Ψόφος…

Αὐτὸ μὲ τὶς καθαρίστριες καὶ τὰ ΜΑΤ πολὺ μὲ προβληματίζει…

Τὰ κακὰ ΜΑΤ, οἱ καλὲς καθαρίστριες…

Ἤ, γιὰ κάποιους ἄλλους, οἱ κακές, ἀριστερὲς καθαρίστριες, οἱ βολεμένες, τῶν 4000 μηνιαίως, καὶ οἱ πραιτωριανοὶ τῶν 600 μηνιαίως, ποὺ ἔστησαν πόλεμο, γιὰ νὰ …τρίβουν τὰ χέρια τους αὐτοὶ ποὺ …κινοῦν τὰ νήματα.

Μία χαρά…

Χωρισθήκαμε ἤδη στὰ δύο κι ἐὰν δὲν στηρίξουμε τοὺς μὲν ἤ τοὺς δέ, ἀμέσως …χαρακτηριζόμεθα ὡς …κάτι. Φτοῦ μας!!!

Ὅπως ἐπίσης μὲ προβληματίζει τὸ ὅ,τι κάποιοι (ὀρθῶς) στιγματίζουν πὼς ἡ φασαρία ἔγινε ΜΟΝΟΝ γιὰ τὶς καθαρίστριες καὶ γιὰ τοὺς χιλιάδες ἀνέργους τοῦ ἰδιωτικοῦ τομέως …μούγκα!!!

Δῆλα δὴ ἀξία σὲ αὐτὴν τὴν χώρα, κατὰ πῶς τὰ βλέπουμε νὰ συμβαίνουν, ἔχουν ΜΟΝΟΝ αὐτοὶ ποὺ ὑποστηρίζονται ἀπὸ κάποιον καλὰ ὀργανωμένο συνδικαλιστικὸ φορέα… Ἀλλοιῶς …πεθαίνεις!!!
Συνέχεια →

Ἡ δράσις δημιουργεῖ τὸν ἐνθουσιασμό.

Ἡ ἐνεργητικότητα καὶ ὁ ἐνθουσιασμὸς γιὰ τὸ ὅ,τι δήποτε, ἔρχονται ἀφοῦ ξεκινήσουμε νὰ κάνουμε κάτι.

Ἀποκτοῦμε ἐνεργητικότητα σὰν ἀποτέλεσμα τῆς ἀναμείξεώς μας σὲ κάτι. Συνέχεια →

Τὴν ἐπομένη ἡμέρα…

Κάποιες φορὲς στὴν ζωή μας χρειάζεται νὰ ἀφήσουμε κάτι πίσω μας.
Κάτι σημαντικὸ καὶ σπουδαῖο… Κάτι ἀγαπημένο… Κάτι ποὺ εἴχαμε μάθει γιὰ χρόνια νὰ διαβιοῦμε μαζύ του…
Ἴσως κάποιο ἀγαπημένο πρόσωπο… Ἤ κάποιο ἀγαπημένο ζωάκι… Ἤ ἀκόμη καὶ μία κατοικία…
Καὶ τότε, συνήθως, ἡ κατάθλιψις μᾶς περιτριγυρίζει…

Ἡ ἐπομένη ἡμέρα εἶναι μία δύσκολος ἡμέρα. Εἶναι μία ἡμέρα ποὺ μᾶς κρατᾶ φυλακισμένους στὰ συναισθήματα καὶ κάποιες φορὲς στὸν φόβο.
Μία ἡμέρα, ποὺ κανονικά, θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι …μαγική!!! Συνέχεια →

Ἀνάγκη νὰ γίνουμε …Ἀλχημιστές!

Στὸν Μεσαίωνα, σύμφωνα μὲ τὸν μύθο, ὑπῆρχαν οἱ Ἀλχημιστές, οἱ ὁποῖοι μετέτρεπαν τὸ μολύβι σὲ χρυσάφι.

Σὲ αὐτές τὶς δύσκολες ἐποχές ποὺ ζοῦμε, εἶναι ἀναγκαῖο νὰ γίνουμε Ἀλχημιστὲς καὶ νὰ ἀρχίσουμε νὰ κυττάζουμε πίσω ἀπὸ τὰ φαινόμενα. Συνέχεια →

Νά μοιράζομαι τίς σκέψεις μου;

Ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὶς σκέψεις μου…
Ὑπάρχουν σκέψεις ποὺ πρέπει κι ὀφείλω νὰ μοιράζομαι κι ἄλλες ὄχι.
Ὑπάρχουν ἰδέες ποὺ πρέπει νὰ διαδίδονται κι ἄλλες ὄχι…
Ὑπάρχουν γνώσεις ποὺ πρέπει νὰ διδάσκονται κι ἄλλες ὄχι… Συνέχεια →

Ἕξι ἀρχές.

Οἱ περισσότεροι ἄνθρωποι δύσκολα συνειδητοποιοῦν ὅτι διαθέτουν ἤδη ὅλη τὴν ἐσωτερικὴ σοφία, τὴν δύναμη καὶ τὴν δημιουργικότητά ποὺ χρειάζονται γιὰ νὰ κάνουν τὰ ὄνειρά τους πραγματικότητα. Κι αὐτὸ γιατὶ ἡ πηγὴ αὐτῆς τῆς ἀστείρευτης προσωπικῆς δύναμης βρίσκεται κρυμμένη βαθειὰ κάτω ἀπό τις ὑποχρεώσεις τῆς ἐπιβιώσεως, κάτω ἀπὸ τοὺς λογαριασμούς, τὴν ἐκνευριστικὴ ὁδήγηση, τὶς προθεσμίες ποὺ πρέπει νὰ τηρηθοῦν, τὰ ἐπαγγελματικὰ ταξείδια, τὴν οἰκονομικὴ κρίση. Εἶναι κρυμμένη τόσο βαθειά, ποὺ εἶναι δύσκολα νὰ τὴν προσεγγίσουμε μέσα στὴν καθημερινότητά μας. Συνέχεια →