Ἡ ζωὴ εἶναι ὡραία ὅταν ἐγὼ θέλω νὰ εἶναι ὡραῖα…

Ἕνας κόπος, ποὺ θὰ μοῦ ἀποδώση ἕνα ἀποτέλεσμα, ἀποδεικνύει πὼς ἐδημιούργησα.
Τὸ κάθε μικρὸ ἤ μεγάλο μας δημιούργημα εἶναι ἕνα μικρό μας …«παιδί». Καὶ γιὰ κάθε ἕνα ἀπὸ αὐτὰ τὰ μικρά  μας …«παιδιά» αἰσθανόμεθα ὑπερήφανοι…!!!
Ἤ μήπως ὄχι;

Μήπως μᾶς κατέλαβε ἡ ῥουτίνα;
Μήπως θεωροῦμε δεδομένον κάτι πού δέν εἶναι δεδομένον;
Μήπως δέν ἀναγνωρίζουμε στόν ἑαυτόν μας τό δικαίωμα τῆς ἀπολαβῆς καί τῆς ἐπιβραβεύσεως; Συνέχεια →

Ἄσε τὸ ὄνειρο νὰ ζήσῃ!!!

Διότι ἄνθρωπος δίχως ὄνειρα ἔχει …πεθάνει.
Διότι ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ ὄνειρο, δὲν ὑπάρχει καὶ ζωή.
Διότι ἐὰν δὲν συντηρῶ τὰ ὄνειρά μου, τότε αὐτὰ μὲ ἐγκαταλείπουν καὶ ἡ μοναξιὰ μὲ ἐξουθενώνει…

Χῶρο στὰ ὄνειρα… Χῶρο, ἐνέργεια καὶ Δύναμιν.
Τὰ ὄνειρα εἶναι ἡ κινητίριος δύναμίς μου. Εἶναι ἡ βάσις τῆς ἐπιβιώσεως μίας κοινωνίας. Συνέχεια →

Δὲς τὴν φωτεινὴ πλευρὰ τῆς ζωῆς

Πολλὲς φορὲς μπορεῖ νὰ αἰσθάνεσαι φυλακισμένος στὶς τωρινὲς συνθῆκες τῆς ζωῆς σου…
Μπορεῖ νὰ ἀσφυκτιᾷς καὶ νὰ βρίσκεσαι σὲ ἀδιέξοδο.

Ὁποιες κι ἂν εἶναι οἱ συνθῆκες τῆς ζωῆς σου σήμερα θυμήσου ὅτι αὐτὴ εἶναι μιὰ πραγματικότητά ποὺ ἔχει προέλθει ἀπό τὶς χθεσινές σου σκέψεις καὶ συμπεριφορὲς καὶ μπορεῖ νὰ ἀλλάξῃ ἂν ἀρχίσῃς νὰ ἀλλάζῃς τὶς σκέψεις σου. Συνέχεια →

Καὶ πὲς στὸν καθρέπτη καλημέρα…

Κι ὅμως… Ἐκεῖνες οἱ γιαγιάδες μας, μὲ τὸ «Καλημέρα» τους, σὲ τόσους τοίχους καὶ καθρέπτες, μποροῦσαν νὰ δημιουργοῦν τὶς κατάλληλες συνθῆκες γιὰ μίαν Καλὴ Ἡμέρα. Μία πραγματικὰ Καλὴν ἡμέρα… Συνέχεια →

Ὅσα ἐπιθυμῷ ἀπέχουν ἀπὸ ἐμέναν μόνον κατὰ μίαν …σκέψιν!!!

Κάποιοι ἄνθρωποι περνοῦν μέσα ἀπὸ τὴν ζωὴ καὶ κάποιοι ἄλλοι παίρνουν.

Ὅλα αὐτά ποὺ ἀναζητᾶς δὲν ἀπέχουν παρὰ μόνον μία σκέψι.
Ἐνας διαφορετικὸς τρόπος νὰ δῇς τὰ πράγματα, μιὰ διαφορετικὴ σκέψις, μιὰ ἀλλαγὴ διαθέσεως, ἕνα ἇλμα πίστεως μποροῦν νὰ ἀλλάξουν τὴν ζωή σου γιὰ πάντα. Συνέχεια →

Πορεία μοναχική ἤ πορεία συλλογική;

Πρὸ μερικῶν ἡμερῶν ἔγραφα γιὰ τὰ κομματιάσματα.
Σήμερα λοιπὸν θὰ γράψω γιὰ τὶς …συγκολλήσεις.

Γιὰ τὴν ἀκρίβεια, ἐφ΄ ὅσον συζητᾶμε γιὰ μίαν κοινωνία ποὺ διαλύεται στὰ κομμάτια ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἀποτελεῖται, θὰ πρέπη νὰ ἀναρωτηθοῦμε γιὰ τὸ πῶς θὰ μποροῦσαν νὰ διαβιώσουν αὐτὰ τὰ κομμάτια, ἀπὸ ἐδῶ καὶ πέρα…
Ἤ, ὀρθότερα, γιὰ τὸ πῶς αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι θὰ μποροῦσαν νὰ διαβιοῦν μοναχικά.. Συνέχεια →