Ἀπὸ τὴν μία οἱ κάθε λογῆς ἠλίθιοι κι ἀπὸ τὴν ἄλλην οἱ κάθε λογῆς ξεπουλημένοι ἤ ἐξαγορασμένοι.
Ἀπὸ τὴν μία ἕνας λαὸς ποὺ τὸν κατεληστεύουν καθημερινῶς κι ἀπὸ τὴν ἄλλην αὐτοὶ ποὺ τσακίζονται νὰ κερδίσουν καὶ νὰ βγάλουν κι ἀπὸ τὶς μυΐγες κι ἀπὸ τὰ μυρμήγκια, ἀκόμη κι ἀπὸ τὶς κατσαρῖδες, ξύγκι.
Παραλλήλως ἐβάπτισαν ὅλες τὶς πράξεις πλιάτσικου ὡς ἐπενδύσεις καὶ πορεύονται μὲ τὰ πανηλίθια χαμόγελα στολισμένα στὶς ἀσκημόφατσές τους.
Η κυβέρνηση αυτή υλοποιεί και ένα παλιό «συμβόλαιο θανάτου» το οποίο δεν «πρόκαναν» ή δεν τόλμησαν να υλοποιήσουν οι προγενέστεροι: Την ανέγερση Τσαμιού στο Βοτανικό.
Η πρόταση για ανέγερση Τσαμιού στο Μοναστηράκι είχε διατυπωθεί από την αμερικανόδουλη Ντόρα Μπακογιάννη, στις αρχές του 2006!
Ήταν μια πρόταση που δεν είχε τεθεί ούτε από την ελληνική κοινωνία, αλλά ούτε από τους πιστούς Μουσουλμάνους.
Υπογραμμίζαμε τότε μεταξύ άλλων, στο άρθρο μας:
«Θέλουν στην Ακρόπολη Τζαμί»
(ΡΕΣΑΛΤΟ τεύχος-6):
«Δεν χρειάζεται κανείς να έχει εντρυφήσει στην πολιτική επιστήμη για να αντιληφθεί τη σκοπιμότητα και δολιότητα τέτοιου είδους προτάσεων. Η ασφαλέστερη πολιτική πυξίδα είναι το ακόλουθο ερώτημα: Ποιος θέτει το ζήτημα, πώς το θέτει, πότε το θέτει και γιατί το θέτει. Υπό το πρίσμα αυτών των ερωτημάτων ο καθένας μπορεί να αντιληφθεί τουλάχιστο τούτο: Κάτι μαγειρεύουν πάλι κατά της ελληνικής κοινωνίας και του λαού της.
Ο στρατηγικός στόχος ήδη διατυπώθηκε: Η άλωση της ιστορικής και εθνικής μας συνείδησης και η ανάπλασή της, ώστε να αποδεχτούμε να μεταλλαχτούμε σε έναν πολύ-πολιτισμικό πλαγκτόν.
Θέλουν την Ακρόπολη με Τζαμί: Αυτό θα είναι ένα συντριπτικό κτύπημα κατά του ιστορικού φρονήματος της ελληνικής κοινωνίας. Η αμερικανόφερτη όμως αυτή πρόταση της Ντόρας έχει πολυεδρική διάσταση:
Πρώτον. Συνέχεια
Ἐπεὶ δὴ εἴπαμε, πολλὰ τὰ δίκαια τῆς χρυσῆς αὐγῆς, ἀλλὰ πολὺ περισσότερα τὰ δίκαια τὰ δικά μας, καλὸ θὰ ἦταν νὰ ἐξετάσουμε μὲ περισσότερη κριτικὴ ματιὰ τὰ ἔργα Κασιδιάρη, ἀναφορικῶς μὲ τὴν ἐπιτροπή.
Τί ἔκανε ὁ παλλακαρᾶς μας;
Μπῆκε, τὰ ἔκανε λίμπα κι ἀπεχώρησε.
Ἀν τί δῆλα δὴ νὰ σκάσῃ, ὅσον ἀφορᾷ στὶς προσωπικές του ἀντιπαραθέσεις, καὶ νὰ περιορισθῇ στὰ ὅσα ὁ ῥόλος ποὺ τοῦ ἀνετέθῃ ἀπαιτοῦσε, αὐτὸς ἀπεφάσισε νὰ τὸ παίξη ΡΑΜΠΟ καὶ μετὰ νὰ βγῇ ὡς κλαμένη χήρα, Συνέχεια
Ἕνα σημεῖον ποὺ ἐλάχιστοι ἔχουμε ἀντιληφθεῖ εἶναι ἡ ὀπτικὴ μὲ τὴν ὁποίαν βλέπουν οἱ κρατοῦντες, καθῶς ἐπίσης καὶ τὰ παρελκόμενά τους, τὴν ἀ-παιδεία στὴν χώρα μας.
Γιὰ παράδειγμα, ἡ χἌννα οὐδέποτε ἐνδιεφέρθη νὰ στείλῃ τὸ βλαστάρι της στὸ ἑλληνικὸ σύστημα πεπαιδεύσεως, διότι ὡς ὑπουργός, στὰ τελευταῖα της, ἀλλὰ κι ὡς μετέχουσα στὰ πολιτικὰ δρώμενα, ἀντελαμβάνετο θαυμάσια πὼς αὐτὸ τὸ σύστημα οὐδέποτε θὰ μποροῦσε νὰ παράξῃ ἀνθρώπους παρὰ μόνον ὑπηκόους.
Ἕνα σημεῖον πρέπει νὰ ξεκαθαρίσω.
Οὐδέποτε ὑπῆρξα ῥατσίστρια ἤ κάτι τέτοιο, ἀπὸ αὐτὰ ποὺ ἀκούγονται τόσο συχνὰ σήμερα, λόγῳ …μοδός!
Αὐτὸ ὅμως δὲν μὲ κάνει νὰ μὴν ἀντιλαμβάνομαι τοὺς στόχους καὶ τὶς μεθοδεύσεις, ἰδίως τῶν ἐπικρατούντων ἠλιθίων, βάσει τῶν ὁποίων οἱ Ἕλληνες διώκονται πλέον ἐπισήμως στὴν χώρα τους, ὠθούμενοι πρὸς τὴν μετανάστευσι, καὶ τὴν ἴδιαν ὤρα τὸ Ἑλλαδοκαφριστὰν προσκαλεῖ ἀλλοεθνεῖς νὰ λάβουν τὶς θέσεις τους.
Τὸ κοριτσάκι αὐτὸ ἔπρεπε νὰ εἶναι στὸ σπίτι του ἤ σὲ κάποια σάλα, ὅπου μερικοὶ μερικοὶ χορεύουν, φλερτάρουν, χασκογελοῦν, περιφέρουν τέλος πάντων τὰ σαρκία τους δεξιὰ κι ἀριστερά, μὴ συναισθανόμενα τοὺς λόγους γιὰ τοὺς ὁποίους ὑπάρχει ὁ Ἄνθρωπος ἐπὶ τοῦ πλανήτου.
Ἄν τε, στὴν καλλιτέρα τῶν περιπτώσεων, νὰ τὴν τοποθετούσαμε ὡς οἰκονόμο, σὲ κάποιο ἀρχοντικό, νὰ ὑποδέχεται καλεσμένους καὶ νὰ μεριμνᾶ γιὰ τὸ τί θὰ φᾷν ἤ ποῦ θὰ κοιμηθοῦν. Ἔως ἐκεῖ ἴσως καὶ νὰ Συνέχεια
