Πολλὲς φορές, στὴν ζωή μας, πιστεύοντας πὼς ἐπιτύχαμε νὰ κάνουμε ἕνα βῆμα, γιὰ νὰ πᾶμε παρακάτω, ἀν τί νὰ βγοῦμε ἐν τελῶς ἀπὸ τὴν …γυάλα μας, περνᾶμε σὲ μίαν ἄλλην, ποὺ μᾶς φαίνεται πιὸ ἄνετη, πιὸ ἱκανὴ νὰ μᾶς φιλοξενήσῃ καὶ πιὸ …φρέσκια.
Δὲν παύει ὅμως ποτὲ νὰ εἶναι μία …ἄλλη γυάλα!!!

Εἴμαστε σαφῶς πάντα ἐξηρτημένοι ἀπὸ τὸ περιβάλλον μας καὶ ὁπωσδήποτε οἱ ἐπιλογές μας εἶναι μερικῶς περιορισμένες.
Δὲν μποροῦμε, γιὰ παράδειγμα, νὰ διαβιώσουμε στὴν Σελήνη ἤ στὴν Ἄρη. Συνέχεια →

Ἐξ οὖ καὶ ἡ ἀγωνία. Ἐὰν δὲν ἀγωνίζομαι δὲν ἔχω πιθανότητες ἐπιβιώσεως. Ἐὰν δὲν εἶμαι πανέτοιμος νὰ θυσιάσῳ τὰ πάντα καὶ νὰ θυσιασθῷ γιὰ τὸ ὑπέρτατον ἀγαθὸν ποὺ εἶναι ἡ ἐλευθερία μου, τότε δὲν ἀξίζει νὰ ζῷ!!!
Διότι τί θά πῆ ζωή δίχως ἐλευθερία; Συνέχεια →

Ὅταν κάποιος ἔχει περιέλθει σὲ κατάστασιν ἀκινησίας, τότε εἶναι πάρα πολὺ δύσκολο νὰ σηκωθῇ καὶ νὰ βγῇ ἀπὸ τὸ τέλμα του.
Ὅσο κι ἐὰν ὀνειρεύεται, σὲ κάποιες στιγμὲς καλῆς διαθέσεως, νὰ ξανὰ κερδίσῃ ΟΛΟΝ τὸν κόσμο, τόσο περισσότερο οὐσιαστικῶς βουλιάζει στὴν ἀκινησία. Διότι τὰ μεγάλα πράγματα γιὰ νὰ συμβοῦν χρειάζονται πολλὰ πολλὰ μικρὰ ἐπὶ μέρους βήματα. Συνέχεια →

Καὶ τὴν θλίψιν μισή.
Ὅταν μὲ εὑρίσκῃ μία χαρά, πρέπει, ὀφείλω, χρειάζομαι νὰ τῆς δίδω ὅσο τὸ δυνατὸν περισσότερο χῶρο γιὰ νὰ ἁπλωθῇ.
Κι ὅταν φθάνῃ ἡ θλίψις, πρέπει νὰ τὴν ἀποδομῶ ὅσο μπορῶ περισσότερο… Συνέχεια →