Φαντάζει κουτὸ τὸ νὰ ξεκινήσουμε νὰ διανύσουμε μίαν ὁλόκληρο, ἄγνωστον μᾶλλον, πορεία, δίχως νὰ πιστεύουμε πὼς στὸ πέρας αὐτῆς τῆς πορείας θὰ εὕρουμε αὐτό, τὸ ὁποῖον μᾶς ᾡδήγησε στὸ νὰ μποῦμε σὲ αὐτὴν τὴν πορεία.
Καὶ πράγματι, σὲ πολλοὺς συμβαίνει κάτι τέτοιο, ἰδίως ἐὰν ΔΕΝ ἔχουν πεισθεῖ γιὰ τὴν χρησιμότητα τοῦ ἀποτελέσματος. Ἤ, ἀκόμη χειρότερα, ἐὰν ὁ στόχος ΔΕΝ εἶναι δικός μας, ἀλλὰ «ἐμφυτευμένος» ἀπὸ ἐξωτερικοὺς παράγοντες. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: «εἰς τὰ ἐνδότερα»
Ἡ καρδιὰ ἀνοίγει ἀπὸ μέσα…
Ὁ κάθε ἔνας φέρνει μέσα στὴν σχέση τὶς ἀνάγκες του καὶ τοὺς φόβους του.
Ὅλοι θέλουν νὰ νοιώσουν ἀξιαγάπητοι καὶ ξεχωριστοί.
Ποτὲ κάποιος δὲν μπορεῖ νὰ κάνῃ κάποιον νὰ νοιώσῃ ἀξιαγάπητος, ὅσο κι ἐὰν θέλῃ, γιατὶ αὐτὸ ξεπερνᾶ τὶς δυνατότητες τοῦ κάθε ἀνθρώπου….
Ἀκόμη κι ἂν κάποιος κάνῃ τὰ πάντα γιὰ νὰ καλύψῃ τὴν ἀνάγκη τοῦ συντρόφου του νὰ νοιώθῃ ἀξιαγάπητος, τὸ τελικὸ ἀποτέλεσμα θὰ εἶναι σὰν νὰ μὴν ἔχῃ ἰκανοποιήσει αὐτὴν τὴν ἀνάγκη, μὲ τὴν ὁποία ὁ ἄλλος θὰ εὑρίσκεται ἀντιμέτωπος κάθε ἡμέρα.
Αὐτὴ ἡ ἀνάγκη θὰ ξυπνᾶ κάθε ἡμέρα καὶ θὰ βρυχᾶται σὰν τὸ θηρίο. Συνέχεια
Πίσω ἀπὸ τὰ σύννεφα παραμονεύει πάντα ὁ Ἥλιος…
Ὅσο κι ἐὰν εἶναι τὸ σκοτάδι… ἡ καταχνιά… ἡ μαυρίλα…
…νὰ θυμόμαστε πὼς πάντα πίσω ἀπὸ τὰ σύννεφα παραμονεύει ἕνας ὁλόλαμπρος Ἥλιος γιὰ νὰ μᾶς ζεστάνῃ μὲ τὸ φῶς του καὶ τὴν φλόγα του…!!!
Τὸ μόνον ποὺ χρειάζεται νὰ κάνουμε εἶναι νὰ στρέψουμε τὸ βλέμμα μας στὸν οὐρανὸ γιὰ νὰ τὸν ἀναζητήσουμε… Συνέχεια
Τὸ καλὸ ἀργεῖ νά γίνῃ…
Διότι θέλει κόπο… φροντίδα… μέριμνα…
Τὸ καλὸ θέλει ἀφοσίωσιν… Θέλει γνῶσιν… Θέλει δέσμευσιν…
Πόσοι εἶναι ἕτοιμοι γιά αὐτό;; Ἤ μήπως κι αὐτό πρέπει νά ἐρευνηθῇ; Συνέχεια
Ἀνθίζοντας…
Μποροῦμε ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι νά ἀνθίσουμε;
Καὶ καλά… Αὐτὸ θὰ μπορούσαμε νὰ τὸ ποῦμε γιὰ κάποιους πολὺ νέους ἀθρώπους…
Μά γιά αὐτούς πού ἔχουν ἀφήσει πίσω τους τήν πρώτη νεότητα; Μποροῦμε νά ποῦμε κάτι τέτοιο; Συνέχεια
Ἡ συμφωνία τῆς Φύσεως…
Συνύπαρξις τοῦ βαμβακόλευκου χιονιοῦ καὶ ἐνὸς ὑπερλάμπρου Ἑλληνικοῦ ἡλίου…
Ἡ συμφωνία τῆς φύσεως δίδαγμα γιὰ τοὺς ἀνθρώπους… Συνέχεια