὰ λεφτά», γιὰ νὰ μᾶς βάλουν σὲ διλήμματα, εἶναι ἕνα γεγονός. Ἡ ταρίφα τοῦ κάθε ἑνὸς ἀπὸ ἐμᾶς ἴσως νὰ ἀλλάζῃ, ἀναλόγως τῶν ἀναγκῶν μας, ἀλλὰ σίγουρα ὑπάρχει. Συνέχεια
Κοινωνία ἐνδεδυμένη ἀρλεκινικά…
Κοινωνία ἡ ὁποία ἐπέταξε τὴν φουστανέλλα προχθὲς καὶ ἐφόρεσεν εὐρωπαϊκά.
Κοινωνία ἡ ὁποία ἐπέταξεν συγχρόνως κάθε ἰδέαν καὶ αἴσθημα ἑλληνικὸν καὶ ἤρπασε κάθε φραγκικόν. Συνέχεια