Θά ‘ναι Δύσις, γιά θά ‘ναι Ἀνατολή;
Μὰ κι ἂν ἀνάψῃς φάρο δὲν γελᾶς τὴν Δύση γιὰ τὴν Ἀνατολή… Συνέχεια
Θά ‘ναι Δύσις, γιά θά ‘ναι Ἀνατολή;
Μὰ κι ἂν ἀνάψῃς φάρο δὲν γελᾶς τὴν Δύση γιὰ τὴν Ἀνατολή… Συνέχεια
Συζητήσαμε (μονόλογος ἦταν, ἀλλὰ ἂς μὴ τὸ κάνουμε θέμα…!!!)… γιὰ τὴν Εὐθύνη καὶ τὸν ῥόλο της στὶς ἀνθρώπινες σχέσεις, ὅπως φυσικὰ καὶ γιὰ τοὺς ῥόλους ποὺ παίζουμε ἀπὸ παιδιά ἔως καὶ τὸ τέλος μας, μὲ προεκτάσεις σὲ κάθε ἐπίπεδο καὶ εἴδους σχέσεων. Ῥόλους ποὺ παίζουμε εἴτε κατὰ μόνας εἴτε ἀπὸ κοινοῦ μὲ τοὺς γύρω μας. (Οἱ ῥόλοι πάντα παίζονται κατὰ τὴν διάρκεια τῶν συναλλαγῶν-συναναστροφῶν μας.) Ῥόλους «ἐπιλέγουμε» ὅταν σὲ κάποιες συναλλαγές-σχέσεις αἰσθανόμεθα ὀλίγιστοι* γιὰ νὰ τὶς διαχειρισθοῦμε.
Μποροῦμε λοιπὸν νὰ προχωρήσουμε λίγο παρὰ πέρα…
Κι ἐδῶ ἔχω νὰ καταθέσω μερικὲς ἐνδιαφέρουσες παρατηρήσεις μου.
Ἔχετε ἀκούσει κάτι γιά «τοξικούς ἀνθρώπους» καί «τοξικές σχέσεις»; Χμμμ… σίγουρα κάτι θὰ ἔχετε ἀκούσει.
Τί σημαίνει «τοξικός ἄνθρωπος»; Σὲ γενικὲς γραμμὲς εἶναι αὐτὸς ποὺ ἐπιχειρεῖ νὰ δηλητηριάσῃ κάθε θετικὴ σκέψιν, νὰ ἀποσυντονίσῃ κάθε καλὴ προσπάθεια καὶ νὰ διαλύσῃ κάθε ὄμορφο σχεδιασμό. Συνήθως αὐτοί, οἱ «τοξικοὶ ἄνθρωποι» δροῦν αὐτοματοποιημένα, δίχως νὰ «βουτοῦν τὴν γλῶσσα στὸ μυαλό των». Κι ἔτσι, ὅπου κι ὅταν αὐτοὶ οἱ «τοξικοὶ» ἀναλαμβάνουν δράσιν, ἀμέσως γύρω τους σκορπίζουν συμφορές. Παύουν καὶ οἱ καλοὶ σχεδιασμοὶ καὶ οἱ ὀνειροδομήσεις καὶ οἱ ὄμορφες σκέψεις. Ἐὰν δὲν καταφέρουν νὰ μᾶς ἐμποτίσουν κι ἐμᾶς μὲ τοὺς δικούς των φόβους δὲν ἡσυχάζουν.
Συνέχεια
Ὄχι γιὰ τὶς πράξεις τῶν ἄλλων. Οὔτε κἂν γιὰ τὶς πράξεις τῶν παιδιῶν μας. Εἰδικῶς δὲ γιὰ τὰ παιδιά μας, γιὰ τὰ ὁποία οὔτως ἢ ἄλλως, λόγῳ τῆς γονεϊκῆς μας σχέσεως μαζύ τους, κουβαλᾶμε, σὲ ὅλην τὴν ζωή μας, μίαν εὐθύνη ποὺ περισσότερο τὰ βαραίνει καὶ τὰ πνίγει παρὰ τὰ ἀνακουφίζει, καθιστῶντας τα ἀνίκανα νὰ διαχειρισθοῦν καταστάσεις πού, σὲ κάποιες φορές, ἀφοροῦν ἀκόμη καὶ στὴν ἰδίαν τους τὴν ζωή. Συνέχεια
Βυθισμένοι στὴν καθημερινότητα, ξεχνᾶμε τοὺς σκοπούς μας…
Συχνά-πυκνά, λόγῳ τῶν καθημερινῶν πιέσεων, τοῦ ἄγχους καὶ τῆς ῥουτίνας, λησμονοῦμε τὰ ὅσα μεγάλα καὶ σπουδαία θὰ θέλαμε νὰ συμβοῦν στὸν κόσμο μας. Περισσότερο ἀπὸ ὅλα ὅμως λησμονοῦμε τὸν δικό μας ῥόλο καὶ τὸ δικό μας μερίδιον εὐθύνης, ἀφήνοντας ἔξω ἀπὸ τὰ σχέδιά μας τὰ ἀναγκαία, ποὺ ὀφείλουμε νὰ πράξουμε πρὸ κειμένου νὰ πλησιάσουμε, ὅσο τὸ δυνατόν, στοὺς σκοπούς μας. Συνέχεια
Ἔχοντας πίσω μας αἰώνες ἐπὶ αἰώνων διωγμῶν, παραπληροφορήσεως, ψεύδους, ἀνηθικότητος, ἀδικίας καὶ ἀσυδοσίας, σιγὰ σιγά, ὅλοι αὐτοὶ ποὺ ἀκόμη ἀντιλαμβάνονται τὰ στοιχειώδη, καταλήγουν εὐλόγως σὲ ἕνα καὶ μόνον συμπέρασμα: ἡ Ἐλευθερία τοῦ Ἀνθρώπου ὁδηγεῖ στὶς ἀξίες ποὺ ἐχάραξε καὶ ὁριοθέτησε ἡ Ἑλλάς!!!

Ἕνα σημεῖον «κλειδί» ποὺ ὅλοι μας κουβαλᾶμε, θέλοντας καὶ μή, εἶναι τὸ προσωπικό μας σύστημα πεποιθήσεων ποὺ ἐμπεριέχει ἀπὸ θρησκευτικὲς δοξασίες ἔως πολιτικὲς καὶ ἐθνικές, ποὺ ὅμως πλέον ἀποδεικνύονται σαθρές. Ὄχι διότι εἶναι ὀρθὲς ἢ λάθος, ἀλλὰ διότι ὅλες οἱ κρατικὲς δομὲς τὶς ἀποδομοῦν συστηματικά, ἀποδεικνύοντας πὼς περάσαμε σὲ μίαν νέαν ἐποχή, μὲ νέου εἴδους πολῖτες καὶ νέες ἀντιλήψεις.
Δῆλα δή… Τώρα τὸ «συμφέρον» τῶν κρατικῶν μηχανισμῶν δὲν θέλει πολῖτες ἀλλὰ ἀντί-πολῖτες. Συνέχεια