Γιὰ κάθε ἐνδεχόμενον…
Μὲ ὅλους τοὺς δυνατοὺς τρόπους…
Μὲ κάθε εὐκαιρία…
Συνέχεια →

Ὑπάρχουν ἐμπόδια, θεωρητικῶς, ἀνυπέρβλητα ποὺ ὅταν τὰ συναντοῦμε εἶναι, πρακτικῶς, ἀδύνατον νὰ τὰ ξεπεράσουμε. Αὐτὰ τὰ ἐμπόδια, πραγματικὰ ἢ φανταστικά, εἶναι, ὡς ἀνυπέρβλητα, ἱκανὰ νὰ μᾶς παγιδεύσουν σὲ ἀδιέξοδα. Πρὸς τοῦτον καὶ μᾶς γεννοῦν φόβους τέτοιους, ποὺ μᾶς καθιστοῦν ὑπερβολικὰ προσεκτικοὺς πρὸ κειμένου νὰ τὰ ἀποφύγουμε.  Μὲ τὴν σειρά τους βέβαια αὐτοὶ οἱ φόβοι γεννοῦν ἀλλὰ δυσάρεστα συναισθήματα, ποὺ φθάνουν νὰ γιγαντωθοῦν κάποιες φορὲς τόσο, ὅσο ἀκόμη καὶ νὰ μᾶς ἀκινητοποιοῦν.  Συνέχεια →

Ὁ κόσμος ἀποτελεῖται ἀπὸ στιγμὲς ἀγάπης καὶ ἀπὸ δῶρα, ποὺ ὁ κάθε ἕνας, μόνος του, μπορεῖ νὰ  μαζέψῃ γιὰ νὰ φτιάξῃ τὸ δικό του κόσμημα, τὸ δικό του νόημα.
Συνέχεια →

Κυττᾶς γύρω σου καὶ τρομάζεις, διότι ἡ ἀξιοπρέπεια ἐγκαταλείπει ἕναν λαὸ κι ἕναν τόπο…
Ντρέπεται κι αὐτή… Ἀποχωρεῖ… Κάποιοι, ἐλάχιστοι, ποὺ ἀκόμη τολμοῦν νὰ τὴν ὑπερασπίζονται, φαντάζουν γραφικοὶ ἢ ἀκόμη καὶ ἀντικοινωνικοί… Μὰ αὐτοί, οἱ ἐλάχιστοι, δὲν πατοῦν στὴν ἀσφάλεια καὶ στὴν ὁμοιομορφία της ἰσοπεδωτικότητος… Πατοῦν στὸ Ὄνειρο καὶ στὴν Τόλμη του…
Ἀλλά πῶς νά διαφυλαχθῇ ἡ Ἀξιοπρέπεια ἀπό δεσμῶτες;

Συνέχεια →