Ἀρχεῖα ἐτικέττας: «εἰς τὰ ἐνδότερα»

Αὐτὸν ποὺ τρέχει πρὸς τὴν ἐλευθερία του δὲν τὸν πυροβολεῖς πισώπλατα!!!

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Τὸ σημερινὸ σημείωμα τὸ ἀφιερώνω στοὺς «κυρίους» Στρατούλη καὶ Ῥαγκούση. 

Πράγματι. Δὲν τὸν πυροβολεῖς!!!
Ναί, ἐὰν εἶσαι ἠθικός, δίκαιος, κι ἐὰν πιστεύῃς στὴν ἀξιοκρατία!!!
Ἐὰν ὑπὲρ δικαίου δύνασαι νὰ θυσιάσῃς ἀκόμη καὶ τὴν ἴδιαν τὴν ζωή σου!!!
Ναί, δὲν πυροβολεῖς πισώπλατα γενικῶς, ἰδίως αὐτὸν ποὺ ἔχει καταφέρῃ, μέσα ἀπὸ ἀγῶνες νὰ δικαιοῦται καὶ νὰ ἀξίζῃ τὴν ἐλευθερία του. 
Πυροβολεῖς μόνον ἐὰν αὐτὸς ποὺ τρέχει ἐμπρός σου, θὰ χρησιμοποιήσῃ τὴν ἐλευθερία του γιὰ νὰ ἐπιβάλλῃ βία, νὰ φέρῃ περισσότερο σκοτάδι, νὰ δολοφονήσῃ περισσοτέρους ἀθώους.
Δῆλα δὴ πυροβολεῖς μόνον ὅταν τελεῖς ἐν ἀμύνῃ!!!

Συνέχεια →

Καὶ μαζύ μας καὶ μὲ τοὺς ἄλλους!!!

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Συζήτησις στὸ τηλέφωνο μὲ φίλο, γιὰ κάποιο πρόσωπο, ποὺ τώρα τελευταῖα ναὶ μὲν εἶναι «μαζύ μας» ἀλλὰ ταὐτοχρόνως εἶναι καὶ μὲ «τοὺς ἄλλους».
Δῆλα δή, ναὶ μὲν θέλει νὰ τὰ ἔχῃ καλὰ μὲ ὅλους, ἀλλὰ καλλίτερα μὲ τὸν ἑαυτόν του καὶ τὴν τσέπη του.
Μεγάλο μπέρδεμα. Στὸ τέλος μαλώσαμε. 
Δὲν γινόταν νὰ μὴ μαλώσουμε…

-Ἐν τάξει, ἔχεις δίκαιον, ἀλλά τί νά κάνῃ ὁ ἄνθρωπος; Ἄλλως τέ, γιατί νά μαλώσῃ μέ τούς ἄλλους; Ἔτσι εἶναι τὸ σωστό. Νὰ μὴν τὰ χαλάσουμε τώρα μὲ τὴν ἐξουσία. Δὲν εἴμαστε κι ἐχθροί. Σιγά, φαντάζεσε τί ἔχει νά γίνῃ ἐάν σταθοῦμε ἀπέναντι καί μᾶς κτυπήσουν; Ἐάν μᾶς θεωρήσουν ἐχθρούς;

Συνέχεια →

Γιατί πνιγήκαμε;

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Πρὸ χθὲς ἔγινε τῆς καταστροφῆς στὴν χώρα μας.
Μία κοπέλα νεκρή, ἀπὸ καρδιακὴ προσβολή, ἐξ ὅσων διάβασα, ἀλλὰ οὐσιαστικῶς λόγῳ τῆς μεγάλης συγκεντρώσεως ὑδάτων ποὺ πράγματι προκαλοῦσε τρόμο. 
Ἀπὸ τὶς 4:30 τὰ ξημερώματα ἡ Ἀττικὴ βαλλόταν ἀπὸ τὴν ὀργὴ τῆς Φύσεως. 

Συνέχεια →

Γιὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃς τὴν πτώχεια πρέπει νὰ ἀνοίξῃς τὸ μυαλό σου…

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Πρὸ μερικῶν ἐτῶν, φίλος καὶ δάσκαλος, εἶπε:
«δὲν ὑπάρχουν ἀκριβὰ πράγματα. Ὑπάρχει ἡ δική σου δυνατότης νὰ νὰ ἀποκτήσῃς ἤ νὰ μὴ τὰ ἀποκτήσῃς…»

Σήμερα θὰ τὸ ἐπεκτείνω λίγο.
Θὰ τὸ ἀγγίξω ἀπὸ μίαν πιὸ …ἐσωτερικὴ Ὁπτική.

Συνέχεια →

Στάσις ζωῆς!!!

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Πρὸ μερικῶν ἡμερῶν ἀναζητοῦσα κάποιες φωτογραφίες τοῦ Γέρου μας κι ἔπεσα ἐπάνω στὴν ζωγραφικὴ ἀπεικόνισιν τῆς Μπουμπουλίνας. 
Ναί, γνωρίζω πὼς δὲν γίνεται νὰ ἔχουμε κάποιαν πραγματικὴ εἰκόνα τῆς γυναίκας, λόγῳ μὴ ὑπάρξεως τῶν καταλλήλων μέσων. Οὔτε φυσικὰ μποροῦμε νὰ θεωρήσουμε πὼς οἱ ἀπεικονίσεις ποὺ διαθέτουμε εἶναι οἱ καλλίτερες δυνατές. Παρ’ ὅλα αὐτὰ θὰ σταθῶ στὶς ὑπάρχουσες εἰκόνες γιὰ νὰ θαυμάσω τὸ ἀγέρωχον τῆς ματιᾶς της. 

Πρὸ μερικῶν ἐτῶν βρέθηκα στὴν Μάνη, σὲ ἕνα ὀρεινὸ χωριό, μαζὺ μὲ κάτι γριοῦλες. 
Δὲν ἔλεγαν πολλά. Δὲν ἔδιδαν στίγμα γιὰ τὶς σκέψεις τους.
Συνέχεια →

Σκῦψε εὐλογημένε!!!

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Σκῦψε…
Πολύ!
Προσκύνα! Κυλίσου χάμω!!! Πέσε μέσα στὶς λᾶσπες!
Χώσου μέσα στὰ κόπρανα!!!
Γίνε μικρότερος ἀπὸ τὸ ταπεινὸ σκουλήκι…
Σκῦψε…
Συνέχεια →