Νά ἐμπιστευθοῦμε τίς ζωές μας στά χέρια τῶν …«εἰδικῶν»;
Νά ἐμπιστευθοῦμε τίς σκέψεις μας, τίς πεποιθήσεις μας καί τίς ἀπόψεις μας στά χέρια τῶν ἐπιμορφωτῶν;
Νά ἐμπιστευθοῦμε τό μέλλον τῶν παιδιῶν μας στά χέρια τῶν νεοταξιτῶν;
Νά ἀγνοήσουμε τό ἔνστικτον ἐπιβιώσεώς μας;
Νά κωφεύσουμε στίς κραυγές τῆς λογικῆς;
Νά φιμώσουμε τίς συνειδήσεις μας; Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Θὰ νικήσουμε!
Κι ἔτσι ξαφνικά…
Κι ἔτσι ξαφνικά…
…ἡ ἀγάπη κάνει τὴν ζωὴ νὰ ἐπεκτείνεται πέρα καὶ ἀπὸ τὴν πιὸ κοφτερὴ ἄκρη τοῦ ἀπείρου… Συνέχεια
Βλέπουμε μόνον αὐτὰ ποὺ ἀντέχουμε…
Κι ἔρχεται ἐκείνη, ἡ μεγάλη καὶ σπουδαία, στιγμὴ ποὺ συνειδητοποιεῖς πὼς ὄλα αὐτὰ ποὺ ἔχεις εἶναι τόσο ἐπίπλαστα καὶ ἀνούσια καὶ περιττά, πού, τελικῶς, ἀδίκως τὰ προστάτευες καὶ τὰ θεωροῦσες κέντρο τοῦ κόσμου σου. Εἶναι ἐκείνη ἡ ἁγία ὥρα ποὺ συνειδητοποιεῖς πὼς ὅλα αὐτὰ ποὺ φαίνονται εἶναι κι αὐτὰ ποὺ πείσαμε τοὺς ἑαυτούς μας νὰ τὰ ἐκτιμοῦν καὶ νὰ τὰ ὑπολογίζουν, τὴν ὥρα ποὺ ἡ ἀληθὴς ζωὴ εἶναι ἀλλοῦ.
Ἡ Γνῶσις εἶναι Ὑποχρέωσις τοῦ Ἀνθρώπου!!!
Τὸ σπουδαιότερον ὅπλο τοῦ Ἀνθρώπου, ποὺ ἀκόμη δὲν τὸ ἔχει ἀπολύτως ἀντιληφθεῖ, εἶναι ἡ Γνῶσις.
Ὄχι ἡ πληρορορία, ἀλλὰ ἡ Γνῶσις.
Ἐκείνη ἡ Γνώσις ποὺ μᾶς ἀπέκρυψαν. Ἐκείνη ἡ Γνῶσις ποὺ ἐσκίασαν, ἐβρώμισαν, ἐμόλυναν…
Ἐκείνη ποὺ οὐδέποτε θάβεται ἤ κρύβεται ἤ χάνεται…
Ἐκείνη ποὺ νομοτελειακῶς ὁδηγεῖ στὴν ἀπόλυτο Ἀλήθεια.
Συνέχεια
Νὰ προσέχουμε τοὺς Δουρείους Ἵππους…
Νὰ θυμᾶσθε πὼς πρέπει πάντα νὰ προσέχετε!!!
Νὰ προσέχετε ἐκείνους ποὺ ἔρχονται ὡς μεσσίες νὰ σᾶς σώσουν…
Νὰ προσέχετε ἐκείνους ποὺ ὑπόσχονται αὐτὰ ποὺ ἐπιθυμεῖτε… Συνέχεια
Εἶναι θεμέλια…
Ἀπὸ τὸν φίλο Μάκη…
Δὲν εἶναι χαλάσματα…
…εἶναι Θεμέλια!!!
Εἴπαμε…
Δὲν εἶναι ἐρείπια… Εἶναι θεμέλια…