Ἡ ἀντίστασις αὐτὴ φυσικὰ δὲν χωρᾶ κάτω ἀπὸ κομματικὲς ὀμπρέλες ἤ ἀπὸ συμφέροντα τῶν μὲν καὶ τῶν δὲ ὁμάδων. Εἶναι ἀτομική, γιὰ τὴν ὥρα, καὶ οὐσιαστική. Στοχεύει ταὐτοχρόνως σὲ δύο τομεῖς. Ὁ ἕνας ἀφορᾶ στὴν αὐτοβελτίωσιν τοῦ ἀτόμου κι ὁ ἄλλος ἀφορᾶ σὲ ἕναν ἄλλον, νέο, διαφορετικὸ κοινωνικὸ αὐτοπροσδιορισμό.
Ὁ δὲ κοινωνικὸς αὐτοπροσδιορισμός, σιγὰ σιγά, ὁδηγεῖ ὅλους αὐτούς, ποὺ συνειδητῶς ἀντιστέκονται, στὴν ἐπανατοποθέτησιν καὶ στὴν ἀλλαγή, ἀνατροπὴ ἤ καὶ ἀκύρωσιν κάθε πολιτικο-οικονομικῆς ἀντιλήψεως, ποὺ ἔως τώρα διατηρούσαν, ἀλλὰ καὶ στὴν ἀναζήτησιν νέων ὀπτικῶν καὶ θέσεων, πρὸ κειμένου ἡ ἐπερχομένη ἀνατροπὴ νὰ γίνῃ σὲ ὑγιεῖς καὶ ὠφέλιμες, γιὰ τὴν ἀνθρωπότητα, βάσεις.. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: «εἰς τὰ ἐνδότερα»
Ἔξω ἀπὸ τὶς ἀπάτες…
Πολὺ ἔξω…
Ἡ πολιτεία μας, ἡ «δικαιοσύνη» μας, ἡ κοινωνία μας πλέον εἶναι σὲ κατάστασιν καταῤῥεύσεως.
Ὑπὸ αὐτὲς τὶς συνθῆκες ὅμως ἡ ἀπόγνωσις καὶ ὁ φόβος εἶναι αὐτὰ ποὺ κυριαρχοῦν, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ εἴμαστε περισσότερο ἐπιῤῥεπεῖς σὲ …παραπατήματα!!!
Ἤ περισσότερο ἀνεκτικοί… Συνέχεια
Φήμη, Δόξα καὶ Κλέος.
Μεταγράφω ἀπὸ παλαιοτέραν δημοσίευσιν:
Ἡ ἀλήθεια γιά τήν φήμη
Ἡ λέξις φήμη προέρχεται ἐκ τοῦ ῥήματος φημί, ποὺ σημαίνει μοῦ φαίνεται.
Φημί: λέγω, διακηρύσσω, διαβεβαιῶ, ὑποστηρίζω, ἰσχυρίζομαι, νομίζω, στοχάζομαι, ὑποθέτω….
Φήμη: οὐρανόθεν φωνή, θεῖος λόγος, προφητεία, χρησμός, ἀνεξακρίβωτος λόγος, εἴδησις, διάδοσις, ἡ γενικῶς κρατοῦσα καλὴ ἤ κακὴ γνώμη περὶ τινος..
Καλὸν μῆνα Δεκέμβριο νὰ ἔχουμε.
Καλὸ καὶ …ζεστό.
Διότι ἔτσι ὅπως κατήντησε ἡ οἰκονομία τῆς Εὐρώπης, τὸ μόνον ποὺ ΔΕΝ θὰ ἔχουμε, γιὰ πολλὰ χρόνια, εἶναι …ζέστη!
Ἀλλὰ ἄς μὴν ἀσχολούμεθα μὲ αὐτὰ σήμερα.
Νέος μῆνας. Νέες ἰδέες… Νέες ὀνειροδομήσεις.
Δὲν εἶναι δύσκολο, γιὰ ὅλους αὐτοὺς ποὺ βλέπουν τὴν Ἑλλάδα ἀπὸ …ψηλά, νὰ δοῦν καὶ τὰ ὄμορφα τοῦ Δεκεμβρίου.
Διότι ὁ Δεκέμβριος, ἐκτὸς ἀπὸ πρῶτος χειμερινὸς μῆνας εἶναι καὶ αὐτὸς ὁ μῆνας ποὺ μετὰ τὸ δεύτερο δεκαήμερό του, ἀλλάζει ἡ τροπὴ τοῦ ἡλίου καὶ ἡ ἡμέρα μας ξεκινᾶ καὶ πάλι νὰ μεγαλώνῃ. Ὅλες οἱ ἀρχαῖες θρησκεῖες τιμοῦσαν αὐτὴν τὴν τροπή, διότι οὐσιαστικῶς σηματοδοτεῖ τὸν ἐρχομὸ τῆς νέας ζωῆς μέσῳ τῆς Ἀνοίξεως ποὺ ἀκολουθεῖ. Συνέχεια
Ἡ δύσκολη διαδρομή…
Εἶναι αὐτὴ ποὺ ἐλάχιστοι ἐπιλέγουν.
Εἶναι ἡ διαδρομὴ ἐκείνη ποὺ ἀπαιτεῖ κόπο, πόνο, θυσίες πραγματικές.
Εἶναι ἐκείνη ἠ διαδρομὴ ποὺ καθημερινῶς τὴν πληρώνεις ἀν τὶ νὰ σὲ ἀνταμείβῃ. Συνέχεια
Ῥόλοι ποὺ παίζουν οἱ ἄνθρωποι.
Κάποιοι γιὰ νὰ προστατεύσουν τὰ εὐάλωτα συναισθήματά τους καὶ νὰ τραβήξουν τὴν προσοχὴ τῶν ἄλλων, πολλὲς φορὲς ἀναπτύσσουν τὸν ῥόλο τοῦ θύματος.
Τὸ θῦμα στέλνει τὸ μήνυμα: «ἂχ ἐγὼ ὁ καϋμένος, δὲν τὰ καταφέρνω, φρόντισέ με!!!»
Ἔτσι ἀγκιστρώνεται σὲ κάποιον ποὺ θὰ τὸν σώση καὶ θὰ τὸν περιποιεῖται, καὶ ἔτσι θὰ κερδίση μιὰ δυναμικὴ προστασία γιὰ τὸ ἀδύναμο κόμματι μέσα του. Δὲν ἀναλαμβάνει τὶς εὐθῦνες τῆς ζωῆς του, ἐπειδὴ αἰσθάνεται ἀνήμπορος καὶ ἀνίσχυρος.
Αἰσθάνεται ὅτι ἡ ζωή του εἶναι πέρα ἀπὸ τὸν ἔλεγχό του καὶ κατηγορεῖ τοὺς ἄλλους γιὰ ὅ,τι τοῦ συμβαίνει. Κατηγορεῖ τοὺς γονεῖς του, τὴν παιδική του ἡλικία, τὴν κακοτυχία του, τὸ σύστημα καὶ πιστεύει ὅτι γιὰ ὅ,τι τοῦ συμβαίνει φταίει κάποιος ἄλλος. Συνέχεια