Ξεκινᾶμε ἀπὸ τὸ νὰ προστατεύσουμε αὐτὰ ποὺ ἀξίζουν…
Τὰ ὁποία, ὅλως …«συμπτωματικῶς», εἶναι κι αὐτὰ ποὺ πραγματικὰ διαθέτουμε καί, τελικῶς, τὰ ἀληθῆ καὶ τὰ σπουδαία…!!!
Δῆλα δὴ εἶναι αὐτὰ ποὺ δὲν ἔχουν νὰ κάνουν μὲ τὰ ἐπίπλαστα, τὰ ψευδῆ καὶ τὰ περιττά.
Εἶναι ὁ κόσμος μας, οἱ δικοί μας ἄνθρωποι καί, κυρίως, αὐτοὶ ποὺ πιστεύουν σὲ ἐμᾶς, ὅπως γιὰ παράδειγμα κάποια ξεχασμένη μητέρα, κάπου στὸ βάθος τῆς …ζωῆς μας!!! Συνέχεια
Ἄνθρωπος-Δοῦλος…
Δοῦλος-Ἄνθρωπος…
Πόσο μεγάλη ἤ μικρὰ διαδρομή ἀπαιτεῖται γιά νά μεταβῇ κάποιος ἀπό τήν μία στήν ἄλλην κατάστασιν;
Δυστυχῶς ἐλαχίστη. Ὄχι διότι ἀδυνατεῖ ἡ ἀνθρωπότης, συνολικῶς, ἀλλὰ διότι ἔχει ἐκπαιδευθεῖ, αἰῶνες τώρα, νὰ ὑπηρετῇ.
Ἄλλος ὑπηρετεῖ τὸν ἀφέντη του, ἄλλος τὴν δημοκρατία του κι ἄλλος τὸν …λογαριασμό του.
Αύτό, φαινομενικῶς, ἐξυπηρετεῖται ἀπὸ τὴν ἐλευθέρα βούλησιν.
Μά πόσο ἀνεπτυγμένη εἶναι κι αὐτή;
Συνέχεια
Κι ὅταν ὅλα δείχνουν παγωμένα, κρύα, τελματωμένα…
…κάποια σπίθα φωτιᾶς θὰ ὑπάρξη…
Εἶναι στὴν φύση της πραγματικότητος νὰ κρατᾷ πάντα τὸ ἀπρόβλεπτο σὰν ἄσσο στὸ μανίκι!!!
Ἀγρυπνεῖτε!!!
Ἄφησέ τες καλλίτερα.
Κῦττα δίπλα σου…
Ἀγκάλιασε τὸν/τὴν σύντροφό σου…
Χάιδεψε τὸ κεφάλι τοῦ παιδιοῦ σου…
Χαμογέλασε στὸν γείτονα (ναί, σὲ ἐκεῖνον τὸν …ἀνισόῤῥοπο!!!)… Συνέχεια
Ἔχουμε προσέξει πώς οὐδέποτε ὁ Ὅμηρος περιέγραψε τήν Ἑλένη μὲ κάποιο ἰδιαίτερον χαρακτηριστικόν.
Ἁπλῶς ἀνέφερε πὼς ἦτο ὡραῖα.
Ὡραῖα ὅμως πῶς; Ὑψηλή; Κοντή; Ξανθιά; Μελαχρινή; Κοκκινομάλα; Καστανομάτα; Γαλανομάτα; Πρασινομάτα; Λεπτή; Χονδρή; Μέ, ἤ χωρίς καμπῦλες; Οὐδεὶς γνωρίζει.
Ἁπλῶς ὁ καθεὶς φαντάζεται ὅ,τι τὸν …ἐξυπηρετεῖ.
Καὶ πολὺ σωστὰ δῆλα δὴ πράττει ὁ παπποῦς Ὅμηρος. Διότι ἡ αἴσθησις τοῦ ὡραίου, σὲ πολὺ μεγάλο βαθμό, εἶναι ὑποκειμενική…
Ἐκτός… Συνέχεια
«Τὸ 1931 ὁ φασισμὸς στὴν Ἰταλία ἐπέβαλε στοὺς πανεπιστημιακοὺς καθηγητὲς – 1.200 ἐκείνην τὴν ἐποχὴ – ἕναν ὅρκο πίσετως στὸ καθεστὼς Μουσολίνι.
Μόνον δώδεκα καθηγητὲς ἠρνήθησαν κι ἔχασαν τὴν δουλειά τους. Συνέχεια
