Συζήτησις μὲ φίλο, πρὸ ἡμερῶν. Καλὸ φίλο.
Ὁ φίλος μου ἔστησε, ἐν μέσῳ καταῤῥεύσεως, μία μικρὴ ἐπιχειρησούλα, ποὺ πάει ἀπὸ καλὰ ἔως καλλίτερα. (Καὶ πράγματι μὲ χαροποιεῖ ἰδιαιτέρως αὐτό!!!)
Αὐτὴ ἡ ἐπιχειρησούλα ἔχει πλέον κέρδη. Κι ἐφ΄ ὅσον ἔχει, μικρὰ μέν, ἀλλὰ κέρδη, ποὺ τοῦ ἐπιτρέπουν νὰ ἐπιβιώνῃ ἀξιοπρεπῶς, πρέπει νὰ ἔχῃ καὶ φορολογικὲς ἐνημερότητες. Ὅμως στὸ Ἑλλαδοκαφριστάν, τοῦ Μπόμπολα, τῶν σαμαροβενιζέλων καὶ τῶν Rothschild κάτι τέτοιο, ἰδίως γιὰ τὴν μικρὴ ἐπιχείρησιν τοῦ φίλου, εἶναι τοὐλάχιστον …αὐτοκτονικό.
Ἔτσι ὁ φίλος μου ἀπεφάσισε νὰ πάῃ κάπου, ἐκτὸς Ἑλλάδος, γιὰ νὰ φτιάξῃ τὰ σχετικὰ χαρτιά του. Συνέχεια →