Δὲν σημαίνει πὼς θὰ μοῦ δόσης τὰ ταξίματα.
Μὰ μὴ μοῦ στερῇς τὴν ἐλπίδα.
Μὴ μὲ ὀδηγῇς στὴν ἀπελπισία.
Τᾶξε ἐσὺ κι ἐγὼ θὰ γίνω σκυλάκι, καναπέως σκυλάκι, ποὺ θὰ στέκομαι ἐμπρός σου ΕΛΠΙΖΟΝΤΑΣ νὰ μοῦ πετάξῃς κάποιο κόκκαλο, ποὺ ὅμως ΚΑΙ ΔΕΝ θὰ μοῦ πετάξης ποτέ, ἀλλὰ καὶ θὰ …ψοφήσω ἀπὸ τὴν πείνα …χαμογελῶντας, διότι ἠ ἐλπὶς πεθαίνει πάντα τελευταία.
Ἰδίως ὄταν ἠ ΚΟΙΝΗ λογική, ἐκείνη ἠ χαμένη καὶ ἀλλοπαρμένη, ἔχει πρὸ πολλοῦ αὐτοκτονήσει. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: «εἰς τὰ ἐνδότερα»
Μὴ φοβᾶσαι… (γ)
Ἠ …μαγικὴ συνταγὴ γιὰ νὰ μπορέσουμε νὰ ξεπεράσουμε τὰ ὅποια ἐμπόδια, ποὺ μᾶς παρουσιάζονται στὴν ζωή, εἶναι τὸ νὰ μποροῦμε νὰ ἐλέγξουμε καὶ νὰ διαχειριστοῦμε τοὺς ὅποιους φόβους μας. Οὐσιαστικῶς εἶναι ἡ ἀπόφασις ποὺ ὀφείλουμε νὰ λάβουμε, γιὰ τὸ ἐὰν πράγματι εἴμαστε ἕτοιμοι νὰ θυσιάσουμε ἀκόμη καὶ τὴν ζωή μας, γιὰ αὐτὰ ποὺ ἐπιθυμοῦμε καὶ πιστεύουμε, ἤ γιὰ τὸ ἐὰν ΔΕΝ τὰ δικαιούμαστε. Συνέχεια
Ἀγάπησε αὐτὸ ποὺ ἔχεις γιὰ νὰ μπορέσῃς νὰ …κερδίσῃς αὐτὸ ποὺ θέλεις!
Ἄν θέλῃς νὰ ἀλλαξῃς σπίτι ἤ δουλειά, ἡ ὁ,τιδήποτε ἄλλο στὴν ζωή σου, εὐχαρίστησε πρῶτα τὴν τωρινὴ καταστάση ποὲ σὲ στέγαζε τόσον καιρό.
Ἂν λὲς μισῶ αὐτὴν τὴν δουλειά, ἤ αὐτὸ τὸ σπίτι, δὲν θὰ μπορέσης νὰ βρῇς κάτι ποὺ νὰ ἀγαπήσῃς πραγματικά!
Ἀγάπησε αὐτὸ ποὺ ἔχεις τώρα καὶ ἔτσι θὰ μπορέσης νὰ δεχθῇς τὸ καλλίτερο. Συνέχεια
Ξέχνα αὐτὸ ποὺ ἤσουν…
Ἐὰν σὲ βαραίνῃ καὶ δὲν σὲ βοηθᾷ νὰ αἰσθάνεσαι καλλίτερα…
Τὸ παρελθὸν εἶναι πηγὴ γνώσεως κι ὄχι βαρίδι…
Σήμερα μία νέα ἠμέρα ξεκινᾶ.
Μία ἡμέρα πανέμορφος… Συνέχεια
Συνείδησις τῆς Ἀλλαγῆς…
Ταξειδεύουμε στὸν Χῶρο καὶ τὸν Χρόνο… Στὸ Μηδὲν καὶ τὸ Ἄπειρο… Στὸ Παντοῦ καὶ τὸ Πουθενά…
Καὶ ἀλλάζοντας μένουμε οἱ ἴδιοι…
Παραμένοντας ἴδιοι βιώνουμε τὴν βαθύτερη ἀλλαγή, μιᾶς καὶ κάτι στάσιμο στὴν Ῥοὴ τοῦ Χρόνου, μεταβάλλεται σὲ κάτι ἄλλο… σὲ κάτι τελείως διαφορετικὸ ἀπὸ αὐτὸ ποὺ στάθη στὴν ἀρχικὴ θέση στὸν Χωροχρόνο…
Ὅμως… ἡ ἀλλαγή ποὺ συμβαίνει μέσα στὴν ἀκινησία, εἶναι τελείως διαφορετικὴ ἀπὸ τὴν Ἀλλαγή ποὺ ἐπιφέρει ἡ Κινήσῃ. Στὴν πρώτη ἀλλάζει ἡ Πραγματικότητα καὶ κατ’ ἐπέκταση καὶ ὁ Παρατηρητὴς μέσα σὲ Αὐτήν.
Στὴν δεύτερη ὅμως… γεννιέται ἡ Μαγεία. Συνέχεια
Εἶμαι γιατὶ ΘΕΛΩ!!!
Κι ὄχι γιατὶ ΠΡΕΠΕΙ!!!
Τὰ διάφορα «πρέπει» μας τὰ κληρονομοῦμε καὶ σαφῶς δὲν εἶναι ἀπαραιτήτως καὶ αὐτὰ ποὺ χρειαζόμαστε.
Σὲ μίαν κοινωνία ποὺ τὰ πάντα γκρεμίζονται, ἀπὸ ἀνθρώπους, ὄνειρα ἔως ἀξιακὰ συστήματα, τὰ πάντα χρειάζονται ἀποδόμησιν καὶ ἐπαναδόμησιν.
Κι αὐτὸ ἀπὸ τὸ ὁποῖον μποροῦμε καὶ ΠΡΕΠΕΙ νὰ ξεκινήσουμε εἴμαστε ἐμεῖς. Συνέχεια