Σχολεῖο καὶ ἀτομικότης.

Στὴν πραγματικότητα γεννιόμαστε πολλὲς φορές.
Κυτταρικὴ γέννησις (σύλληψις), φυσικὴ γέννησις ( τοκετός), ψυχολογικὴ γέννησις ( τὸ πρῶτο χάδι), κοινωνικὴ γέννησις ἤ κοινωνικοποίησις, ποὺ γίνεται σὲ τρία στάδια.

Ἡ δευτερογενὴς κοινωνικοποίησις τοῦ ἀτόμου εἶναι τὸ σχολεῖο.
Τὸ παιδὶ φεύγει ἀπὸ τὸ προστατευμένο οἰκογενειακὸ περιβάλλον καὶ καλεῖται νὰ ἀναπτύξῃ καινούργιες συμπεριφορὲς καὶ ἱκανότητες, γιὰ νὰ μπορέσῃ νὰ συναναστραφῇ μὲ τὰ ἄλλα παιδιά. Συνέχεια →

Καί ποιός μᾶς εἶπε πώς ἐξεῤῥιζωθήκαμε;

Ξεῤῥιζώνονται τά βουνά;
Ξεπατώνονται οἱ ῥίζες;
Ἐξαφανίζονται οἱ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΙ ἀκρῖτες;

Ὄχι…
Δὲν ξεῤῥιζώνονται.
Δὲν μπορεῖ νὰ προχωρήσῃ ἡ ζωὴ δίχως νὰ διατηρῇ μέσα της τὰ αἴτιά της.
Δὲν γίνεται νὰ συνεχίσῃ ἡ ζωὴ στὸν πλανήτη δίχως νὰ …γνωρίζῃ ὁ πλανήτης τὸν στόχο του.
Ἔτσι καὶ οἱ Ἄνθρωποι…
Ἔτσι καὶ οἱ Ἕλληνες…
Ἔτσι καὶ οἱ Τραντέλληνες… Συνέχεια →

Κάποιες φορὲς καὶ ἡ …ἀσκήμια χρήσιμη εἶναι!!!

Γιὰ νὰ μὴ πῷ τὶς περισσότερες…
Χρησιμεύει σὰν …μοχλὸς ἀνακινήσεώς μας καὶ ἀφυπνίσεώς μας..
Διότι, κακὰ τὰ ψέμματα… Συνέχεια →

Μία δύναμις πέρα ἀπὸ τὶς ἄλλες …δυνάμεις!!!

Ἀκόμη καὶ μέσα στὰ σκοτάδια τοῦ φόβου καὶ τῆς ἀμφιβολίας ὑπάρχει πάντα μιὰ δύναμις μεγαλύτερη ἀπὸ τὴν δική μας, ποὺ μᾶς διαπερνᾶ, μᾶς ἐνώνει μὲ τοὺς γαλαξίες καὶ μᾶς σπρώχνει πέρα ἀπὸ τὸν φόβο.
Αὐτὴ εἶναι ἡ δύναμις τῆς σφοδρῆς ἐπιθυμίας, ποὺ συνδέει τὰ ταλέντα μας, τὰ προσωπικά μας χαρίσματα καί τὶς δυνατότητές μας, μὲ τὶς ἐπιθυμίες καὶ τὰ ὄνειρά μας. Συνέχεια →

Ξημερώνει λέμε…!!!

Καὶ ὅλα τὰ δύσκολα ΤΩΡΑ συμβαίνουν…
Ξημερώνει… Ἀπὸ βαρειά, ἀτελείωτο, παγωμένη νύκτα, ποὺ ἐκράτησε πολλοὺς …αἰῶνες. Πάρα πάρα πάρα πολλούς…
Ξημερώνει… γιὰ αὐτὸ καὶ τὸ τόσο σκοτάδι, τ Συνέχεια →

Καὶ ἔσονται οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν…

Καὶ ἔσονται οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν ἤ σᾶς ὀνομάζω συζύγους.
Καὶ κάπως ἔτσι συνεχίζεται ἤ ἀρχίζει νὰ μετρᾷ ἀντίστροφα μιὰ ἱστορία ἀγάπης…
Γάμος, ἕνα θεσμὸς τόσο παλαιός ποὺ χρονολογεῖται ἀπὸ τότε ποὺ ὁ ἄνθρωπος ἄρχισε νὰ σχηματίζῃ κοινωνίες.
Τὸν συναντάμε σὲ ὄλες τὶς κοινωνίες καὶ σὲ ὅλους τοὺς πολιτισμοὺς σὰν νὰ εἶναι ἔνας ὑποχρεωτικὸς προορισμὸς στὴ ζωὴ κάθε ἀνθρώπου, ποὺ θέλει νὰ κερδίσῃ ἕνα μέρισμα στὴν ὁλοκλήρωσι.
Φυλακή; Κοινωνική ὑποχρέωσις; Ὑποκρισία; Ἀπάνεμο λιμάνι; Κοινή ζωή μέ βάσι τό συμφέρον; Θύτης τοῦ ἔρωτος ; Ὑπόσχεσις στήν δέσμευσι; Κάλυψις ἀναγκῶν; Σφραγῖδα νομιμότητος τῆς σεξουαλικῆς ἐπαφῇς; Κοινωνική συμφωνία; Σημεῖο ἐκκινήσεως τεκνογονίας; Ἐξέλιξις μιᾶς ἀληθινῆς ἱστορίας ἀγάπης;….
Ὁ κάθε ἕας δίδει τὸ δικό του ὁρισμό, ἀνάλογα μὲ τὶς ἐμπειρίες του σχετικὰ μὲ τὸν θεσμό. Συνέχεια →