Οἱ ἡμέρες ποὺ διανύουμε εἶναι …πονηρές.
Εἶναι περίεργον καὶ ἄξιον ἐρεύνης τὸ πῶς ἀντιμετωπίζουμε ὅλοι μας τὰ προβλήματα, σὲ διφορετικὲς περιπτώσεις.
Κι ἐπεὶ δὴ ΔΕΝ ἔχουμε ἀποφασίσει μίαν σταθερὰ στάσιν ζωῆς, λειτουργοῦμε κι ὁλίγον …χαμαιλεοντικά!
Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Θὰ νικήσουμε!
Οἱ διαφορετικὲς ἀνάγκες συγκρούσεως σὲ ἕνα ζευγάρι.
Οἱ γυναῖκες μέσα σὲ μιὰ συντροφικὴ σχέση, σὲ γενικὲς γραμμές, δὲν ἐνοχλοῦνται ὅσο οἱ ἄνδρες, ἀπὸ τὴν ἐμπλοκή τους σὲ καυγάδες.
Αὐτὸ εἶναι ἕνα συμπέρασμά ποὺ προκύπτει μετὰ ἀπὸ ἔρευνα, ὅτι οἱ ἄνδρες θεωροῦν δυσάρεστο καὶ ἀπεχθὲς τὸ νὰ ἐμπλακοῦν σὲ καυγάδες μὲ τὴν σύντροφό τους, ἐνῶ ἀντίθετα οἱ γυναῖκες δὲν νοιάζονται καὶ τόσο.
Ἀπὸ τὴν στιγμὴ ποὺ ἕνας ἄνδρας μπαίνει σὲ μεγάλη ἔνταση, ἐκρίει περισςότερη ἀδρεναλίνη στὸ αἷμα καὶ χρειάζεται περισσότερο χρόνο γιὰ νὰ συνέλθῃ βιοσωματικὰ ἀπὸ ὅ,τι μιὰ γυναῖκα. Συνέχεια
Διαφορὰ οὐσιώδης μεταξὺ ἀρίστων καὶ πρωταθλητῶν
Τὸ νὰ μπορῇ κάποιος, στὸν τομέα του, νὰ στέφεται πανευρωπαϊκὸς ἢ παγκόσμιος πρωταθλητής, μὲ κάνει νὰ αἰσθάνομαι ὑπερήφανη, ἀλλὰ ὄχι τόσο ὅσο θὰ ἤθελα. Κι αὐτὸ διότι τὸ νὰ μπορῇ κάποιος νὰ τρέχῃ ταχύτερα ἢ νὰ πηδᾷ ὑψηλότερα καὶ μακρύτερα ἢ νὰ μάχεται κολυμπώντας τελειότερα ἢ νὰ σκοπεύῃ ἀκριβέστερα ἢ νὰ εἶναι ἐπιδεξιώτερος σὲ γυμναστικὲς ἀσκήσεις, δὲν τὸν μετατρέπει αὐτομάτως σὲ Ἄριστον, ἐφ’ ὅσον συζητᾶμε γιὰ ἱκανότητες συγκεριμένες καὶ ὄχι ἀπαραιτήτως γιὰ Ἦθος ἢ γιὰ Ἀρχὲς ἢ γιὰ Παιδεία.
Συνέχεια
Ἐκεῖ ποῦ ἑστιάζεις…
Τὸ κλειδὶ τῆς ποιότητος τῆς ζωῆς μας βρίσκεται στὸ πῶς ἀντιλαμβανόμαστε τὸν κόσμο.
Δηλαδὴ στὸ ποῦ κατευθύνουμε τὴν δύναμη τῆς προσοχῆς μας.
Ἡ προσοχή μας εἶναι ἀπὸ τὴν φύση τῆς ἐπιλεκτική, μπορεῖ να εἶναι ἑστιασμένη σὲ αὐτὸ ποὺ λείπει ἡ σὲ αὐτὸ ποὺ ὑπάρχει.
Συνέχεια
Ξεκλειδώνοντας…
Τὰ πάντα μέσα μας…
Ἀπὸ τὸν τρόπο ποὺ βλέπουμε τὴν ζωή, ἔως τὸν τρόπο ποὺ βλέπουμε τοὺς ἀνθρώπους…
Ἀπὸ τὸν τρόπο ποὺ ὀνειρευόμαστε, ἔως τὸν τρόπο ποὺ ἀφήνουμε τοὺς φόβους μας νὰ μᾶς ἀκινητοποιοῦν…
Ἀπὸ τὸν τρόπο ποὺ ζοῦμε ἔως τὸν τρόπο ποὺ θὰ θέλαμε νὰ ζοῦμε… Συνέχεια
Διατὶ τὸ νὰ νικήσουμε εἶναι μονόδρομος!!!
Κάθε εἴδους κίνδυνος μᾶς ἀπειλεῖ καὶ ὁ φόβος πλέον ἔχει γίνη καθημερινότης μας. Ὄμως, αὐτὸ ποὺ ἀδυνατοῦμε, πρὸς ὥρας, νὰ συνειδητοποιήσουμε εἶναι πὼς αὐτὴ ἡ διαδικασία ἀπὸ μόνη της εἶναι «σχολεῖο», διότι, ἐπὶ τέλους, πρέπει νὰ ἀφήσουμε ὁριστικῶς πίσω μας τὴν μαλθακότητα. Γιὰ νὰ ἀφήσουμε ὅμως τὴν μαλθακότητα πρέπει νὰ «ἐκπαιδευθοῦμε» τόσο, ὅσο νὰ ἀντέχουμε ἀφ’ ἑνὸς τὸν πόνο, ἀλλὰ κι ἀφ΄ ἐτέρου νὰ «διδαχθοῦμε» πὼς ἡ Ἐλευθερία δὲν χαρίζεται. Κερδίζεται μὲ μάχες…
Ὅστις θὰ ἀποφασίση νὰ παραμείνῃ προσκυνημένος ἔχασε, πρὸ τῆς ἐνάρξεως τῶν μαχῶν. Ὅστις θὰ ἀποφασίση νὰ πολεμήσῃ ἔχει πολλὲς πιθανόητες ἐπιβιώσεως.
Συνέχεια