Τοὐλάχιστον ἔτσι ἰσχυρίζεται τὸ δικαστήριον ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων τοῦ Στρασβούργου!!! Τὸ περιμέναμε; Γιατί νὰ μή τὸ περιμένουμε; Ὅλα ἄψογα σχεδιασμένα.
Καὶ οἱ «ἀνθρωπιστὲς» Γερμανοὶ κοιμοῦνται ἥσυχοι! Τὸ ἐγλύτωσαν τὸ ἐξοχικό! (Γιὰ τὴν ὥρα…) Ἢ τοὐλάχιστον ἔτσι νομίζουν!
Το Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων απέρριψε κατά πλειοψηφία ως απαράδεκτη την προσφυγή Σουντούρη και τριών άλλων Ελλήνων, που ζητούσαν αποζημιώσεις από την Γερμανία, για τον σφαγιασμό Συνέχεια
Ἢ φοβήθηκε; Ἔχω γελάσει ἔως δακρύων!
Ἐδῶ καὶ τόσον καιρό γράφουν ἄπαντες καὶ τὸν κατηγοροῦν γιὰ τὴν ἄκρατη βία ποὺ ἔφερε στὴν Ἑλληνική κοινωνία. (Μεταξὺ αὐτῶν κι ἐγὼ συχνότατα!) Τί νὰ πρωτοθυμηθοῦμε; Τὴν Κερατέα; Τὸ Σύνταγμα; Τὴν δολοφονία τῶν παιδιῶν τῆς ΔΙΑΣ; Τὸν Μανώλη; Ἢ μήπως τὸ Σάμινα; (Κι αὐτὸ βία τοῦ Παπουτσῆ εἶναι. Μὴν μπερδεύεστε. Ἀδιαφορία ποὺ ἔφερε τόσον θάνατο, εἶναι μία ἄλλης μορφῆς βία.)
Ὁ ὑπουργός ποὺ μαζί του σέρνει τὸν θάνατο καὶ τήν βία!
Καὶ ξαφνικά φοβήθηκε; Θορυβήθηκε; Ἀναστατώθηκε; Ἐνοχλήθηκε; Τί στὰ κομμάτια ἔπαθε; Τοῦ ἔθιξαν αὐτοὺς ποὺ ἀγαπᾶ; Ἔχει κι αὐτὸς κάποιους ποὺ ἀγαπᾶ;
Πράγματι ξεπέρασε τὸν ἑαυτό του!! Πράγματι τὰ ἔδωσε ὅλα! Κάποιοι τὸν χαρακτήρισαν ἐμετικό… Ἴσως νὰ ἔχουν καὶ δίκαιον.
Ἐγώ θὰ χρησιμοποιήσω τὸν (ἀνθελληνικό) λόγο του γιὰ νὰ τοῦ ἀποδείξω πόσο «μπασμένος» μέσα στό ὑπάρχον σύστημα εἶναι, πόσο ἀνθελληνικῶς δρᾶ καὶ πόσο πολύ ψεύδεται.
Σίγουρα τὰ παρακάτω τὰ ἔχετε δεῖ καὶ τὰ ἔχετε ξαναδεῖ. Σίγουρα ἔχετε συνειδητοποιήσει τό βάθος τῆς ἀλητείας ὅλων τῶν καταστολέων ποὺ ξαμολύθηκαν γιὰ νὰ ἀδειάσουν τὴν πλατεία. Σίγουρα ἔχετε πονέσει, δακρύσει, φωνάξει, κλάψει, θυμώσει, ματώσει…. Ἄλλος περισσότερο κι ἄλλος λιγότερο…
Ἀναρωτιέται ὁ ταξίαρχος… Τί ὑπηρετοῦσε;
Τί ὑπηρετούσαμε ὅλοι μας;
Ποῦ ἀκριβῶς στηρίξαμε τὴν νομική μας ὑπόστασι; Τὴν πολιτειακή μας; Τὴν ἠθική μας;
Ποιά συνείδησι καλύπταμε;
Η πλατεία των δακρύων
Ἔλα βρὲ Γιάννη, κᾶτσε νὰ σοῦ βάλω φωτιά καὶ μόλις σὲ κάψω καλὰ καλά, τότε θὰ σὲ πασαλείψω λαδάκι νὰ μαλακώσουν οἱ πληγές σου. Σύμφωνοι Γιάννη;
Εἶδες τί ὠραῖα ποὺ σοῦ τὰ λέω Γιάννη μ’; Καλλίτερα κι ἀπό τὰ κουδουνισμένα… Ἐγὼ τοὐλάχιστον σοῦ δηλώνω πὼς θὰ σὲ κάψω… Δὲν λέω ἄλλα τώρα κι ἄλλα αὔριο… Κατάλαβες Γιάννη μ’;
