Τὸ μῖσος, ἐκ τῶν πραγμάτων, ὁδηγεῖ τὸν ἄνθρωπο στὸ νὰ πάσχῃ. Εἶναι ἕνα εἴδος παθήσεως ποὺ ὅποιος τὸ αἰσθάνεται καθίσταται ὁ ἴδιος θῦμα τοῦ πάθους του. Συνέχεια →

Ἐὰν δεκτοῦμε, ἔτσι, ἀδιαπράγμευτα αὐτὴν τὴν φράσιν, δίχως προβληματισμό, τότε δεχόμεθα αὐτομάτως πὼς ὅλες οἱ ἀποφάσεις λαμβάνονται ἀπὸ κάποιο κέντρο …ἔξω ἀπὸ ἐμᾶς, τὸ ὁποῖον ἴσως νὰ λέγεται …θεός, ἴσως καὶ …διάβολος, καὶ φυσικὰ ὁ παράγων «ἐλευθέρα βούλησις» δὲν λαμβάνει χώρα. Συνέχεια →

Κι αὐτὸ πάλι ποὺ μερικοὶ βλέπουν ὅ,τι σκουπίδι ὑπάρχει στὴν τηλεόραση μὲ τὴν δικαιολογία ὅτι τὸ κάνουν γιὰ νὰ ἀδειάσῃ τὸ μυαλό τους ποτὲ δὲν τὸ κατάλαβα. Συνέχεια →

Πολλὲς οἱ ἀνηφοριὲς ποὺ ἔχουμε νὰ ἀνεβοῦμε…
Πολλὰ τὰ ἐμπόδια ποὺ ἔχουμε νὰ ξεπεράσουμε…
Πολλοἱ ἀγῶνες ποὺ ἔχουμε νὰ δώσουμε…
Μὰ πάντα, ἐὰν δὲν πιστεύουμε στὸ ἀποτέλεσμα, θὰ μεγαλώνουμε τὶς δυσκολίες… Θὰ τὶς φουσκώνουμε… Θὰ τὶς κάνουμε νὰ στοιχειώνουν μέσα μας καὶ νὰ μὴ μᾶς ἐπιτρέπουν νὰ χαλαρώσουμε καὶ νὰ ἀπολαύσουμε, ὅσο μποροῦμε, τὴν διαδρομή… Τὸ ταξείδι… Συνέχεια →