Καί τί κάνω ἐγώ γιά νά τόν ἀλλάξῳ;
Τόν παρατηρῶ καί θλίβομαι; Τόν καθυβρίζω ἀπό τό πρωΐ ἔως τό βράδυ; Τόν ἀναθεματίζω;
Ἔχω συνειδητοποιήσει πώς αὐτός ὁ κόσμος ἀποτελεῖται ἀπό μικρά «δομικά» ὑλικά πού λέγονται ἄνθρωποι;
Ἔχω συνειδητοποιήσει πώς ἐγώ εἶμαι ἕνα ἀπό αὐτά τά δομικά ὑλικά;
Μήπως τελικῶς δέν μοῦ ἀρέσει κάτι ἄλλο καί ἀρνοῦμαι νά τό συνειδητοποιήσῳ; Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Θὰ νικήσουμε!
Γλυκὸ νερὸ στὴν κόλαση νὰ πιοῦμε ἐδῶ μαζύ σου…
Πρὸ ἡμερῶν λοιπὸν ἐνοστάλγησα τὸν Στέλιο…
Πολύ… Πάρα πολύ…
Καὶ τὸν ἐνοστάλγησα ἐγὼ ποὺ γιὰ χρόνια ἄκουγα τὸ ὄνομά του κι …ἔτρεχα.
Μὰ πάντα μέσα στὰ τραγούδια του ὑπῆρχαν ἀγαπημένα ἀκούσματα, ποὺ ὅσο κι ἐὰν μὲ ἐνοχλοῦσε ὁ ἴδιος ὁ Στέλιος, αὐτὰ τὰ ἐμουρμούριζα…. (Ποιός ξεχνᾶ τό «ἀγριολούλουδον»;)
Ἔπεσα ἐπάνω σὲ ἕναν σχολιασμό, γιὰ τὰ ὅσα ἐτράβηξε αὐτὸς ὁ ἀγαπημένος (στοὺς περισσοτέρους) τραγουδοποιός, ἀπὸ ὅλα τὰ σιωνιστικὰ κέντρα αὐτῆς τῆς χώρας, ποὺ ἀπὸ ἀρχῆς γενέσεώς της τραπεζοκρατεῖται!!! Συνέχεια
Εἶναι μίας στιγμῆς ματιὰ ἡ ἀπόφασις…
Ἡ ἀπόφασις γιὰ τὰ πάντα…
Ἡ ἀπόφασις ἐκείνη ποὺ θὰ μετατρέψη τὶς σκέψεις μας καὶ τὴν διαβίωσίν μας σὲ κάτι ζωντανό…
Ὅσο κι ἐὰν ζυγίζουμε ἤ μετρᾶμε ἤ ἐρευνοῦμε κάτι, ἡ κρίσιμος στιγμή, ποὺ θὰ καθορίση τὴν πορεία μας, εἶναι ἀποτέλεσμα μίας …στιγμῆς καὶ μόνον…
Ἑνὸς βλέμματος… Ἑνὸς θροΐσματος… Μίας ἀκτῖδος… Συνέχεια
Delete!!!
Καὶ φθάνει ἡ στιγμὴ ποὺ πρέπει νὰ κάνουμε τὸ ἐπόμενον βῆμα… Τὸ ὁποιοδήποτε ἐπόμενον βῆμα…
Πῶς θά τό κάνουμε; Θά κουβαλᾶμε ἐνοχές, φοβίες καί πικρίες ἀπό τό παρελθόν μας;
Ἤ μήπως θά ἀδειάσουμε τά …φορτώματα γιά νά πορευτοῦμε ἐλεύθεροι;
Ἡ καλλιτέρα στάσις, ὅταν εἴμαστε πράγματι ἀποφασισμένοι νὰ προχωρήσουμε στὸ ἐπόμενο βήμα μας, εἶναι τὸ Delete. Ἡ διαγραφή.
Ἐὰν δὲν μποροῦμε νὰ διαγράψουμε πραγματικὰ ὅλα αὐτὰ ποὺ μᾶς ἐλύπησαν, τότε δὲν μποροῦμε νὰ ἀπελευθερωθοῦμε ἀπὸ τὰ πάθη μας καὶ τὶς φοβίες μας… Συνέχεια
Μέσα στὴν σκέψιν μας γεννιέται τὸ αὔριο.
Ἐκεῖ ὑπάρχουν τὰ θέλω μας, κρυφὰ καὶ φανερά.
Ἐκεῖ κρύβονται τὰ ὄνειρά μας.
Ἐκεῖ φωλιάζουν οἱ σχεδιασμοί μας, οἱ ἀνησυχίες μας, οἱ φόβοι μας, οἱ πόθοι μας, οἱ ὅποιες ἐπιθυμίες μας…
Ἀπὸ ἐκεῖ ἀντλοῦμε αἰσιοδοξία, χαρά, ἀνοχή, ἀντοχή, ὑπομονὴ καὶ καρτερικότητα.
Ἐὰν ὅμως μὲ ὅλα αὐτὰ ἀδυνατοῦμε νὰ δομήσουμε καὶ νὰ προγραμματίσουμε τὸ πῶς θὰ κινηθοῦμε αὔριο, ἀφήνοντας τόσο σημαντικὲς ἐπιλογὲς στὴν θεὰ …Τύχη, εἴμαστε μόνον ἐμεῖς ὑπεύθυνοι. Συνέχεια
Ἐγὼ θὰ μὲ σώσω…
Πῶς νά σταθῷ μέσα σέ ἕναν κόσμο πού πίνει κόκα κόλες καί καταναλώνει προϊόντα τῆς BAYER;
Πῶς νά συνομιλήσῳ μέ κάποιους πού θεωροῦν πώς θά σωθοῦν διότι θά μᾶς …λυπηθῇ τό ξανθό γένος;
Πῶς νά διαβιώσῳ σέ μίαν κοινωνία πού οἱ περισσότεροι πιστεύουν πώς πρέπει νά μᾶς λυπηθῇ κάποιος γιά νά σωθοῦμε;
Γιατί ἐπί τέλους δέν ἀποφασίζουμε πώς ἡ μόνη σωτηρία μας εἶναι ΜΟΝΟΝ τά χέρια μας, τά πόδια μας καί τά μυαλά μας; Συνέχεια