Ὅλα αὐτὲς τὶς ἡμέρες συνηγοροῦν στὴν κοινὴ διαπίστωσιν πὼς ἡ ἀπουσία δικαίου εἶναι μόνιμος κατάστασις στὴν χώρα…
Φυσικὰ καὶ θὰ συμφωνήσω μὲ τὶς διαπιστώσεις…
Ἁπλῶς νά…
Ἐχθὲς τὸ βράδυ ἀδυνατοῦσα νὰ κοιμηθῷ…
Στριφογύριζα διαρκῶς διότι μία σκέψις μὲ ἀνεστάτωνε…
Γιὰ τὴν ἀκρίβεια… Μία σειρὰ ἀπὸ σκέψεις-ἐρωτήματα… Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: «εἰς τὰ ἐνδότερα»
Ναί, πάντα ὑπάρχει διέξοδος…
Γέρνουν ἀπειλητικὰ οἱ «γίγαντες» γύρῳ ἀπὸ τὴν Πλατεῖα Γεωργίου Α΄ τῆς Πάτρας. Συνέχεια
Ποιός θά μέ σώσῃ;;;
Τὸ πρῶτο ἐρώτημα ποὺ πρέπει νὰ θέτουμε στοὺς ἑαυτούς μας, ἀναφορικῶς μὲ τὸ ἐὰν πρέπῃ, θέλουμε, ἀντέχουμε, δικαιούμεθα, μποροῦμε νὰ σωθοῦμε, ἀπὸ τὶς καταστάσεις ποὺ βιώνουμε, εἶναι τὸ ἐὰν πιστεύουμε πὼς ἀξίζουμε, δικαιούμεθα, ἀντέχουμε νὰ σωθοῦμε.
Οὐδεὶς θὰ δεχθῇ, κατ’ ἀρχάς, νὰ σώσῃ κάποιον ποὺ ἔχει ἤδη παραιτηθεῖ ἀπὸ τὴν ζωή του.
Ἄλλως τέ… Οὐδὲ ἕνας στρατηγὸς θὰ ὀνειρευόταν νὰ ἔχῃ στὸν στρατό του ἡττοπαθεῖς καὶ καταθλιπτικούς…
Οὐδεὶς ἰατρὸς θὰ ἀσχοληθῇ μὲ κάποιον ποὺ κατὰ βάσιν αὐτοκτονεῖ, εἶτε μέσῳ τῆς διατροφῆς του, εἶτε μέσῳ τῶν συνηθειῶν του, εἶτε ἀκόμη καὶ μέσῳ τῶν πράξεών του.
Γιατί λοιπόν νά δεχθῇ κάποιος, ἄς ποῦμε σωτήρας, νά μᾶς σώσῃ, ἐάν ἐμεῖς δέν πιστεύουμε πώς δικαιούμαστε ἤ ἀξίζουμε σωτηρία; Συνέχεια
Ἐμεῖς κι ἐκείνοι…
Ἐμεῖς…καὶ ἐκεῖνοι!!!
Καὶ ὅμως ἐμεῖς φθάσαμε μακρύτερα καὶ πετύχαμε σπουδαιότερα μὲ λιγότερα…
Τοὺς δείξαμε πῶς νὰ ταξειδεύουν… Συνέχεια
Εἶναι σπουδαῖο τὸ νὰ ἔχω ἐμπιστοσύνη.
Καὶ εἶναι ἐπίσης ἀναγκαῖον.
Εἶναι μοναδικὸν αἴσθημα τὸ νὰ ξέρῃς πὼς αὐτὸς ποὺ εἶναι δίπλα σου εἶναι αὐτὸς ποὺ θὰ σοῦ κρατήσῃ τὸ χέρι στὰ δύσκολα, πὼς θὰ σὲ προστατεύσῃ μὲ τὴν ἀσπίδα του στὴν μάχη καὶ πὼς θὰ σὲ στηρίζῃ σὲ κάθε ἐπιλογή σου.
Ὅμως γιατί δέν ἔχουμε τήν ἐμπιστοσύνη τῶν γύρω μας; Γιατί συμβαίνει ὅλο καί μικρότερα τμήματα ἐμπιστοσύνης νά γευόμαστε; Συνέχεια
Τὰ λεπτὰ τῆς ζωῆς σου…
Σήμερα χάρισε στὸν ἑαυτό σου μιὰ κλεψύδρα καὶ βᾶλε τὴν κάπου ποὺ νὰ μπορῇς νὰ τὴν βλέπῃς. Γύρισέ την μία φορὰ τὴν ἡμέρα καὶ κύτταξε πόσο γρήγορα κυλοῦν οἱ κόκκοι τῆς ἅμμου.
Αὐτὰ εἶναι τὰ λεπτὰ τῆς ζωῆς σου. Συνέχεια
