
Αὐτὰ τά, σπουδαία γιὰ ἐμᾶς πρόσωπα, οὐδέποτε ἦσαν ἄεργα ἢ …χαλαρά. Σήμερα θαυμάζουμε Λεωνίδες, Ἀλεξάνδρους καὶ Κολοκοτρώνηδες (κι ὄχι μόνον!!!)…
Ἀλλά τί κάνουμε γιά νά τούς μιμηθοῦμε;
Μὲ εὐχολόγια δὲν ξεπερνᾶ κάποιος τὸ φράγμα τῆς ἀδρανείας. Αὐτὸ τὸ φράγμα σπάει μόνον μὲ συνειδητὴ καὶ στοχευμένη ἐργασία…!!!
Ὅταν κάτι καλὸ ἔρχεται στὴν ζωή σου, μὴν λὲς ποτὲ «δὲν τὸ πιστεύω», γιατὶ μὲ αὐτὸ τὸν τρόπο εἶναι σὰν νὰ τὸ ἀρνεῖσαι καὶ σὰν νὰ θέλῃς νὰ τὸ διώξῃς μακρυά.

Ὁρισμένοι ἄνθρωποι ἐπαναστάτες, μεταρρυθμιστὲς προσπαθοὺν να καταπολεμήσουν τὸ κακὸ καὶ τὴν κοινωνικὴ ἀνισότητα ὁ παλιὸς κόσμος ὅμως τοὺς καταδιώκει σὰν σκιὰ καὶ κάνει τὸν ἀγῶνα τοὺς για δίκαιο να μοιάζει μὲ μιὰ αὐθαδικὴ ἀπαίτησῃ. 