Ἡ Ἑλλὰς εἶναι δική μου ὑπόθεσις!

Χρόνια τώρα παλεύω μὲ τὰ φαντασματά μου…
Παιδούλα ἀκόμη, ὅταν ὅλοι ἔκαναν αὐτό, ἐγὼ ἔκανα τὸ ἄλλο…
Ὅταν ὅλοι ἐδιάλεγαν κοινὸν δρόμο, ἐγὼ ἐδιάλεγα τὸν δικό μου…
Ὅταν ὅλοι ταξείδευαν παρέα, ἐγὼ ταξείδευα μόνη μου… Συνέχεια →

Ἡ πολιτικὴ ἀλητεία βγαίνει σὲ ὅλα τὰ χρώματα!!!

Ἔγραφα ἐχθὲς κάτι γιὰ τὸν ἐκλογικὸ νόμο καὶ τὰ καλόπαιδα τοῦ συστήματος. 
Ἔγραφα καὶ γιὰ τὴν παραίτησιν Στασινοῦ, ποὺ τοὐλάχιστον ἔως πρὸ ὁλίγου, δὲν εἶχαν εὕρει ἀντικαταστάτη του. 
Τέλος ἔγραφα καὶ γιὰ τὸ ἀσυμβίμαστον τοῦ νὰ ἔπεται ψήφισις νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον παραδίδει τὴν χώρα στὰ χέρια τῶν τοκοκλύφων ἐπισήμως, καὶ τῆς μὴ ὑπάρξεως 300 ψηφοφόρων. Αὐτὸ εἴπαμε, εἶναι ἀσυμβίμαστον! (Καὶ ἀσυνείδητον εἶναι, ἀλλὰ δὲν εἶναι τῆς παρούσης!!!)

Συνέχεια →

Κι ὅμως, θὰ νικήσουμε!

Ἐλευθερία ἢ Θάνατος; (Θάνατος γιὰ κάθε τὶ καὶ κάθε ἕναν ποὺ ἐπρόδωσε!)

Ἐλευθερία ἢ Θάνατος; (Θάνατος γιὰ κάθε τὶ καὶ κάθε ἕναν ποὺ ἐπρόδωσε!)

Μιλήσαμε μὲ τὸν Κωστῆ! Πολὺ θυμωμένος! Πάρα πολύ!
Γλῶσσες πύρινες ξερνοῦσε τὸ στόμα του!
«Μᾶς ξεπούλησαν! Τὰ πούλησαν ὅλα! Μᾶς ἔκλεψαν τὸ παρόν, τὸ μέλλον καὶ μᾶς ἔθαψαν διὰ παντὸς τὰ ὄνειρα!!!»
Χαμογελοῦσα! Δὲν μποροῦσα νὰ τὸν σταματήσω μὲ ὁποιονδήποτε τρόπο!!!
Ἦταν τόσο θυμωμένος ποὺ ἀδυνατοῦσε νὰ συζητήσῃ! Μονόλογο ἔκανε! Ἕναν ἀπελπισμένον μονόλογο!
Συνέχεια →

Ἐκέρδισε ἢ ἔχασε;

Ἐχθὲς τὸ πρωΐ ὁ σύντροφός μου εὑρέθη σὲ ἕνα πολυκατάστημα γιὰ κάποιες ἀγορές. Τὴν ὥρα τοῦ ταμείου, ἕνας παπποῦς ἐμπρός του, δὲν μποροῦσε νὰ ἀποφασίσῃ τὶ θὰ ἔπρεπε  νὰ ἀφαιρέσῃ ἀπὸ τὰ ψώνια του, πρὸ κειμένου νὰ μπορέσῃ νὰ πληρώσῃ.
Βλέπετε, διέθετε μόλις 5 εὐρῶ, καὶ οἱ ἀγορές του ἐστοίχιζαν 6,15 εὐρῶ. 
Ἡ ταμίας στὴν κοσμάρα της, περίμενε τὸν παππούλη νὰ εὕρῃ τὰ χρήματα ἢ νὰ ἀποφασίσῃ τὶ δὲν θὰ πάρῃ μαζύ του.  
Δὲν μποροῦσε σὲ καμμίαν τῶν περιπτώσεων νὰ συνειδητοποιήσῃ τὸ δρᾶμα ποὺ ἐπαιζετο ἐμπρός της. Ἁπλῶς περίμενε νὰ ἀποφασίσῃ ὁ παπποῦς ποιό τρόφιμο δὲν θὰ ἐπλήρωνε. Βλέπετε ἡ διαφορὰ τοῦ 1,15 εὐρῶ ἦταν ἁπλῶς ἕνα  ταμειακὸν ἔλλειμμα… Συνέχεια →

Τό μοιράζομαι ἤ τό θάβω;

Πρὸ μερικῶν ἡμερῶν μὲ τὸν φίλο μου τὸν Κωστῆ συζητούσαμε διάφορα γιὰ τὶς ἀνθρώπινες σχέσεις. Μιλούσαμε γιὰ τὸ ἐὰν καὶ κατὰ πόσον μᾶς χρειάζεται νὰ μοιραζόμεθα ποὺ μᾶς πονοῦν μὲ τοὺς φίλους μας. Ὁ Κωστῆς ἰσχυρίζετο πὼς δὲν χρειάζεται νὰ κοινοποιοῦμε στοὺς φίλους μας τὰ προβλήματά μας καὶ τὰ συναισθήματά ποὺ ἀποῤῥέουν ἀπὸ αὐτά. Αὐτό, κατὰ τὸν Κωστῆ, μεγαλώνει τὸν πόνο καὶ τελικῶς τραβᾶ σὲ μᾶκρος μία διαδικασία. Δῆλα δή, ἰσχυρίζετο πὼς αὐτὸ μᾶς κρατᾶ δεσμίους μέσα στὸ πρόβλημα γιὰ μεγαλύτερα διαστήματα.

Συνέχεια →

Οἱ δυστυχισμένοι καὶ οἱ εὐτυχισμένοι!

Ἄνθρωποι κι αὐτοί!!! Γιὰ γέλια καὶ γιὰ κλάματα!
Εὐτυχία: ἡ καλὴ τύχη!
Δυστυχία: ἡ κακὴ τύχη!
Τύχη, τυγχάνω….
Τύχη: συμβάν, περιστατικόν, θεόθεν ἀγαθόν, σύμπτωσις ἀπροόπτων γεγονότων, περίστασις, κατάστασις, μοῖρα, ῥιζικό, εἱμαρμενη, ἀβἐβαια ἔκβασις. 
Τυγχάνω: λαμβάνω, κατορθῶ, καταφέρφλων, ἐπιτυγχάνω,…. συναντῶ κατὰ τύχην,  εὑρίσκομαι ἢ

Συνέχεια →