Φιλία.

Ὅταν ἡ καρδιά μας τουρτουρίζῃ, καταφεύγουμε στὴν φιλία, ἀκουμπᾶμε ἐκεῖ τὶς σκέψεις μας καὶ τὰ συναισθήματά μας, στὴν ζεστὴ τρυφερότητά της, χωρὶς νὰ διακρίνουμε τίποτα ἔξω… Συνέχεια →

Ἀρετή ἤ Κακία;

Τί νά ἐπιλέξω;

Ἐὰν ἐπιλέξω τὸ καλό, θὰ εἶναι δύσκολος ὁ δρόμος. Δύσβατος.
Πέτρες, ἀγκάθια, ἀνηφόρες, ἐμπόδια, γκρεμοί, ἀδιέξοδα…
Ἡ ἐπιβράβευσις ὅμως ἔρχεται πάντα ΜΟΝΟΝ ἀπὸ ἐκεῖ ποὺ ἀξίζει νὰ ἔρχεται…
Ἀπὸ μέσα μας… Συνέχεια →

Μπορεῖς νά μετρήσῃς τούς καρπούς;

Μπορεῖς νὰ μετρήσῃς τοὺς σπόρους μέσα σὲ ἔναν καρπό, ἀλλὰ δὲν μπορεῖς νὰ μετρήσῃς τοὺς καρποὺς μέσα σὲ ἕναν σπόρο.

Ποῦ θά εὕρῃς ἄλλη ἀγορά θαυμάτων σάν αὐτήν πού μέ μιά χούφτα σπόρους μπορεῖς νά ἔχῃς χωράφια ὁλόκληρα σοδειᾶς; Συνέχεια →

Παρακάμπτω τά ἐμπόδια;

Δῆλα δή παρακάμπτω τίς δυσκολίες;
Δῆλα δή ἀρνοῦμαι νά καταβάλω τόν ἀπαραίτητον κόπο καί τόν πόνο,πρό κειμένου νά ἀναγνωρίσω στόν ἑαυτόν μου τό δικαίωμα τῆς χαρᾶς ἀπό τήν ὁλοκλήρωσιν κάποιου σκοποῦ;
Καί σέ τί διαφέρω τότε ἀπό τό κάθε σαπρόφυτο πού κολλᾶ δίπλα σέ ὑγιεῖς ὀργανισμούς καί τρέφεται ἀπό τό αἷμα τῶν ἄλλων;
Σέ τί διαφέρω ἀπό τούς βο(υ)λευτές μας;
Σέ τί διαφέρω ἀπό τά κατακάθια πού …«διοικοῦν» τήν Εὐρωπαϊκή Ἔνωσιν; Συνέχεια →

Ταπεινὲς χαρές…

 

Γιατί περιγελᾶμε τίςς ἀπλές χαρές;
Μήπως ἐπειδή τίς θεωροῦμε ὑπερβολικά πληβεῖες;
Ἴσως ἐπειδή δέν θέλουμε μιά κοινή εὐτυχία ἀλλά  θέλουμε μιά εὐτυχία πού νά  μποροῦμε νά τήν ἐπιδείξουμε;
Μία εὐτυχία μέ τίτλο εὐγενείας, πού  ἔχει προέλθει ἀπό τότὸ ξεχωριστό μας κατόρθωμα; Συνέχεια →

Πεπεισμένη γιὰ τὴν …«ἐλευθερία μου»!!!

Ἀπολύτως…
Καὶ γιὰ τὴν αὐτοδιαχειρισίν μου…
Εἶμαι ἐπίσης πεπεισμένη γιὰ τὶς ἐπιλογές μου.
Ἄλλως τὲ ἡ ἐλευθέρα (μου) βούλησις εἶναι δικαίωμά μου…
Μπορῶ ἐγὼ νὰ ἀποφασίζῳ γιὰ ὅσα μὲ ἀφοροῦν, δίχως νὰ ἀναρωτιέμαι γιὰ τὴν πιθανότητα ἀσκήσεως …ἐλέγχου ἐπάνω μου, ἀμέσως ἤ ἐμμέσως.
Δὲν μὲ ἀπασχολεῖ κάτι, πέραν τῆς προστασίας τῆς ἀτομικότητός μου. Συνέχεια →