Αὐτὸς ποὺ κάθε στιγμή, ὅσο στραβὰ κι ἐὰν ἔρχονται τὰ πάντα, χαμογελᾶ καὶ ἐξακολουθεῖ τὴν πορεία του.
Εἶναι αὐτὸς ποὺ ὅταν πέφτῃ σηκώνεται…
Εἶναι αὐτὸς ποὺ δίδει τὸ χέρι του στὸν διπλανό του, κι ἄς τὸ ἔχῃ ἕνα καὶ μοναδικό.
Εἶναι αὐτὸς ποὺ ἀγωνίζεται… Ποὺ δὲν τὸ βάζει κάτω… Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Θὰ νικήσουμε!
Ἀντέχουμε τήν …ζωή;;;
Συνήθως οἱ περισσότεροι ἄνθρωποι γύρω μας δὲν ἀντέχουν τὴν ἀνάληψιν τῆς εὐθύνης τοῦ ὁποιουδήποτε ῥίσκου.
Μικρά, ἐπαναλαμβανόμενα βήματα, καθημερινῶς, ῥουτινιασμένα, πρὸ κειμένου νὰ διασφαλισθῇ στὸ μεγαλύτερον δυνατὸ τμῆμα της ἡ …ἀσφάλεια ποὺ αἰσθανόμεθα.
Ὀ μικρός μας κόσμος, αὐτὴ ἡ …πλασματικὴ πραγματικότης, εἶναι οὐσιαστικῶς ἡ φυλακή μας, ποὺ ὅμως ΜΟΝΟΙ μας ὁρίζουμε. Συνέχεια
Ποιά κρίσις;
Αὐτὸ ποὺ συχνὰ πυκνὰ ἀκούω εἶναι γιὰ τὰ ὅσα σκέπτεται ὁ κάθε ἑνας ἀπὸ ἐμᾶς γιὰ τὴν ὑποτιθεμένην κρίσιν.
Τὴν κρίσιν, στὴν ὁποίαν μπήκαμε, μπαίνουμε ἀκόμη βαθύτερα, συνεχίζουμε, ἐξακολουθοῦμε ἀλλὰ φῶς δὲν φαίνεται στὸ πέρας τῆς πορείας.
Βυθιζόμεθα, βουλιάζουμε, καταστρεφόμεθα… Ἐλπίδες πολλές, ἀλλὰ κουτσουρεμένες… Κάθε ἡμέρα καὶ περισσότερο κουτσουρεμένες…. Ἀλλὰ ὄχι ἀνύπαρκτες… Ἐδῶ παραμένουν καὶ μᾶς κρατοῦν ζωντανούς, ἤ… ἡμιθανεῖς!!!
Τί δέν καταλάβαμε; Συνέχεια
Ἀλήθεια ἤ ψέμμα;
Οἱ ἐποχές μας εἶναι δύσκολες. Περίεργες.
Φαίνονται αὐτοὶ ποὺ ἀνεβαίνουν ὑψηλότερα, σὰν τὶς μαϊμοῦδες…
Προβάλλονται αὐτοὶ ποὺ ἁρπάζουν τὰ περισσότερα… Σὰν τὶς κίσσες…
Δοξάζονται αὐτοὶ ποὺ λὲν τὰ περισσότερα ψέμματα… Σὰν τὸν Πινόκιο… Συνέχεια
Ἡνωμένοι Ἕλληνες;
Συζητῶντας μὲ ἀνθρώπους καθημερινῶς διαπιστώνω πὼς οἱ ἐκτιμήσεις τῶν γεγονότων εἶναι διεβαθμισμένες, φιλτραρισμὲνες κι ἐρμηνεύσιμες ἀναλόγως τοῦ πόσο μεγάλη, ἤ μικρή, πληροφόρησιν διαθέτῃ τὸ πρόσωπο, ποὺ ἀναφέρεται σὲ αὐτές, κι ἀναλόγως τῆς ἱκανότητός του νὰ συνδυάζῃ αὐτὲς τὶς πληροφορίες, νὰ τὶς ἀναλύῃ, νὰ τὶς ἀξιολογῇ καὶ νὰ τὶς ταξινομῇ…
Κι ἔτσι βλέπουμε συμπολῖτες μας νὰ βλέπουν μόνον τὸ …δάκτυλο κάποιου ποὺ δείχνει ἕνα γεγονός, κι ὄχι τὸ γεγονός. Συνέχεια
Ἐάν ἐγώ εἶμαι τό παράδειγμα;
Πόσο δύσκολο ἀλήθεια εἶναι, μέσα σέ ἕναν κόσμο πού ὅλα καταῤῥεουν, νά ἐπιτυγχάνουμε γιά παραμένουμε ἐμεῖς καθαροί;
Διότι ὅταν ὅλα γύρω μας σαπίζουν, ἀποσυντίθενται, κομματιάζονται, πῶς μποροῦμε νά παραμένουμε ἐμεῖς συγκροτημένοι καί σταθεροί σέ ἀξίες πού ὅλο καί ὑπόκεινται σέ διαρκῶς μεγαλύτερες ἐκπτώσεις;
Ναί, εἶναι δύσκολο. Ἴσως κι ἀδύνατον κάποιες φορές. Μὰ πράγματι ἀξίζει τὸν κόπο. Συνέχεια