Τὰ πάντα μέσα μας…
Ἀπὸ τὸν τρόπο ποὺ βλέπουμε τὴν ζωή, ἔως τὸν τρόπο ποὺ βλέπουμε τοὺς ἀνθρώπους…
Ἀπὸ τὸν τρόπο ποὺ ὀνειρευόμαστε, ἔως τὸν τρόπο ποὺ ἀφήνουμε τοὺς φόβους μας νὰ μᾶς ἀκινητοποιοῦν…
Ἀπὸ τὸν τρόπο ποὺ ζοῦμε ἔως τὸν τρόπο ποὺ θὰ θέλαμε νὰ ζοῦμε…
Ἡ ζωή, ἡ πραγματικὴ ζωή, εἶναι ἀλλοῦ… Ὄχι ἐκεῖ ποὺ μᾶς ἔμαθαν, ἀλλὰ ἐκεῖ ποὺ τὸ ἔνστικτό μας μᾶς ὁδηγεῖ…
Γνωρίζουμε ποῦ πρέπει νὰ πᾶμε κι ὅσο τὸ ἀποφεύγουμε, τόσο χάνουμε ἡμέρες ἀπὸ τὶς ἡμέρες μας…
Ὅλα πρέπει νὰ τὰ μάθουμε ἀπὸ τὴν ἀρχή… Ὅλα…
Μὰ πρῶτα ἀπ΄ ὅλα πρέπει νὰ μάθουμε νὰ σεβόμαστε, νὰ ἀγαπᾶμε καὶ νὰ ἐκτιμοῦμε ἐμᾶς.
Γιὰ αὐτὸ ποὺ εἴμαστε… Μόνον…
Κι αὐτὸ ξεκινᾶ ἀπὸ ἕνα σημεῖον καὶ μόνον…
…Ἀπὸ τὴν ἀγάπη, τὸν σεβασμὸ καὶ τὴν ἐκτίμησιν πρὸς ἐμᾶς.
Καὶ γιὰ ἀρχή, ἄς μᾶς …χαμογελάσουμε.
Ἔτσι, γιὰ μία ὑπέροχη ΚΑΛΗΜΕΡΑ!!!!!!!!!!