Γιατί ὑπάρχουν offshore μόνο σέ ἐπιλεγμένα σημεῖα, ἐνῶ τάχα παλεύουν ὅλοι κατά τῆς φοροδιαφυγῆς;
Γιατὶ ἁπλᾶ ἐκεῖ ξεπλένουν τὰ χρήματά τους ὅλα τὰ κράτη καὶ οἱ συνεργᾶτες τους.
Γιὰ τὸν λόγο δηλαδὴ ποὺ δὲν θὰ καταργηθοῦν ποτὲ οἱ offshore. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: «εἰς τὰ ἐνδότερα»
Ἐμμονές…
Εἶναι πολλές…
Τὶς ἔχουμε ὅλοι μας…
Ὁ κάθε ἕνας ἀπὸ ἐμᾶς κουβαλᾶ τὰ δικά του …βαρίδια καὶ δυσανασχετεῖ στὴν ἰδέα τοῦ νὰ τὰ ἀποχωρισθῇ.
Βαρίδια ποὺ συνήθως, ἐκτὸς ἀπὸ τὸν ὅποιον περιορισμὸς τῆς σκέψεώς μας, μᾶς δημιουργοῦν, συνήθως, πολλὰ προβλήματα στὶς σχέσεις μας μὲ τοὺς ἄλλους…
Καὶ εἶναι δύσκολο νὰ πορεύεται κάποιος μὲ ὅλα αὐτὰ μέσα του… Συνέχεια
Θὰ ‘θελα νὰ ἀγγίξῳ τὰ ὅριά μου…
Θὰ ‘θελα νὰ ντυθῷ σὰν Ἴκαρος…
Νὰ φορέσῳ τὰ φτερά του… Συνέχεια
Καὶ μία κρυφὴ ἐλπίδα… Νὰ ἑνωθοῦν κάποτε οἱ Ἕλληνες…
Μὲ μιὰ φέτα ψωμὶ ἀλειμμένη ζάχαρη ξεκινοῦσε τὸ παιχνίδι μας…
Πίεζε ἡ Μάννα νὰ τὸ φᾶμε… κι ἐμεῖς γκρινιάζαμε… ὑπῆρχαν καὶ οἱ σοκολάτες…
τὸ σόι μου… καὶ δὲν εἴχαμε ποτέ…
Ὅταν ἀργότερα μεγαλώσαμε καὶ εἴχαμε τὴν δυνατότητα πήραμε πολλὲς σοκολάτες… Συνέχεια
Ἡ κατάστασις τοῦ «σὲ ἀγαπῶ».
Οἱ παρελθοῦσες σχέσεις μὲ τὴν ἀγάπη, οἱ παιδικὲς μνῆμες, οἱ ἀνεκπλήρωτες προσδοκίες καὶ οἱ πεποιθήσεις βρίσκονται ὅλα συσκευασμένα στὴν γλῶσσα τοῦ παρόντος.
Ἑπομένως τὸ «σ΄ ἀγαπῶ» ἐπεκτείνεται στὰ ἐξῇς:
«Σ’ ἀγαπῶ ὅπως ἀγαποῦσε ὁ πατέρας μου τὴν μάννα μου πρὶν χωρίσουν.»
«Σ’ ἀγαπῶ ὄσο δὲν μὲ πλησιάζεις πολύ.
«Σ’ ἀγαπῶ ὅπως ἀγαποῦσε ὁ Ῥωμαῖος τὴν Ἰουλιέτα, ἀλλὰ σὲ παρακαλῶ μὴν μοῦ ζητήσῃς νᾶ πεθάνῳ γιὰ ἐσέναν.» Συνέχεια
Ἐθελοτυφλῶντας.
Εἶναι τὸ πιὸ δύσκολο ἀπ΄ ὅλα νὰ μποροῦμε νὰ βλέπουμε τὸ σύνολον τῆς πραγματικότητος.
Ἀλλὰ συνήθως κάτι τέτοιο εἶναι δύσκολο. Ἡ ὀπτική μας εἶναι ἄμεσα σχετιζομένη μὲ τὸ πεποιθησιακό μας σύστημα, μὲ τὸν τρόπο ποὺ μεγαλώσαμε ἀλλὰ καὶ μὲ τὶς …ἐλπίδες μας. Συνέχεια