Αὐτὸς ποὺ κάθε στιγμή, ὅσο στραβὰ κι ἐὰν ἔρχονται τὰ πάντα, χαμογελᾶ καὶ ἐξακολουθεῖ τὴν πορεία του.
Εἶναι αὐτὸς ποὺ ὅταν πέφτῃ σηκώνεται…
Εἶναι αὐτὸς ποὺ δίδει τὸ χέρι του στὸν διπλανό του, κι ἄς τὸ ἔχῃ ἕνα καὶ μοναδικό.
Εἶναι αὐτὸς ποὺ ἀγωνίζεται… Ποὺ δὲν τὸ βάζει κάτω… Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: «εἰς τὰ ἐνδότερα»
Ἐμπιστεύσου…
Οἱ φόβοι καὶ οἱ ἀμφιβολίες μᾶς κάνουν καχύποπτους καὶ πιστεύουμε ὅτι ἂν δὲν παλέψουμε γιὰ τὴν ἐπιβίωσί μας τότε θὰ συντριβοῦμε.
Ὅμως γύρω μας ὑπάρχουν κολοσσιαῖες δυνάμεις ποὺ συνεργάζονται ἁρμονικὰ μεταξύ τους, χωρὶς νὰ συγκρούονται.
Ποὺ προμηθεύουν μὲ καύσιμο ὅλο τὸ σύμπαν. Συνέχεια
Ἀντέχουμε τήν …ζωή;;;
Συνήθως οἱ περισσότεροι ἄνθρωποι γύρω μας δὲν ἀντέχουν τὴν ἀνάληψιν τῆς εὐθύνης τοῦ ὁποιουδήποτε ῥίσκου.
Μικρά, ἐπαναλαμβανόμενα βήματα, καθημερινῶς, ῥουτινιασμένα, πρὸ κειμένου νὰ διασφαλισθῇ στὸ μεγαλύτερον δυνατὸ τμῆμα της ἡ …ἀσφάλεια ποὺ αἰσθανόμεθα.
Ὀ μικρός μας κόσμος, αὐτὴ ἡ …πλασματικὴ πραγματικότης, εἶναι οὐσιαστικῶς ἡ φυλακή μας, ποὺ ὅμως ΜΟΝΟΙ μας ὁρίζουμε. Συνέχεια
Κάθε ἡμέρα εἶναι ἕνας νέος καμβᾶς γιὰ νὰ τὸν ζωγραφίσουμε…
Κάθε ἡμέρα εἶναι ἔνας καινούργιος καμβᾶς καὶ ἔχεις τὴν εὐκαιρία νὰ ζωγραφίσῃς ἐπάνω σὲ αὐτὸν ἕνα ἀριστούργημα τῆς ἐπιλογῆς σου.
Μπορεῖς νὰ ζωγραφίσῃς τὴν χαρά, τὴν ἀγάπη, τὸν ἐνθουσιασμό, τὴν εὐγνωμοσύνη. Συνέχεια
Νά ξαναγίνουμε Ἄνθρωποι;
Λίγες στιγμές, κάθε ἡμέρα, καλούμαστε νὰ ἀποφασίσουμε ἐὰν θὰ παραμείνουμε Ἄνθρωποι ἤ ἐὰν θὰ κατρακυλήσουμε κι ἐμεῖς στὸν βόρβορο τῆς ἀνυπαρξίας.
Καὶ ἡ ἀνυπαρξία δὲν εἶναι κάτι ποὺ μᾶς σώζει ἀπὸ τὸν θάνατο. Ἡ ἀνυπαρξία εἶναι θάνατος. Συνέχεια
Οἱ ἀπαντήσεις μέσα μας εἶναι…
Γιὰ τὰ πάντα…
Ἀπὸ τὰ πιὸ σοβαρά, ἔως τὰ ἀσήμαντα…
Ἀρκεῖ μόνον νὰ σταθοῦμε, νὰ πάρουμε βαθειὲς ἀνάσες καὶ νὰ μᾶς …ἀκούσουμε. Συνέχεια