Ἡ οἰκονομική μας θὰ ἀπαντήσουν ὅλοι…..
Τὸ μεσοπρόθεσμο; Ὁ ἐφαρμοστικός νόμος; Κατ’ οὐσίαν τὸ μνημόνιον δύο; (Δὲν ἀνησυχῶ… Θὰ ἀκολουθήσουν πολλά ἀκόμη…) Ποιό εἶναι χειρότερο τοῦ ἄλλου; Ποιό ἀκριβῶς παραδίδει μεγαλύτερα τμήματα ἐλευθεριῶν, ἐθνικῆς κυριαρχίας καὶ ἀνεξαρτησίας;
Ὅλα τὰ ἴδια. Ὅλα εἶναι γιὰ πέταμα. Ὅλα ὅμως εἶναι κι ἀπαραίτητα.
Ἔτσι ὅπως ἔχουν ἐξελιχθεῖ τὰ πράγματα, γιὰ ἕνα εἶμαι μόνον σίγουρη.
Οἱ Ἐσκιμῶοι ἔχουν ἔνα μύθο γιὰ τὸν τάρανδο.
Λὲν ὅτι ὁ τάρανδος καὶ ὁ λύκος εἶναι ἕνα.
Ὁ τάρανδος τρέφει τὸν λύκο καὶ ὁ λύκος διατηρεῖ τὴν δύναμι τοῦ ταράνδου. Συνέχεια
Ἐχθὲς λοιπόν, ἀναζητῶντας φωτογραφίες στὸ διαδίκτυον, γιὰ ἄσχετον θέμα, ἔπεσα ἐπάνω σὲ αὐτὴν τὴν εἰκόνα:
Νά σᾶς πῶ ὅτι γέλασα; Ψέμμα θὰ εἶναι…
Ἁπλῶς συνειδητοποίησα πὼς ναί, κι αὐτὰ τὰ περίεργα ὄντα, μὲ τὶς στολές, μὲ τὰ ῥόπαλα καὶ μὲ τὰ κράνη κάπου μέσα τους κρύβουν κάποιες σωματικὲς ἀνάγκες. Κι αὐτὲς οἱ ἀνάγκες δὲν μποροῦν νὰ καταπιέζονται γιὰ πάντα…
Ἀκόμη, θέλουν δὲν θέλουν, ἐνυπάρχουν ἐντὸς ἀνθρωπίνων σωμάτων. Συνέχεια
Κάπου μέσα μας ὑπάρχει πάντα ἡ δύναμις καὶ ἡ διαύγεια, πρὸ κειμένου νὰ τὰ ξανὰ πιάσουμε ἀπὸ τὴν ἀρχή.
Σήμερα, αὔριο, μεθαύριο θὰ συμβοῦν ἀκόμη μερικὰ ξεπουλήματα…
Τὰ ἀδιέξοδα ὅλων μας φαίνονται νὰ αὐξάνονται…
Κι ὅμως… Ὅταν θὰ ἔχουν τελειώσῃ ὅλα θὰ συνειδητοποιήσουμε, κυττῶντας πίσω μας, πὼς ναί, ἦταν δύσκολα ἀλλὰ …ὄχι καὶ τόσο ὅσο μᾶς φαίνονταν ἀρχικῶς.
Διότι ὅταν βλέπουμε τὰ γεγονότα, ἀκόμη καὶ τῆς δικῆς μας ζωῆς, ἀπὸ ἀπόστασιν, ὅλα μαλακώνουν. Συνέχεια
Ἕνα πεῦκο… θάλασσα μὲ φρεσκάδα…
Ἕνα ποτήρι ῥετσίνα χρυσῆ…
Ἥλιος καὶ αἰώνων ἱστορία…
…νὰ τὶ θὰ πῇ Ἑλλάς…
Ἀφορμὴ γιὰ τὸ σημερινό μου κείμενον ἐστάθη μία παλαιά μου δημοσίευσις, μὲ θέμα τὸν Παρθενώνα καὶ τὰ μυστικά του.
Μεγάλη συζήτησις εἶχε γίνει τότε καὶ ὁ Παναγιώτης (Καρτσωνάκης) μοῦ εἶχε στείλει τὸ δικό του σχετικὸ ἀφιέρωμα:
Συνέχεια
