Πολλὲς οἱ ἀνηφοριὲς ποὺ ἔχουμε νὰ ἀνεβοῦμε…
Πολλὰ τὰ ἐμπόδια ποὺ ἔχουμε νὰ ξεπεράσουμε…
Πολλοἱ ἀγῶνες ποὺ ἔχουμε νὰ δώσουμε…
Μὰ πάντα, ἐὰν δὲν πιστεύουμε στὸ ἀποτέλεσμα, θὰ μεγαλώνουμε τὶς δυσκολίες… Θὰ τὶς φουσκώνουμε… Θὰ τὶς κάνουμε νὰ στοιχειώνουν μέσα μας καὶ νὰ μὴ μᾶς ἐπιτρέπουν νὰ χαλαρώσουμε καὶ νὰ ἀπολαύσουμε, ὅσο μποροῦμε, τὴν διαδρομή… Τὸ ταξείδι… Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Θὰ νικήσουμε!
Τὸ …ταξείδι ἀποφασίζεται γιὰ δύο λόγους!
Ὁ πρῶτος, καὶ σημαντικότερος ἴσως, λόγος, γιὰ νὰ ξεκινήσουμε ἕνα ταξείδι, ὁποιοδήποτε ταξείδι, εἶναι αὐτὸ ποὺ προσδοκοῦμε νὰ κερδίσουμε ἀπὸ τὴν περάτωσίν του. Δῆλα δὴ αὐτὸ ποὺ ἀποκαλοῦμε σκοπὸ τοῦ ταξειδίου. Συνέχεια
Μόνον ἐὰν πιστεύουμε στὸ ἀποτέλεσμα, ἔχουμε πιθανότητες νὰ τὸ κατακτήσουμε…!!!
Φαντάζει κουτὸ τὸ νὰ ξεκινήσουμε νὰ διανύσουμε μίαν ὁλόκληρο, ἄγνωστον μᾶλλον, πορεία, δίχως νὰ πιστεύουμε πὼς στὸ πέρας αὐτῆς τῆς πορείας θὰ εὕρουμε αὐτό, τὸ ὁποῖον μᾶς ᾡδήγησε στὸ νὰ μποῦμε σὲ αὐτὴν τὴν πορεία.
Καὶ πράγματι, σὲ πολλοὺς συμβαίνει κάτι τέτοιο, ἰδίως ἐὰν ΔΕΝ ἔχουν πεισθεῖ γιὰ τὴν χρησιμότητα τοῦ ἀποτελέσματος. Ἤ, ἀκόμη χειρότερα, ἐὰν ὁ στόχος ΔΕΝ εἶναι δικός μας, ἀλλὰ «ἐμφυτευμένος» ἀπὸ ἐξωτερικοὺς παράγοντες. Συνέχεια
Πίσω ἀπὸ τὰ σύννεφα παραμονεύει πάντα ὁ Ἥλιος…
Ὅσο κι ἐὰν εἶναι τὸ σκοτάδι… ἡ καταχνιά… ἡ μαυρίλα…
…νὰ θυμόμαστε πὼς πάντα πίσω ἀπὸ τὰ σύννεφα παραμονεύει ἕνας ὁλόλαμπρος Ἥλιος γιὰ νὰ μᾶς ζεστάνῃ μὲ τὸ φῶς του καὶ τὴν φλόγα του…!!!
Τὸ μόνον ποὺ χρειάζεται νὰ κάνουμε εἶναι νὰ στρέψουμε τὸ βλέμμα μας στὸν οὐρανὸ γιὰ νὰ τὸν ἀναζητήσουμε… Συνέχεια
Τὸ καλὸ ἀργεῖ νά γίνῃ…
Διότι θέλει κόπο… φροντίδα… μέριμνα…
Τὸ καλὸ θέλει ἀφοσίωσιν… Θέλει γνῶσιν… Θέλει δέσμευσιν…
Πόσοι εἶναι ἕτοιμοι γιά αὐτό;; Ἤ μήπως κι αὐτό πρέπει νά ἐρευνηθῇ; Συνέχεια
Ἀνθίζοντας…
Μποροῦμε ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι νά ἀνθίσουμε;
Καὶ καλά… Αὐτὸ θὰ μπορούσαμε νὰ τὸ ποῦμε γιὰ κάποιους πολὺ νέους ἀθρώπους…
Μά γιά αὐτούς πού ἔχουν ἀφήσει πίσω τους τήν πρώτη νεότητα; Μποροῦμε νά ποῦμε κάτι τέτοιο; Συνέχεια