Συζήτησις μὲ φίλο, πρὸ ἡμερῶν. Καλὸ φίλο.
Ὁ φίλος μου ἔστησε, ἐν μέσῳ καταῤῥεύσεως, μία μικρὴ ἐπιχειρησούλα, ποὺ πάει ἀπὸ καλὰ ἔως καλλίτερα. (Καὶ πράγματι μὲ χαροποιεῖ ἰδιαιτέρως αὐτό!!!)
Αὐτὴ ἡ ἐπιχειρησούλα ἔχει πλέον κέρδη. Κι ἐφ΄ ὅσον ἔχει, μικρὰ μέν, ἀλλὰ κέρδη, ποὺ τοῦ ἐπιτρέπουν νὰ ἐπιβιώνῃ ἀξιοπρεπῶς, πρέπει νὰ ἔχῃ καὶ φορολογικὲς ἐνημερότητες. Ὅμως στὸ Ἑλλαδοκαφριστάν, τοῦ Μπόμπολα, τῶν σαμαροβενιζέλων καὶ τῶν Rothschild κάτι τέτοιο, ἰδίως γιὰ τὴν μικρὴ ἐπιχείρησιν τοῦ φίλου, εἶναι τοὐλάχιστον …αὐτοκτονικό.
Ἔτσι ὁ φίλος μου ἀπεφάσισε νὰ πάῃ κάπου, ἐκτὸς Ἑλλάδος, γιὰ νὰ φτιάξῃ τὰ σχετικὰ χαρτιά του. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: «εἰς τὰ ἐνδότερα»
Δὲν ἐθελοτυφλῶ… Μόνον ζῶ!!!
Γνωρίζω πὼς γύρω μου ὑπάρχει καὶ δυστυχία, καὶ πόνος καὶ καταστροφή.
Μὰ γνωρίζω, ἀκόμη περισσότερο, πὼς ἐδῶ εὑρίσκομαι ΜΟΝΟΝ τώρα…
Καὶ αὔριο, ἤ μεθαύριο, ἤ σὲ λίγους μῆνες ἴσως νὰ μὴν εἶμαι… Συνέχεια
Προφύλαξε τὸ ὄνειρό σου ἀπὸ τὴν ἰδεοκτονία.
Σήμερα καταλαβαίνεις πόσο εὐλογημένος εἶσαι.
Μέσα σου ὑπάρχει ἔνα ὄνειρο ποὺ τὸ διατηρεῖς στὸ ἱερὸ καταφύγιο τῆς ψυχῆς σου.
Τὶς στιγμὲς τοῦ ἐνθουσιασμοῦ ξεχειλίζεις ἀπὸ δύναμι καὶ αὐτοπεποίθησι γιὰ τὶς χρυσὲς δυνατότητες ποὺ ξετυλίγονται ἐμπρός σου. Συνέχεια
Μία στάλα…
Κάθε στιγμή…
Μία σταγόνα ζωῆς κάθε φορά…
Μία ἀνάσα κάθε φορά… Συνέχεια
Ἀντί τῶν εἰδήσεων ἀσχολούμεθα μέ κάποιαν πού θέλει …ἄνδρα μέ πυγμή;;;
Συγγνώμη.
Ὁ Δημητρᾶκος μᾶς λέει γιὰ τὴν λέξιν συγγνώμη: «ἡ εὐμενὴς διάθεσις ἔναντι τινος, ἐπιείκια».
Πιὸ κάτω μᾶς ὅμως μᾶς γράγει γιὰ τὴν λέξιν συγγνώμων: «ὁμογνώμων, ὁ παρέχων συγγνώμην, ὁ ἄξιος συγγνώμης».
Ὁ ὁμογνώμων δῆλα δή. Διότι αὐτὸς ποὺ ζητᾶ (ἤ δίδει) συγγνώμη οὐσιαστικῶς ἔχει τὴν αὐτὴν γνώμην μὲ τὸν .
Δῆλα δὴ ὅταν ζητοῦμε συγγνώμη (ἤ ὅταν λαμβάνουμε συγγνώμη) τελικῶς ὁμογνωμοῦμε. Συνέχεια