Ξεκινᾶ, σὲ λίγο, ὁ (δύσκολος) ἀνήφορος…

…καὶ γιὰ αὐτὸ καλὸ εἶναι νὰ ἀρχίσουμε νὰ προετοιμαζόμεθα καταλλήλως καὶ  ἀρκούντως.

Συνέχεια →

Ἁπλώνοντας τὸ χέρι καὶ χαμογελώντας…

Στὰ τόσα χρόνια τῆς ἱστορίας δὲν μπόρεσε κάποιος νὰ ἀπαντήσῃ μὲ βεβαιότητα γιὰ τὸ ἐὰν ὁ κόσμος ἄλλαξε ἢ ἐὰν ἦταν πάντα τὸ ἴδιο καλὸς ἢ τὸ ἴδιο κακός. Συνέχεια →

Ὁ δρόμος χαράσσεται προχωρώντας…

Ὁ δρόμος χαράσσεται προχωρώντας...Καλὸ ἀπόγευμα σὲ ὅλους!!!

Δρόμοι ὑπάρχουν διάφοροι…
Ὁ δικός μας εἶναι αὐτὸς ποὺ ἐπιλέγουμε νὰ ἀκολουθήσουμε!!! Συνέχεια →

Ἄκου τὴν δική σου, ξεχωριστὴ μελωδία…

Σήμερα, καθὼς θὰ κυττάζεσαι στὸν καθρέπτη, εὐλόγησε αὐτὸ τὸ πρόσωπο, ποὺ σὲ κυττᾶ, καὶ δῶσε του ὅλη τὴν χωρὶς ὄρους καὶ ὅρια ἀγάπη σου.

Κῦττα μὲ ἀληθινὴ ἀγάπη καὶ τρυφερότητα βαθειά, στὸ κέντρο τῆς ὑπάρξεώς σου, καὶ νοιῶσε ἀποδοχή, ἐκτίμηση, σεβασμὸ καὶ θαυμασμό. Συνέχεια →

Βάλλονται πάντα πρῶτα οἱ ἀθῷοι…

Καὶ πληρώνουν ἰδιαιτέρως ὑψηλὰ τιμήματα, πάντα πρῶτοι οἱ ἀθῷοι…
Εἶναι νόμος τῆς Φύσεως αὐτός.

Οἱ ἀνυποψίαστοι, οἱ παραμένοντες στὸν …κόσμο τους, οἱ κατ’ ἐπιλογὴν ἀποστασιοποιημένοι ἀπὸ τὴν πραγματικότητα, εἶναι κι αὐτοὶ πού, κυριολεκτικῶς, αὐτο-θυσιάζονται, συνήθως ἐν ἀγνοίᾳ των.
Εἶναι τὰ πρόθυμα σφάγια στὸ κάθε εἴδους θυσιαστήριον, ποὺ ὅμως λειτουργοῦν, ἔτσι, ξαφνικά, δίχως νὰ τὸ ἐπιδιώξουν καὶ πάντα ἀνυποψίαστα φυσικά, ὡς μοχλὸς ἀφυπνίσεως γιὰ τοὺς ὑπολοίπους. Συνέχεια →

Ἡ δική μας ματιὰ κάνει τὴν ζωὴ καλὴ ἤ ἄσχημη…

Ἡ ζωὴ μπορεῖ νὰ φαίνεται ἐξαιρετικὰ στερημένη ἀπὸ ἀγάπη…
Στην πραγματικότητα ὅμως δὲν εἶναι ὁ κόσμος ἐκεῖ ἔξω ποὺ μᾶς τὴν στερεῖ ἀλλὰ ὁ τρόπος ποὺ κοιτάζουμε ἐμεὶς αὐτὸν τὸν κόσμο. Συνέχεια →